تکه ای از متن پایان نامه :

 

و دادن خلعت  و شمشیر و گذاشتن تاج بر سر عضدالدوله به اقدام آمد. پس از پایان این مراسم عضدالدوله از خلیفه اجازه گرفت که از در «الدواری» بیرون رود تا ناچار نباشد که به پشت بیرون رود. زیرا او این کار را بدشگون می دانست.  پس از آن عضدالدوله در سرای خلافت سوار بر اسب گردید و جلوی چشم خلیفه از در سرای بیرون رفت.(همان جا)

از توضیح بالا چنین بر می آید که به خاطر مقام عضدالدوله بایستی در بعضی از مراسم بار تغییراتی می دادند. یکی از این تغییرات چشم پوشی کردن از رسم به پشت بیرون رفتن از نزد خلیفه بود. اما برای آنکه عضدالدوله هنگام ترک بار به خلیفه نیز پشت  نکرده باشد از در دیگری بیرون می رود. و یا بهره گیری از تخت در سمت راست خلیفه برای او که نشان از قدرت رو به فزونی عضدالدوله در منظر خلیفه و قدرت سیاسی آن ایام داشت.

در واقع گویا آن چیز که که به عنوان قواعد باردهی  مجری بود بایستی بطور کامل اجرا گردد. و در اجرای آن قصوری ایجاد نشود. و در صورت نقض این قواعد با شخص  خاطی برخورد می گردید. در این ارتباط صابی گزارش می دهد که :« جدم گفت که : ابوالهیثم یک روز به سرای عضدالدوله  وارد گردید و عمامه اش را از سرش برداشت و در برابر خود گذاشت ، یکی از جاسوسان او را دید و آن چیز که را کرده بود نوشت. استاد دار بیرون آمد ، بر او سخت گرفت و دشنام داد و عمامه را برداشت و چندان بر سرش زد که پاره پاره گردید و کسی را بر او گماشت و زندانیش نمود. سپس به عضدالدوله گوشزد گردید که این مرد سرش داغ میشود و نمی تواند عمامه را بر سر نگهدارد. و این کار را برای آن انجام  داده می باشد نه از نا آگاهی از ادب خدمت».(همان:57)گاهی اوقات فردی مورد بی مهری و خشم خلیفه واقع می گردید. به همین سبب سایر مقامات دربار مانند حاجب خلیفه بایستی  در نحوه برخورد خود با شخص مورد نظر تجدید نظر می کردند و با او رفتاری می کردند که مانند دورانی که نظر خلیفه موافق او بود نباشد.(همان جا)

هدیه دادن و فرستادن آن به دربارخلیفه در واقع ارتباط بین حاکم با خلیفه و همچنین ارسال فرامین و خلعت های حکومت توسط فرستادگان انجام می گردید. که حتی در این بخش از روابط که شکل دیپلماتیک به خود می گرفت ، سنتهای ساسانی در مقیاس وسیع اعتبار داشت.(اشپولر،1369،159:2) در این زمان فرستاده گان حکومتی نسبت به وضع بی بندو بار و نا بسامان اعراب در دوره های قبل شکل منسجم تری به خود گرفت، بطوری که همزمان دو نفر یکی فردی پرتجربه و جهاندیده و دیگری نماینده ای از دیوان و یا کارکنان دربار به عنوان فرستاده حکومتی تعیین  می شدند برای سفارت .(همان جا) آن چیز که که به نظر می رسد این می باشد که سوای از ارتباط سیاسی بین پادشاهان و خلفا با یکدیگر، آن چیز که که در نهایت امر مورد توجه سلاطین و خلفا از بار دهی به سفرا بود ، این بود که از طریق این بار و مراسم و تشریفاتی که در بار برای فرستاده پادشاه دیگر بهره گیری می

 

 

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              

 دانلود  رایگان فایل دموی این پایان نامه

 ( فقط حاوی صفحات فرد و حداکثر فقط 50 صفحه  با فرمت ورد ) :

پایان نامه بار و آیین های درباری در ایران اسلامی با تکیه بر دوره صفویه

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

دانلود  رایگان فایل دموی این پایان نامه

 ( فقط حاوی صفحات فرد و حداکثر فقط 50 صفحه  با    فرمتPDF ) :

پایان نامه بار و آیین های درباری در ایران اسلامی با تکیه بر دوره صفویه