دانلود پایان نامه

عنوان کامل پایان نامه :

 مسئولیت مدنی متصدی در قراردادهای حمل و نقل دریایی بین‌الملل تطبیقی

قسمتی از متن پایان نامه :

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

 

تمییز قرارداد حمل با قرارداد اجاره شناور

قرارداد حمل و نقل دریایی با قرارداد اجاره کشتی یا شناور هم از جهت موضوع قرارداد و هم از جهت اوضاع و احوال حاکم بر آن با هم متفاوت هستند زیرا:

از حیث موضوع، قرارداد اجاره بر روی کشتی منعقد می­گردد یعنی موضوع قرارداد، خود کشتی می باشد در حالی که موضوع قرارداد حمل، محموله (کالا) می­باشد. هر چند که در قرارداد اجاره نیز حمل کالا هدف نهایی می باشد. لذا بایستی گفت قرارداد اجاره بر موضوع وسیله حمل منعقد می­گردد و قرارداد حمل بر موضوع محموله و از این حیث بار حقوقی متفاوتی ممکن می باشد داشته باشند.[1]

دوم از حیث اوضاع و احوال حاکم بر آنها، قرارداد اجاره کشتی بیشتر تابع اراده آزاد متعاقدین می باشد و مقررات قانونی در این باب بیشتر واجد جنبه تکمیلی و تفسیری هستند. در قرارداد اجاره کشتی از آنجایی که فرستنده تاجر عمده بوده و طرفین قرارداد در سطح برابری از حیث حقوق و مزایا قرار دارند قانونگذار نیاز به طرفداری از یکی از اطراف قرارداد ندیده می باشد اما در قراردادهای حمل زیرا فرستنده کالا معمولاً تاجران خرده پا و متوسط هستند و در موضع ضعف نسبت به مالکان کشتی قرار می­گیرند قانون گذار از طریق قوانین آمره روابط طرفین را در قالب قرارداد حمل تنظیم می­کند و لذا اراده متعاقدین در انعقاد آن تا حدود زیادی با قواعد الزام­آور محدود شده می باشد. در حقوق کامن لا قانون حمل دریایی و قانون لاهه – ویزبی که به قانون مزبور ضمیمه شده می باشد بر این قرارداد­ها حاکم می باشد و در حقوق داخلی قانون دریایی ایران که مقتبس از کنوانسیون لاهه – ویزبی می باشد.

سوم اینکه قرارداد­های حمل مستند به بارنامه هستند، در حالی که قرارداد­های اجاره، حمل را تحت پوشش اجاره به انجام می­رسانند. در قرارداد حمل دریایی، حمل تحت پوشش بارنامه انجام می­گردد.

1ـ1ـ4 اسناد حمل و نقل دریایی

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              

سند حمل و نقل دریایی مهمترین مدرک در حمل و نقل دریایی می باشد و حدود تعهدات و مسئولیت متصدیان حمل و نقل از طریق این سند قابل تشخیص می باشد. در اغلب مقررات دریایی داخلی کشورها و کنوانسیون لازم الاجرای فعلی بارنامه مهمترین سند حمل و نقل می باشد که قرارداد حمل تحت پوشش آن انجام می‌گیرد. اما در کنوانسیون روتردام از «سند حمل و نقل» نام برده شده می باشد که مفهومی عام تر و شامل تر خواهد بود بعلاوه برای نخستین بار سند حمل و نقل الکترونیکی نیز به رسمیت شناخته شده و مورد تعریف قرار گرفته می باشد که در عرف بازرگانی بین­المللی تحت عنوان بارنامه الکترونیکی در حال گسترش می باشد. لازم می­نماید این اسناد تعریف گردد و ویژگی­ها و شرایط صدور آن مورد مطالعه قرار گیرد تا در فصول بعد به پیشبرد بحث کمک نماید.

1ـ1ـ4ـ1 تعریف بارنامه دریایی

در واقع بارنامه سند مالکیت کالاها می باشد و هدف از تهیه آن نیز اینست که صاحب محموله بتواند به وسیله آن به سرعت کالاها را واگذار نماید حتی با وجود اینکه کالا در ید او نباشد و در دست متصدی و در حال حمل باشد. [2] از منظر حقوق تطبیقی تعاریف زیر برای بارنامه ذکر گردیده می باشد:

بند 7 ماده 57 قانون دریایی ایران مصوب سال 1343 بارنامه دریایی را سندی دانسته می باشد که «مشخصات کامل بار در آن قید و توسط فرمانده کشتی که از طرف او برای این مقصود تعیین شده، امضاء گردد و به موجب آن تعهد گردد بار توسط کشتی به مقصد حمل و به تحویل گیرنده داده گردد.» این عیناً ترجمه کنوانسیون لاهه می باشد.

[1] تقی زاده، ابراهیم، حقوق حمل و نقل دریایی، پیشین، ص 28

[2] اشمیتف، کلایو ام، حقوق تجارت بین‌الملل، پیشین، ص 859.

سوالات یا اهداف این پایان نامه :

سؤالات پژوهش

1- سؤال اصلی

مبنا و حدود مسئولیت متصدی حمل و نقل دریایی و موارد عدم آن مطابق قواعد معاهده­های بروکسل، ویزبی و هامبورگ چیست؟ حقوق داخلی کشورمان در این باره به چه نحوی از قواعد بین­المللی تبعیت می­کند.

2- سؤالات فرعی

– کنوانسیون­های سه گانه، از حیث اختصاص بار اثبات، چگونه در روابط مدعی و متصدی حمل و نقل تعادل مستقر نموده اند؟

– میزان، معیار و محدودیت مسئولیت متصدی حمل و نقل در هر یک از کنوانسیون­های سه گانه چگونه مستقر گردیده می باشد؟

– طرفین دعوی، دادگاه صالح و مرور زمان در دعاوی مسئولیت علیه متصدی به چه شکل می باشد؟