دانلود پایان نامه

عنوان کامل پایان نامه :

 مسئولیت مدنی متصدی در قراردادهای حمل و نقل دریایی بین‌الملل تطبیقی

قسمتی از متن پایان نامه :

 

تفاوت مفهوم متصدی حمل و نقل (کریر) و کارگزار حمل و نقل(فورواردر)

در تعریف کارگزار حمل گفته شده می باشد که «کارگزار حمل عبارت از شخصی می باشد که چگونگی حمل کالا را از طرف مشتری خود طراحی می­نماید بدون اینکه خود الزاماً تأثیر حمل کننده را داشته باشد.»[1] تأثیر واسطه­ای کارگزار حمل سبب شده که بعضی تصدی به عملیات حمل از سوی وی را یک نوع تصدی مع‌الواسطه دانسته به این نحو که در برابر عملیات متصدی حمل و نقل که یک نوع تصدی مستقیم به عملیات حمل و نقل می باشد انجام شده از سوی کارگزاران یک نوع تصدی مع الواسطه تلقی گردد زیرا که کارگزار در واقع واسطه بین مالک کالا و دارنده وسایل حمل می باشد بدین نحو که مالک کالا کسانی را که دارای تخصص در امر حمل و نقل می‌باشند را پیدا نموده و با اینان اقدام به انعقاد قرارداد حمل می‌نماید و سپس اینان با تعیین بهترین مسیر حمل اقدام به انتخاب متصدی حمل نموده و قرارداد حمل کالا را با متصدی منعقد می‌نمایند.[2]

بعضی نصوص قانونی داخلی در تعریف کارگزار حمل مقرر نموده­اند: «فورواردر شخص حقوقی (شرکت) می باشد که قرارداد حمل سراسری با مشتری منعقد می‌نماید و شرکت­هایی که طرف قرارداد مستقیم با مشتری می‌باشند فورواردر نامیده می شوند.»(ماده یک آیین نامه تأسیسات و بهره برداری از مؤسسات ترابری جاده‌ای مصوب 1377)

در حقوق دریایی معمولاً ارسال کننده­ها با واسطه حملی وارد قرارداد می­شوند تا فضای لازم را برای حمل دریایی وی مهیا نماید. از سوی دیگر مالک یا مستأجر کشتی (متصدی حمل و نقل) نیز ممکن می باشد یک واسطه باربری استخدام نماید تا برای کشتی­اش بار فراهم نماید. تکالیف معمولی این واسطه‌ها این می باشد که تاریخ و محل شروع حرکت کشتی را معین نمایند. و در صورت نیاز فضای لازم را مهیا و تخصیص دهد و بارنامه را فراهم آورد. پس دلال بارگیری و نماینده واسطه گری حمل و نقل وظایف مشخصی دارند که اغلب یک شرکت واحد که فورواردر نامیده می گردد هر دو این کارها را انجام می‌دهد.[3]

با در نظر داشتن آن چیز که گفته گردید کارگزار حمل (فورواردر)، در واقع شخصی حقوقی می باشد که فاقد هر گونه وسیله حمل دریایی می‌باشد و به علت تخصصی که در امر حمل و نقل دارد، فرستنده کالا را ترغیب می­نماید تا با وی اقدام به انعقاد قرارداد نماید و سپس کارگزار حمل با تعیین بهترین مسیر حمل، مقصد مربوطه را انتخاب و با متصدی قراردادی راجع به حمل منعقد می­نماید. از همین رو مقررات فیاتا[4] در ماده 2-2 خود مقرر می‌نماید «کارگزار حمل شخصی می باشد که قراردادی راجع به حمل با مشتری منعقد می­نماید.» اهمیت کارگزاران تا به حدی توسعه یافته می باشد که یکنواخت شدن مقررات آنها از سوی فیاتا (فدراسیون بین‌المللی انجمن­های فوروارد­ها) را به دنبال داشته می باشد. در کنوانسیون لاهه و همچنین کنوانسیون هامبورگ فورواردر تعریف نگشته می باشد و تصریح­ای نیز به این عنوان نشده می باشد. با این همه و با در نظر داشتن تعریفی که کنوانسیون هامبورگ از متصدی باربری نموده و آن شخصی دانسته می باشد که با فرستنده قراردادی راجع به حمل منعقد می­نماید، بعضی از فورواردرها می­توانند شامل عنوان متصدی باربری قرار گیرند به بیانی دیگر متصدیان باربری می­توانند عملیات فورواردری را رأساً انجام دهند و با فرستنده قرارداد حمل منعقد نمایند.

در جریان کنفرانس هامبورگ نیز وقتی بحث بر سر بهره گیری از عبارت «به نام» به جای «از طرف» در تعریف متصدی حمل درگرفت، حقوقدانان فرانسوی این ایراد را پیش کشیدند که در صورت بهره گیری از عبارت «از طرف» فورواردرها که از طرف دیگری قرارداد منعقد می­کنند اما خود متعهد می­گردد از شمول متصدی حمل و نقل خارج می­شوند[5] و لذا با در نظر داشتن این ایراد از عبارت «به نام» بهره گیری گردید تا فورواردرها نیز در صورت انعقاد قرارداد حمل مشمول عنوان متصدی قرار گیرند. در مقررات روتردام نیز هر شخصی که با فرستنده قرارداد حمل منعقد نماید متصدی نامیده شده می باشد که فورواردر نیز می‌تواند خود اقدام به این امر نماید. فورواردر همچنین می­تواند مطابق این مقررات با متصدی وارد تعهد شده و از طرف متصدی تمام یا قسمتی از عملیات حمل را انجام دهد در این صورت وی عنوان طرف اجراکننده را خواهد داشت.

[1] امیری، غلامحسین و دیگران، تأثیر فورواردر در حمل و نقل بین­المللی، چاپ دوم، تهران:کمیته اتاق بازرگانی، 1377، ص 10

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

[2] عرفانی، توفیق؛ مسئولیت مدنی حمل و نقل زمینی، (جاده – ریل)، پیشین، صص 87-70.

[3] اشمیتف، کلایو ام، حقوق تجارت بین‌الملل، ج دوم، ترجمه بهروز اخلاقی و همکاران،تهران: انشارات سمت، 1378، ص 826.

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              

[4] FIATA

[5] اعرابی، هومن، «تفسیر ماده به ماده کنوانسیون هامبورگ»، مجله بندر و دریا، شماره 65-64، 1376، ص 29.

سوالات یا اهداف این پایان نامه :

سؤالات پژوهش

1- سؤال اصلی

مبنا و حدود مسئولیت متصدی حمل و نقل دریایی و موارد عدم آن مطابق قواعد معاهده­های بروکسل، ویزبی و هامبورگ چیست؟ حقوق داخلی کشورمان در این باره به چه نحوی از قواعد بین­المللی تبعیت می­کند.

2- سؤالات فرعی

– کنوانسیون­های سه گانه، از حیث اختصاص بار اثبات، چگونه در روابط مدعی و متصدی حمل و نقل تعادل مستقر نموده اند؟

– میزان، معیار و محدودیت مسئولیت متصدی حمل و نقل در هر یک از کنوانسیون­های سه گانه چگونه مستقر گردیده می باشد؟

– طرفین دعوی، دادگاه صالح و مرور زمان در دعاوی مسئولیت علیه متصدی به چه شکل می باشد؟