تکه ای از متن پایان نامه :

به بیانی دیگر هر کس یک آپارتمان خریداری کند بطور قهری در زمینی که ساختمان روی آن بنا شده نیز مشاعاً مالک می گردد. غیر از زمینی که ساختمان روی آن بنا شده قسمت های دیگری از ساختمان نیز بین مالکین مشاع می باشد. پس در قانون تملک آپارتمان ها از قسمت های مشترک و مشاع یاد شده می باشد اما در قانون ضرورتی ندیده می باشد که اشاعه را تعریف کند.

در قانون افراز و فروش املاک مشاع مصوب1357 نیز هر چند در مواد 1 الی 6 موضوع املاک مشاع و نحوۀ افراز و فروش آنهاست اما تصریح ای به تعریف اشاعه و احکام آن نشده می باشد و در واقع این امور به قانون مدنی محول شده می باشد.

در ق.ح.ح.م.م.ه 1348 نیز صراحتاً تصریح شده می باشد که حق مؤلف یا پدیدآورنده می تواند بین دو یا چند نفر مشاع باشد. به موجب مادۀ (6) که واضح ترین مادۀ قانونی در این خصوص بوده قانونگذار درصدد بوده می باشد که اشاعه در حقوق فکری را بپذیرد و این چنین اظهار می گردد : «اثری که با همکاری دو یا چند نفر پدیدآورنده به وجود آمده باشد و کار یکایک آنها متمایز نباشد، اثر مشترک نامیده می گردد و حقوق ناشی از آن، حق مشاع پدیدآورندگان می باشد».

اثر، شرکت می کنند.[1] یا این مالکیت مشترک بدون اراده و خارج از ارادۀ چند نفر به وجود آید، که در اینجا از باب تمثیل به چهار مورد می پردازیم.

2-1-2-1-  ارث

بطور کلی، به موجب نظام حقوقی ملی، مالکان فکری ( مانند مؤلفان، مخترعان، صاحبان علایم تجاری و طراحان …) دارای حقوق انحصاری مادی و معنوی بی نظیری می باشد که ثمرۀ تبلور روح و جان او در اثرش می باشد و از این رو مختار می باشد اموال فکری خود را به دیگری منتقل کنند و آن چیز که در این انتقال قابل تأمل می باشد، عنصر ارادی بودن خواهد بود. اما انتقال همواره به صورت اختیاری نیست و خارج از اختیار و ارادۀ مالک، انتقال انجام می شود و انتقال قهری می باشد و از نمونه بارز آن می توان ارث را نام برد.[2]

انتقال اموال از مورث به وارثان به موت حقیقی یا فرضی به حکم قانون و به شیوۀ امری و بطور قهری صورت می پذیرد، و ارادۀ وارثان و مورث (غیر از در ثلث ترکه آن هم از طریق وصیت) در این خصوص نقشی ندارد. از آن جا که اموال فکری از حیث مال بودن، تفاوتی با سایر اموال ندارند و می توان گفت که حقوق مالکیت فکری قابل مبادله با پول می باشد، مردم به سوی آن رغبت نشان می دهند و این حقوق دارای نفع هستند، پس مالیت دارند، و حق پدیدآورنده، یک حق مالی می باشد و قابلیت نقل و انتقال دارند و پس از فوت شخص به وراث می رسد که در صورت تعدد ورثه، اشتراک در حق پدیدآورنده می تواند مصداق داشته باشد. این نظر از تبصرۀ ماده 12 ق. ح. ح. م. م. ه  که مقرر می دارد: «مدت بهره گیری از حقوق مادی پدیدآورنده موضوع این قانون که به موجب وصایت یا وراثت منتقل می گردد از تاریخ مرگ پدیدآورنده سی سال می باشد…..» و تبصرۀ آن اظهار می دارد: مدت طرفداری اثر مشترک موضوع ماده6 این قانون سی سال بعد از فوت آخرین پدیدآورنده خواهد بود. همچنین بند ( د ) ماده 5 ق. ث. ا. ط. ع. ت که اظهار می کند حقوق ناشی از اختراع ثبت شده قابل انتقال می باشد و در صورت فوت صاحب حق به ورثۀ او منتقل می گردد. همچنین در بعضی معاهدات جهانی نیز به صراحت از انتقال قهری پس از مرگ سخن به میان آمده می باشد. مانند ماده 28 موافقتنامۀ جنبه های تجاری حقوق مالکیت فکری «تریپس»[3]. این امر در قوانین ملی نیز آشکارا قابل ملاحظه می باشد و صراحتاً تأکید می گردد که اموال فکری به ارث می رسند( ماده (1) 30 قانون مالکیت ادبی و هنری بحرین و ماده

[1] –  جمال، صالحی ذهابی؛ توجه تطبیقی حق اختراع، چاپ اول، نشر شرکت سهامی ، 1388، ص 119.

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

[2] – زهرا، شاکری؛ قواعد انتقال قهری در اموال فکری، روزنامه طرفداری( قسمت حقوقی)، شماره2738 ، 5 اسفند 1391، ص19.

[3] – Trips

دانلود  رایگان فایل دموی این پایان نامه

(فقط حاوی صفحات فرد و حداکثر فقط 50 صفحه با فرمت ورد):

اشاعه در مالکیت فکری

(فقط حاوی صفحات فرد و حداکثر فقط 50 صفحه با فرمت pdf):

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              

اشاعه در مالکیت فکری

از لینک پایین صفحه ، خرید و دانلود آنی فایل متن کامل با فرمت ورد می توانید به لینک پایین صفحه مراجعه نمایید:

 دانلود از لینک پایین صفحه