اين مرحله چند هفته طول مي‌كشد و معمولاً با يك حالت شبيه سرماخوردگي كه بلافاصله بعد از عفونت رخ مي‌هد همراه می باشد اين حالت شبيه سرماخوردگي گاهي اوقات تحت عنوان حالت seroconversion  ياد مي‌گردد. (علائمی نظیر تب، گلودرد، بزرگی غدد لنفاوی، درد مفاصل و عضلات ، سر درد، ضعف و بی حالی، بی اشتهایی ، تهوع و استفراغ، كاهش وزن، اسهال و گاهی دانه های جلدی و یا تظاهرات عصبی)

نکته مهم : برای بهره گیری از متن کامل پژوهش یا مقاله می توانید فایل ارجینال آن را از پایین صفحه دانلود کنید. سایت ما حاوی تعداد بسیار زیادی مقاله و پژوهش دانشگاهی در رشته های مختلف می باشد که می توانید آن ها را به رایگان دانلود کنید

در حدود 20% موارد علائم به گونه‌اي می باشد كه فرد به پزشك مراجعه مي‌كند ولي معمولاً تشخيص داده نمي‌گردد و حتي اگر تست HIV آنتي بادي در اين موقع انجام گردد ممكن می باشد هنوز مثبت نباشد.

طي اين مرحله مقدار زيادي HIV در خون محيطي فرد هست و سيستم ايمني با توليد پادتن ها (آنتي بادي ها)، و لنفوسيتهاي سلول كش (لنفوسیتهای سيتوتوكسيك) شروع به پاسخ در برابر ويروس مي‌كنند.

از هنگام ورود ویروس ایدز تا مثبت شدن نتیجه آزمایشگاهی كه نشانگر آلودگی فرد می باشد حدود 2 تا 12 هفته و گاهی تا 16 ماه طول می كشد.

مرحله بدون علامت باليني (مرحله دوم)

اين مرحله بطور متوسط 10 سال طول مي‌كشد و همانطور كه از نام اين مرحله پيدا می باشد، خالي از هر علامتي می باشد هرچند ممكن می باشد غدد متورم لنفاوي هم وجود داشته باشند (لنفادنوپاتي). سطح HIV در خون محيطي به سطح بسيار پائيني كاهش مي‌يابد ولي بیماری همچنان مسري می باشد و آنتي بادي HIV در خون قابل ارزيابي می باشد.

تحقيقات اخير نشان داده می باشد كه HIV طي اين مرحله غير فعال نيست و در غدد لنفاوي بسيار فعال می باشد. تعداد زيادي از سلولهاي T- helper آلوده شده و مي‌ميرند و ويروس فراواني توليد مي‌گردد.

تست آزمايشگاهي جديدي هست كه مقدار ناچيز HIV كه از غدد لنفاوي آزاد مي‌گردد را اندازه مي‌گيرد اين تست HIV-RNA را اندازه مي‌گيرد (RNA ماده ژنتيكي HIV مي‌باشد) این تست را تست بارگيري ويروس (viral load test) مي‌گويند که تأثیر بسيار مهمي در درمان آلودگی با HIV دارد.

مرحله علامتدار عفونت HIV (مرحله سوم)

با گذشت زمان، سيستم ايمني توان خود را از دست مي‌هد كه به 3 دليل عمده زير می باشد.

1 – بافتها و غدد لنفاوي بدليل سالها فعاليت، آسيب مي‌بينند

2 –  و HIV جهش پيدا مي‌كند و آلوده كنندگي‌اش تشديد مي‌گردد بعبارت ديگر براي تخريب سلولهاي  ،T- helper قويتر و متنوعتر ميشود

3 – بدن توانايي جايگزيني سلولهاي T – helper از دست رفته را ندارد.

با ايجاد نقص در سيستم ايمني، علائم به وجودمي‌آيند که در آغاز بسياري از علائم خفيف هستند. ولي با تحليل سيستم ايمني، علائم تشديد مي‌شوند.

پيشروي از HIV تا AIDS

با آسيب بيشتر سيستم ايمني، بيماري به سمت بدتر شدن پيش مي‌رود تا اينكه تشخيص ايدز مطرح گردد. در حال حاضر در انگلستان تشخيص ايدز وقتي تأييد مي‌گردد كه فرد HIV مثبت تعداد خاصي از عفونتهاي فرصت طلب يا سرطانها را بروز مي‌دهد اگر چه فرد HIV مثبت مي‌تواند بشدت بيمار باشد ولي تشخيص ايدز نداشته باشد.

آيا درماني هست؟

متاسفانه مطالعات نشان مي‌دهد كه بسياري از افراد گمان مي‌كنند كه براي ايدز درماني هست كه منجر مي‌گردد كه آنها احساس امنيت داشته و ريسك بيشتري بكنندکه البته آنها در اشتباهند. هنوز هيچ درمان قطعی براي ايدز به وجودنيامده می باشد. تنها درمانهاي دارويي ضد ويروس هست كه پيشرفت HIV به سمت AIDS را آهسته‌ تر ميكند و در اين حالت فرد چند سال مي‌تواند زندگي سالمي داشته باشد.

–    در برخي موارد، درمان ضد ويروس چس از چند سال تأثير خود را از دست مي‌دهند و در برخي موارد ديگر فرد از AIDS بهبود مي‌يابد اما با HIV براي دهه‌ها زندگي مي‌كند ولي اين افراد مجبورند كه براي تمام عمر روزانه داروهاي قوي مصرف كنند كه گهگاه با عوارض جانبي ناخوشايند همراه می باشد.

–    هنوز هيچ راهي براي درمان قطعي HIV وجود ندارد و تا اين لحظه تنها راه ايمن باقي ماندن، آلوده نشدن می باشد.

راه ‌های پيشگيری از سرايت HIV چيست؟

به گونه اختصار، اقدامات پيشگيري از HIV را مي‌توان به سه دسته تقسيم كرد

1- پيشگيري از عفونت‌هاي فرصت طلب در افراد آلوده به HIV
2- پيشگيري از عفونت HIV در گروه‌هاي در معرض خطر
3- پيشگيري از عفونت HIV در جمعيت عمومي
 1- با در نظر داشتن اينكه مهمترين پيامد آلودگي به HIV، بروز عفونت‌هاي فرصت طلب مي‌باشد، لذا بايد تا حد امكان از ايجاد اين عفونت‌ها در افراد HIV مثبت جلوگيري كرد. براي اين هدف دو كار مي‌توان انجام داد :
الف- پيشگيري دارويي : در مورد بعضي از عفونت‌هاي فرصت طلب مثل سل، مي‌توان با تجويز داروهايي از بروز آنها در افراد HIV مثبت و مبتلا به ايدز جلوگيري كرد.

ب- واكسيناسيون: با واكسيناسيون افراد HIV مثبت مي‌توان از بروز عفونت‌هايي مثل ذات الريه، ديفتري و كزاز، آنفولانزا و… پيشگيري نمود.
 2- بعضي از افراد و گروه‌ها مثل معتادين تزريقي، كاركنان بهداشتي درماني، نوزادان متولد شده از مادران HIV مثبت، مبتلايان به عفونت‌هاي آميزشي و افراد با رفتارهاي جنسي پرخطر در معرض خطر بالاي آلودگي به HIV قرار دارند. لذا بايد توجه بيشتري به اين افراد مبذول داشت.
 الف- زنان HIV مثبت بايد تا حد امكان از باردار شدن خود جلوگيري كنند. لذا توصيه مي‌گردد كه در اين افراد از دو روش پيشگيري از بارداري به گونه همزمان (Double method) بهره گیری گردد تا احتمال بارداري به حداقل برسد.
با اين حال اگر خانم HIV مثبت باردار گردد با تجويز داروهاي ضد ويروسي در زمان بارداري سعي مي‌گردد از انتقال HIV به جنين وي جلوگيري گردد. البته تجويز اين داروها در زمان حاملگي همراه با خطراتي مي‌باشد، ضمن آنكه اين داروها بسيار گران و كمياب مي‌باشند. همچنين در نوزدان متولد شده از مادران HIV مثبت مي‌توان از داروهاي ضد ويروسي بهره گیری كرد.
 ب- كاركنان بهداشتي درماني يكي از گروهاي در معرض خطر آلودگي به HIV مي باشند. لذا دستورالعمل‌هايي تحت عنوان ”احتياطات استاندارد“ تدوين شده می باشد كه تمامي كاركنان بهداشتي درماني بايد آنها را به كار ببندند تا خطر انتقال HIV در آنها به حداقل برسد.
 ج- يكي ديگر از گروه‌هاي پرخطر، معتادين تزريقي مي‌باشند كه بدليل بهره گیری مشترك از سرنگ و سوزن و رفتارهاي پرخطر ديگر، منبع مهم آلودگي به HIV در كشور به شمار مي‌طریقه. اقدامات پيشگيرانه در اين گروه شامل تشويق و ترغيب معتادين به ترك، تغيير اعتياد تزريقي به روش‌هاي كم خطرتر و در نهايت توزيع سرنگ و سوزن و كاندوم رايگان در بين آنها مي‌باشد. از اين اقدامات بعنوان راهكارهای ”كاهش آسيب“ ياد مي‌گردد.
 د- ابتلا به عفونت‌هاي آميزشي مثل سوزاك، سيفيلس و… خطر انتقال HIV را به دنبال دارد. از طرف ديگر درمان عفونت‌هاي آميزشي خطر احتمال آلودگي به HIV را كم مي‌كند. لذا تشخيص و درمان كامل عفونتهاي آميزشي در مبتلايان به آنها يكي از مهمترين اقدامات پيشگيري از ايدز به شمار مي‌رود.
هـ- افرادي كه رفتارهاي پرخطر به ويژه رفتارهاي پرخطر جنسي دارند لازم می باشد كه تحت مشاوره قرار گيرند تا از خطرات آلودگي به HIV آگاه شوند و در صورت لزوم آزمايشات تشخيصي به گونه داوطلبانه از آنها به اقدام آيد. مشاوره و آازمايشات داوطلبانه در مراكز مشاوره بيماريهاي رفتاري در سراسر كشور به گونه رايگان انجام مي‌گردد.
 3- پيشگيري از عفونت HIV در جمعيت عمومي شامل:

الف) آموزش همگاني در مورد HIV و ايدز و رفتارهاي پرخطر مرتبط با آن و

ب) تأمين سلامت خون و فرآورده‌هاي خوني مي‌گردد.

مهمترين موضوع در آموزش رفتارهاي پرخطر، آموزش رفتارهاي جنسي سالم مي‌باشد.
آغاز بايد ببينيم رفتار جنسي ناسالم و پرخطر چيست؟ رفتار جنسي ناسالم (UnsafeSex) هر گونه تماس جنسي را مي‌گويند كه در آن فرد از سلامت خود يا شريك جنسي خود ‌آگاه نباشد. مشكل از اين جا ناشي مي‌گردد كه آگاهي از سلامت خود يا ديگران به راحتي امكانپذير نيست. بعنوان مثال؛ در حدود 90 درصد افراد HIV مثبت از آلوده بودن خودشان اطلاعي ندارند. از طرف ديگر؛ منفي بودن آزمايشات تشخيصي در ابتدای آلودگي با HIV نمي‌تواند دليل سالم بودن فرد باشد زيرا نتيجه اين آزمايشات در اوايل دوره آلودگي معمولاً منفي مي‌باشد. پس چاره چيست؟
براي آگاهي از سلامت افراد بايد به رفتارهاي آنها توجه كرد. اگر فردي از رفتارهاي پرخطر آگاهي داشته باشد بهتر مي‌تواند در خصوص سلامت خود يا شريك جنسي خود قضاوت كند. داشتن رفتارهاي پرخطر احتمال آلودگي به HIV و ساير عفونت‌هاي‌آميزشي را بيشتر مي‌كند.

ایدز

ایدز یک‌ بیماری‌ ویروسی‌ می باشد‌ که‌ سیستم‌ دفاعی‌ بدن‌ را مختل‌ می کند و بیمار پیش روی‌ انواع‌ عفونتها و سرطانها بی‌دفاع‌ شده‌ و در نهایت‌ از پای‌ در می‌آید.

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              

بیماری‌ معمولاً یک‌ حالت‌ ناراحت‌ کننده‌ جسمی‌ یاروانی‌ می باشد‌ که‌ اکثراً با علایمی‌ زیرا‌ تب‌ استفراغ‌، درد و غیره‌ همراه‌ می باشد‌ و یا حالتی‌ می باشد‌ که‌ در شکل‌ ظاهری‌ بدن‌، ساختمان‌ بافت‌ها و ترکیب‌ شیمیایی‌ مایعات‌ آن‌ تغییری‌ پیدا می گردد یا در کار طبیعی‌ اعضای‌ بدن‌ اختلال‌ رخ‌ می‌دهد.

پیشگیری‌ :

پیشگیری‌ شامل‌ کلیه‌ اقداماتی‌ می گردد که‌ از آنها برای‌ قطع‌ یا آهسته‌ کردن‌ سیر بیماری‌ بهره گیری‌ می گردد. از آنجا که‌ پیشگیری‌ آسان‌تر، ارزان‌تر و منطقی‌تر از درمان‌ می باشد‌، لذا همواره‌ بایستی برای‌ جلوگیری‌ از ابتلای‌ به‌ بیماریها اقدامات‌ مؤثری‌ انجام‌ داد.

ایدز AIDS :

ایدز یک‌ بیماری‌ ویروسی‌ می باشد‌ که‌ سیستم‌ دفاعی‌ بدن‌ را مختل‌ می کند و بیمار پیش روی‌ انواع‌ عفونتها و سرطانها بی‌دفاع‌ شده‌ و در نهایت‌ از پای‌ در می‌آید. بیماری‌ ایدز از طریق‌ بهره گیری‌ مشترک‌ از سرنگ‌ آلوده‌ در بین‌ معتادین‌ تزریقی‌، برقراری‌ تماس‌ جنسی‌ با فرد آلوده‌ به‌ ویروس‌ ایدز، خون‌ و فرآورده‌های‌ خونی‌ آلوده‌ و مادر آلوده‌ به‌ جنین‌ منتقل‌ می گردد.

اجتناب‌ از مصرف‌ مواد مخدر و پایبندی‌ به‌ اصول‌ اخلاقی‌ و اجتناب‌ از بی‌ بندو باری‌های‌ جنسی‌، وفاداری‌ به‌ همسر و دوری‌ از فحشا و عدم‌ تسلیم‌ به‌ وسوسه‌های‌ شیطانی‌، از راههای‌ پیشگیری‌ از بیماری‌ ایدز می‌باشد. اگر فرد به‌ هر دلیلی‌ در معرض‌ خطر بیماری‌ ایدز قرار گرفت‌، با انجام‌ مشاوره‌ و آزمایش‌، ترس‌ و نگرانی‌ را از خود دور کند.

از زمان‌ شروع‌ بیماری‌ ایدز در جهان‌ (۱۹۸۱) تا کنون‌ (۲۰۰۳)، تعداد ۶۳ میلیون‌ نفر آلوده‌ به‌ ویروس‌ ایدز شده‌اند و در هر دقیقه‌ ۱۱ نفر بر تعداد موارد آلودگی‌ به‌ ویروس‌ ایدز اضافه‌ می گردد. از زمان‌ ورود ویروس‌ ایدز به‌ بدن‌ تا شروع‌ علائم‌ بالینی‌ ممکنست‌ ده‌ سال‌ یا بیشتر طول‌ بکشد و در این‌ مدت‌ فرد به‌ ظاهر، کاملاً سالم‌ می باشد‌ اما‌ در حقیقت‌ آلوده‌ بوده‌ و برای‌ سایرین‌ آلوده‌ کننده‌ خواهد بود.

برای‌ پیشگیری‌ چه‌ بایستی نمود؟

هیچگاه اقدام‌ به‌ تزریق‌ غیر بهداشتی‌ نکنید.

هیچگاه از سرنگ‌ و سوزن‌ و سایر وسایل‌ تزریق‌ به‌ صورت‌ مشترک‌ بهره گیری‌ نکنید.

با پایبندی‌ به‌ اصول‌ اخلاقی‌ و خانوادگی‌ و اجتناب‌ از بی‌ بندباریهای‌ جنسی‌، خود را در امان‌ نگهدارید.

هیچگاه از وسایل‌ تیز و برنده‌ مانند، تیغ‌ اصلاح‌، سوزن‌ خالکوبی‌، وسایل‌ تزریق‌ و ناخن‌گیر و مسواک‌ به‌ صورت‌ مشترک‌ بهره گیری‌ نکنید.

در صورت‌ نیاز، به‌ مراکز مشاوره‌ معاونت‌های‌ بهداشتی‌ دانشگاه‌های‌ علوم‌ پزشکی‌ مراجعه‌ کنید.

با افزایش‌ آگاهیهای‌ خود بر علیه‌ این‌ بیماری‌ بسیج‌ شوید.

آن چیز که‌ افراد را در معرض‌ خطر آلودگی‌ به‌ ویروس‌ ایدز قرار می‌دهد، رفتارهای‌ پرخطر می باشد‌.

ایدز

طبق شواهد روشن و قانع كننده ای كه هست، شكی نیست كه ایدز از ویروس اچ آی وی ناشی می گردد. اما درحال حاضر تاكید بر این موضوع می باشد كه درك سر منشا ویروس اچ آی وی برای كشف واكسن و درمان های موثرتر امری حیاتی می باشد.

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

در سال ۱۹۸۱ هشت مورد و خیم از ابتلا به بیماری ” كاپوسی ساركوما”، یكی از انواع خوش خیم تر سرطان كه معمولا در میان افراد سالمند شایع می باشد، در میان مردان هم جنس گرای نیویورك گزارش گردید.تقریباً همزمان با این موارد، شمار مبتلایان به یك عفونت ریوی نادر در كالیفرنیا و نیویورك بالا رفت.با این كه در آن وقت عامل شیوع ناگهانی این دو بیماری مشخص نشده بود، اما معمولا از این دو واقعه پزشكی به عنوان آغاز ایدز یاد می كنند.در طی یك سال این بیماری بدون نام، گسترش زیادی داشت تا سرانجام در ۱۹۸۲ آن را ایدز(Syndrome Deficiency Immune (Aquired نامیدند.به مرور شمار بیشتری متوجه این بیماری جدید شدند، زیرا گروه های گسترده تری از مردم، و نه فقط همجنس گرایان، را مبتلا می كرد.بیماران هموفیل و معتادان تزریقی با علائمی مشابه ایدز به پزشك مراجعه می كردند.

همزمان با ظهور ایدز درآمریكا، درآن سوی اقیانوس آتلانتیك پزشكان در فقیرترین قاره جهان آفریقا، متوجه شیوع یك پدیده جدید بهداشتی شدند.این بیماری كه در زبان محلی” اسلیم”(SLIM) – مرگ در اثرتحلیل تدریجی بدن – نام گرفته بود، در آفریقا به معضلی عمیق تبدیل می گردید.در وهله اول پزشكان دلیلی نمی دیدند كه ایدز، بیماری شایع درمیان همجنس گرایان آمریكای ثروتمند، را با اسلیم مرتبط بدانند.اما تحقیقات بعدی و شیوع علائمی مشابه درمیان زنان و دگر جنس گراها نشان داد كه هر دوی این بیماری ها یكی بوده وهمان ایدز می باشد.درهیاهویی از جنجال ها و ابهامات گسترده درمورد این بیماری كشنده جدید، کوشش ها برای تشخیص علت بروز ایدز و نحوه انتقال آن، با شتابی بی سابقه آغاز گردید.در سال ۱۹۸۴ یك گروه محقق آمریكایی به ریاست” رابرت گالو” اعلام كرد كه آنها عامل بیماری ایدز را كشف كرده اند، یعنی همان ویروسی كه ما آن را حالا اچ آی وی می خوانیم.البته این ادعا با اعتراض ” لوك موننتیر” و گروه محققان فرانسوی او، كه ماه ها قبل این ویروس را شناسایی كرده بودند، روبرو گردید.

در بحبوحه این جنجال ها محققان برای پیدا كردن درمان ایدز بسیج شدند: جستجویی كه هنوز هم ادامه دارد.آزمایش های خون نشان داد كه ویروس اچ آی وی سراسر جهان را در پنجه مهلك خود گرفته و در مدت زمانی كم به تمام قاره ها گسترش یافته می باشد.کوشش ها برای درك این ویروس به موضوعی بسیار اضطراری تبدیل گردید. این كه از كجا آمده و چرا در قرن بیستم هم زمان در دو نقطه مختلف یعنی آفریقا و آمریكا ظهور كرده بود؟

  • منشا اچ ای وی

طبق شواهد روشن و قانع كننده ای كه هست، شكی نیست كه ایدز از ویروس اچ آی وی ناشی می گردد. اما درحال حاضر تاكید بر این موضوع می باشد كه درك سر منشا ویروس اچ آی وی برای كشف واكسن و درمان های موثرتر امری حیاتی می باشد.براساس آخرین تحقیقات در زمینه مختصات ژنتیكی اچ آی وی، عامل انتقال ایدز، مشخص شده این ویروس از تركیب دو ویروس مختلف در میمون شامپانزه به وجود آمده می باشد.

این ویروس ها از نوع ویروس” اس آی وی”( Virus Simian Immunodeficiency ) هستند كه در میمون ایجاد بیماری می كند.این تحقیقات نظریه ای رایج را كه می گوید ایدز در طی یك قرن گذشته در جنگلهای غرب آفریقا ظهور كرده می باشد، تایید می كند.درسال ۱۹۹۹ نشریه” نیچر” در شماره ماه فوریه خود یك نظریه عملی را به چاپ رساند كه مورد طرفداری گسترده كارشناسان این رشته قرار گرفت.براساس این نظریه ویروس عامل ایدز آغاز از طریق یكی از زیر گونه های شامپانزه در آفریقا به بشر سرایت كرده می باشد.به اعتقاد دانشمندان بشر اولین بار در نیمه نخست قرن گذشته در نتیجه شكار و تغذیه گوشت شامپانزه، سنتی كه هنوز در آفریقا ادامه دارد، به این ویروس آلوده گردید.اس آی وی در گذشته ای نه چندان دور وارد بدن بشر گردید و پس از جهش ژنتیكی به اچ آی وی تبدیل گردید.به احتمال قریب به یقین ناحیه گینه بیسائو درغرب آفریقا مكانی می باشد كه این نقل و انتقال درآن صورت گرفته می باشد.

بسیاری از دانشمندان بر این باورند كه انتقال ویروس بیش از یك بار روی داده می باشد، زیرا نمونه های گوناگونی از این ویروس، درانسان باعث بروز ایدز می گردد.اما تعیین زمان دقیق انتقال از حیوان به بشر مشكل آفرین تر می باشد.نكته قابل توجهی كه در تحقیقات مشخص گردید این بود كه در قرن نوزدهم هیچ یك از میلیون ها آفریقایی كه به زور به بردگی كشیده و به كشورهای خارجی منتقل شدند، به این ویروس آلوده نبودند.پس ایدز بایستی پس ازسال ۱۸۶۰ بروز كرده باشد. ویروس اچ آی وی اولین بار در سال ۱۹۵۹ درنمونه پلاسمای خون یك مرد اهل كنگو ردیابی گردید.ویروس اچ آی وی، اولین بار در سال ۱۹۵۹ در نمونه خون یك مرد از كشور كنگو ردیابی گردید.هر چند نخستین نمونه از ایدز در آمریكا، در سال۱۹۸۱ گزارش گردید، اما براساس شواهد اولین قربانی ایدز دراین كشور به سال ۱۹۶۹ باز می گردد.

درآن سال یك جوان سیاه پوست در شهر ” سنت لوئیز” آمریكا دراثر ابتلا به ایدز درگذشت.تحقیقات در ارتباط با سرعت واگرایی ژنتیكی میان دو خانواده اصلی ایدز، اچ آی وی – ۱ و اچ آی وی – ۲، نشان می دهد كه انتقال ویروس به بشر در حدود سال ۱۹۴۰ ( با ضریب خطای حدود ۲۰) سال روی داده می باشد.مطالعه ژنتیكی بر روی ویروس اس آی وی، كه به درك بهتر انتقال آن از گونه میمون ها به بشر كمك كرد، توسط گروهی از دانشمند بین المللی انجام گرفت و درنشریه علمی “Science چاپ گردید.این گروه مدعی می باشد كه دو ویروس مختلف از دو نوع میمون در شامپانزه تركیب شده و ویروس اس آی وی را به وجود آورده می باشد.

تنظیم كنندگان این مقاله علمی می گویند رشته ای از آلودگی و عفونتهای پی در پی در میمون ” مانگابی دماغ قرمز” و گونه ای بزرگ تر به نام Spot – Nose منجر به خانواده ای از ویروس ها موسوم به ” اس آی وی سی پی زی” (SIVcpz ) شده می باشد.نكته مهم این كه هر دو این گونه ها خوراك شامپانزه بوده و زیستگاه آنها در غرب آفریقای مركزی قرار دارد.الیزاب بیلز از دانشگاه ناتینگام، بریتانیا، و همكارانش می گویند كشف این موضوع كه ویروس اس آی وی در شامپانزه دارای منشائی دوگانه می باشد، پیامدهای مهم علمی را به دنبال دارد.

ایدز

ایدز یا نشانگان نقص اکتسابی ایمنی در اثر ویروسی به نام HIV (ویروس نقص ایمنی بشر) به‌وجود می‌آید.

ایدز یا نشانگان نقص اکتسابی ایمنی در اثر ویروسی به نام HIV (ویروس نقص ایمنی بشر) به‌وجود می‌آید.

از زمان آلوده شدن بدن به HIV تا بروز ایدز ممکن می باشد ۶ ماه تا ده سال و یا بیش‌تر طول بکشد در این مدت گرچه فرد به ظاهر سالم به نظر می‌رسد، اما ناقل بیماری می باشد و می‌تواند افراد دیگر را آلوده کند. AIDS مخفف عبارت «نشانگان نقص ایمنی اکتسابی» به زبان انگلیسی می باشد. بر اثر تخریب یاخته‌های دستگاه ایمنی بدن ناشی از اچ آی وی، بعضی بیماریها و عفونتها فرصت مبتلاء کردن بشر را پیدا می‌کنند که موجب نشانه‌ها و علائم متنوعی در بدن می گردد. بعضی از این نشانه‌ها اولین بار در سال ۱۹۸۱ میلادی در افراد بالغ جوانی دیده گردید که دچار نقص‌های ایمنی مادرزادی نبودند و این تعجب پزشکان را برانگیخته بود. به همین لحاظ مجموعهٔ این علائم را «نشانه‌های نقص ایمنی اکتسابی» یا ایدز نام نهادند، زیرا نمی‌توانستند آن را به بیماری مشخصی نسبت دهند و هنوز اچ.آی.وی شناخته نشده بود. پس ایدز مرحله‌ای می باشد که اچ.آی.وی مدتها (چندماه تا چند سال) در بدن حضور داشته و موجب تخریب اکثر یاخته‌های دستگاه دفاعی بدن شده می باشد و فرد مبتلاء مستعد بروز بیماریهای عفونی، سرطانها و معضلات دیگر می گردد.

  • اهمیت

اچ.آی.وی/ایدز معضلی پزشکی-بهداشتی می باشد که ابعاد اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی آن بسیار گسترده‌اند. از آغاز کشف اولین مبتلایان آن در خرداد سال ۱۳۶۰ تاآواخر سال ۱۳۸۳ در سراسر جهان بیش از ۶۳ میلیون نفر مبتلا شده‌اند و ۲۳ میلیون نفر فوت کرده‌اند. در حدود نیمی از کسانی که دچار ایدز هستند قبل از ۲۵ سالگی آلوده شده‌اند و بدون دارو اغلب قبل از ۳۵ سالگی می‌‌میرند. هر روز ۱۴۰۰۰ نفر جدید به مبتلایان اضافه می گردد که نیمی زن هستند و نیز نیمی ۱۵ تا ۲۵ ساله هستند. زنان و دختران به دلائل زیستی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی بیش از مردان در معرض خطر ابتلاء و آسیب ناشی از ایدز هستند. در کشور ایران تعداد افراد مبتلای ثبت شده ۱۱۹۳۰ نفر تا اول فروردین ماه ۱۳۸۴ می باشد که در طی ۳ سال گذشته بیش از دو و نیم برابر شده می باشد، و رشدی لگاریتمی از خود نشان می‌دهد. تخمین زده می گردد که بین ۶۰ تا ۱۲۰ هزار نفر مبتلای ناشناخته در ایران حضور داشته باشند. بنابراین نیاز می باشد همه و به ویژه نوجوانان و جوانان آموزشهایی در راستای پیشگیری ببینند زیرا تاکنون واکسن و یا علاج قطعی برای این مشکل کشف نشده می باشد و در آینده نزدیک نیز امکان‌پذیر نیست.

دیدگاهتان را بنویسید