• با هر بار بهره گیری از كاتتر آن را با آب و صابون گرم بشوئيد .سپس كاتتر را با آب روان گرم بشوئيد.
  • قسمت بيروني كاتتر با كاغذ هاي توالت خشك نماييد قبل از قرار دادن آن در يك كيسه (پاكت) خشك بگذاريد خشك گردد و هر روز كيسه را عوض نماييد ( به جاي كيسه مي توانيد جعبه مسواك بهره گیری نماييد).
  • اگر از كاتتر هاي پلاستيكي بهره گیری مي كنيد يك روز در ميان آن را در سر كه سفيد 100% خيس نماييد. سپس آن رابا آب گرم بشوئيدوبگذاريد خشك گردد.
  • كاتتر هاي پلاستيكي را تا يك هفته مي توان بهره گیری نمود .
  • در صورت پيچ خوردگي _سفت گردید ن_ترك خوردن يا هر گونه آسيبي زودتر از يك هفته آن را تعويض نماييد .
  • چه كارهايي باعث كاهش احتمال عفونت مثانه مي گردد

    • مصرف مقدارفراوان آب (در صورت صلا حديد پزشك)
    • از پوشا ند ن لباس هاي زير تنگ ممانعت نماييد.
    • مانع استحمام زياد با حمام كف صابون شويد.
    • CIC را به موقع انجام دهيد تا مانع از پرشدن بيش از اندازه آن گردد.
    • دست هاي خود را قبل از CIC شستشو دهيد
    • بعد از هر ا جابت فراج شستشو ناحيه مقعد از جلو به عقب انجام گيرد.

    چه زماني بايد به پزشك مراجعه نماييم؟

    v      در صورت وجود هر يك از علائم عفونت ادراري زير:

    • درد در زمان دفع ادرار
    • كاهش ميزان ادرار
    • درد ناحيه پشت ويا شكم
    • ادرار تيره و كدر
    • ادرار صورتي و يا قرمز رنگ
    • بوي بد ادرار
    • وجود تب بالاي 5/38 درجه؛ استفراغ ؛ اسهال؛ لرزو بي حالي بدون علائم سرما خوردگي
    • هر گونه اشكالي در گذراندن كاتتر  
    • هر زماني كه برايتان مسئله و سوالي پيش مي آيد

    ثبت اطلاعات براي CIC :

    براي ثبت اطلاعات ميتوانيداز جدول زير كه شامل روز ؛ ساعت ومقدار ادرار می باشد

    بهره گیری نماييد.

    برونشیولیت کودکان

    به التهاب راههای هوایی کوچک ( برونشیولها )‌ در ریه برونشیولیت گویند که اغلب توسط یک عامل ویروسی ایجاد می گردد. برونشیولها یعنی کوچکترین‌ شاخه‌های‌ درخت‌ تنفسی که هوا را از لوله‌های‌ نایژه‌ای‌ به‌ کیسه‌های‌ هوایی‌ میکروسکوپی‌ در ریه‌ها انتقال‌ می‌دهند. تبادل‌ اکسیژن‌ با خون‌ در کیسه‌های‌ هوایی‌ انجام‌ می‌گیرد. توجه‌ داشته‌ باشید که‌ برونشیولیت‌ ممکن‌ می باشد‌ با استنشاق‌ اجسام‌ خارجی‌ به‌ درون‌ ریه‌ اشتباه‌ گرفته‌ گردد.

    عامل

    ویروس سنسیشیال تنفسی ( RSV ) شایعترین عامل ایجاد بیماری برونشیولیت می باشد. ویروسهای دیگر عامل این بیماری، پاراآنفلوانزا، آنفلوانزا و آدنوویروس می‌باشند.

    شیوع

    این بیماری اغلب در شیرخواران زیر ۲ سال خصوصاً با حداکثر شیوع در ۶-۳ ماهگی دیده می گردد. وجود یک‌ بیماری‌ که‌ مقاومت‌ را پایین‌ آورده‌ باشد (به‌ خصوص‌ عفونت‌ تنفسی)، سابقه‌ خانوادگی‌ آلرژی‌، محیط‌ مهد کودک‌ و مواجهه‌ با یک‌ فرد بیمار از عوامل‌ افزایش‌ دهنده‌ شیوع بیماری هستند. همچنین مواردی مانند: سن کمتر از ۶ ماه، عدم بهره گیری از شیرمادر درگذشته، نارس بودن شیرخوار، روبرو شدن با دود سیگار و زندگی در شرایط شلوغ و آلوده از علل افزایش خطر بروز بیماری می‌باشند.

    انتقال

    برونشیولیت‌ مسری‌ می باشد‌ و اغلب‌ همه‌گیر می گردد. این بیمای از شخص بیمار به اشخاص دیگر از طریق ترشحات بینی و قطرات تنفسی منتقل می گردد. RSV در بزرگسالان بیماری خفیفی ایجاد می کند، در حالیکه در کودکان بیماری شدیدی ایجاد می کند.

    علایم و‌ تظاهرات بیماری

    معمولاً قبل‌ از آن‌ یک‌ سرماخوردگی‌ و سرفه‌ خفیف‌ وجود داشته‌ می باشد‌. بیماری برونشیولیت آغاز به صورت علائم خفیف دستگاه تنفسی فوقانی (سرماخوردگی‌ و سرفه‌ خفیف‌) برای ۳-۲ روز شروع می گردد که می‌تواند تبدیل به وضعیتی با علائم شدید گردد که سختی تنفس و صداهای غیرطبیعی تنفسی و خس‌‌خس‌ سینه، تنگی نفس، سرفه‌های صدادار، تنفس تند و سطحی‌ (80-60 بار در دقیقه‌)،‌ بی‌قراری نوزاد یا شیرخوار و حتی سیاه شدن کودک همگی از علائم بدتر شدن وضعیت بیمار می‌باشند. در طی بیماری شیرخوار درجاتی از تب را داراست.

    شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

    در طی تشدید بیماری کودک از عضلات بین دنده‌ها برای تسهیل تنفس بهره گیری می کند بطوریکه عضلات بین دنده‌ها همراه با هر تنفس حرکت می‌کنند که در حالت طبیعی چنین چیزی دیده نمی‌گردد و به‌ درون‌ کشیده‌ شدن‌ فضاهای‌ بین‌ دنده‌ای‌ و نیز شکم‌ (حرکات‌ الاکلنگی‌) به وجودمی‌آید. در اغلب مواقع، این حالت باحرکت پره‌های بینی کودک همراه می باشد.

    علائم ذکر گردیده منجر به خستگی کودک می گردد به طوریکه نگهداشتن تنفس در وضعیت موجود برای کودک دشوار شده و به سختی نفس می‌کشد. سیاه شدن کودک (سیانوز) موردی برای انجام کارهای اورژانسی برای بیمار می‌باشد.

    علائم هشدار و خطر

    • اگر علایم‌، علی‌رغم‌ درمان‌، در عرض‌ 4 ساعت‌ رو به‌ بهبودی‌ نگذاشته‌ می باشد‌.
    • اگر درجه‌ حرارت‌ و تب تا 3/38 درجه‌ سانتیگراد یا بالاتر افزایش‌ یابد.‌ زیرا احتمال تشنج هست.
    • اگر تنفس‌ مشکل‌تر ‌گردد. صداهای غیرطبیعی تنفسی و خس‌خس‌ سینه، سرفه‌های صدادار، تنفس تند و سطحی‌ (80-60 بار در دقیقه‌)،‌ و سیاه شدن کودک همگی از علائم بدتر شدن وضعیت بیمار می‌باشند.
    • اگر سرفه‌ای‌ آغاز گردد که‌ با خلط‌ خونی‌ همراه‌ باشد.
    • اگر پوست‌، لب‌ها یا ناخن‌ها به‌ رنگ‌ آبی‌ تیره‌ درآیند.
    • اگر کودک‌ بی‌حال‌ و خواب‌آلوده‌ گردد ویا بی‌قراری کند.
    شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              

    پیشگیری‌

    این بیماری ویروسی اغلب قابل پیشگیری نیست زیرا وجود عامل ویروسی آن در محیط شایع می باشد. والدین و نزدیکان کودکان بایستی رعایت مسائل بهداشتی و شستشوی مناسب را بنمایند. کسانیکه دچار عفونتهای تنفسی هستند، بایستی از برخورد با کودکان اجتناب نمایند.

    در حال حاضر واکسنی برای ویروس RSV در دسترس نیست .

    عوارض‌ احتمالی‌ بیماری

    • بیماری راههای تنفسی مثل آسم در آینده: نتایج‌ بعضی‌ از مطالعات‌ نشان دهنده‌ این‌ می باشد‌ که‌ شیرخوارانی‌ که‌ پیش‌ از 2 سالگی‌ 2 بار یا بیشتر دچار برونشیولیت‌ شده‌ باشند، با احتمال‌ بیشتری‌ دچار آلرژی‌ و آسم‌ خواهند گردید.
    • عفونتهای ثانویه
    • نارسایی تنفسی
    • ندرتاً آسیب‌ دایمی‌ به‌ ریه‌ها که‌ منجر به‌ برونشیت‌ مزمن، روی‌ هم‌ خوابیدن‌ بخشی‌ کوچکی‌ از ریه‌، برونشکتازی‌، ذات‌الریه‌ مکرر ، و ندرتاً بیماری‌ انسدادی‌ مزمن‌ ریوی‌ می گردد.

    با درمان‌ معمولاً بیماری طی یک هفته بهبود می‌یابد و موارد مرگ و میر آن کم می باشد.

    درمان‌

    اصول‌ کلی‌ درمان

    از دستگاه‌ بخور در اتاق‌ کودک‌ بهره گیری‌ نمایید و رطوبت‌ اتاق‌ کودک‌ را حد امکان‌ بالا نگاه‌ دارید. در مورد کودک‌ مستعد به‌ برونشیولیت‌، هر شب‌ از دستگاه‌ بخور به‌ هنگام‌ عفونت‌ تنفسی‌ و پس‌ از آن‌ بهره گیری‌ نمایید. دستگاه‌ را روزانه‌ تمیز کنید. اگر دستگاه‌ بخور ندارید، آب‌ سرد و گرم‌ را در حمام‌ باز کنید و پنجره‌ها و درها را ببندید، تا به‌ این‌ ترتیب‌ رطوب‌ هوا اتاق‌ زیاد گردد. کودک‌ را در این‌ اتاق (به‌ خصوص‌ قبل‌ از خواب) نگاه‌ دارید. اگر کودک‌ در شب‌ با خس‌خس‌ سینه‌ یا تنگی‌ نفس‌ برمی‌خیزد، اکسیژن‌ درمانی‌ (در موارد شدید) انجام‌ دهید.

    درمان دارویی

    • زیرا برونشیولیت یک بیماری ویروسی می باشد آنتی‌بیوتیک درمانی ضرورتی ندارد، مگر اینکه با تشخیص پزشک علاوه بر مشکل اصلی، عفونتی باکتریایی هم موجود باشد.
    • درمانهای دیگر شامل درمانهای حفاظتی مثل بهره گیری از اکسیژن، مرطوب کردن هوای تنفسی با دستگاه بخور، استراحت و مصرف مایعات فراوان و مغذی و کمک به تخلیه خلطهای موجود با گرفتن وضعیت مناسب می‌باشند.
    • در شیرخواران بدحال داروهای ضد ویروس هم بهره گیری می گردد که منجر به کاهش شدت و طول دوره بیماری می گردد. داروهای‌ گشادکننده‌ نایژه‌ نیز ممکن‌ می باشد‌ کمک‌کننده‌ باشند.

    دیدگاهتان را بنویسید