با عنوان : تاثير افزودني هاي ضد عريان شدگي بر حساسيت رطوبتي مخلوط هاي آسفالتي گرم (WMA) كف قيري

در ادامه مطلب می توانید تکه هایی از ابتدای این پایان نامه را بخوانید

و در صورت نیاز به متن کامل آن می توانید از لینک پرداخت و دانلود آنی برای خرید این پایان نامه اقدام نمائید.

دانشگاه آزاد اسلامي

واحد تهران جنوب

دانشكده تحصيلات تكميلي

“M.Sc” پايان نامه براي دريافت درجه كارشناسي ارشد

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

مهندسي عمران  راه و ترابري

عنوان:

تاثير افزودني هاي ضد عريان شدگي بر حساسيت رطوبتي مخلوط هاي آسفالتي گرم (WMA) كف قيري

برای رعایت حریم خصوصی اسامی استاد راهنما،استاد مشاور و نگارنده درج نمی گردد

تکه هایی از متن به عنوان نمونه : (ممکن می باشد هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود اما در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل می باشد)

چكيده:

آسفالت هاي گرم گروه جديدي از مخلوط هاي آسفالتي هستند كه در آنها كاهش كندرواني قير با بكارگير ي روش هايي همچون بهره گیری از افزودني هاي كف زا، امولسيون هاي ويژه، موم هاي شيميايي و تبديل قير به كف قير، امكان اختلاط قير با مصالح را در دمايي كمتر از آسفالت هاي داغ فراهم مي آورند.

در اين ميان آسفالت گرم كف قيري بدون نياز به هيچگونه افزودني توليد م ي گردد و در توليد آن به مقصود كاهش كندرواني قير از تغيير حالت فيزيكي قير خالص و تبديل آن به كف قير بهره گیری مي گردد. اين محصول از تزريق آب سرد و هواي فشرده به درون قير داغ حاصل مي گردد كه نتيجه آن توليد كف ناپايدار می باشد.

مطالعات انجام گرفته نشان مي دهند كه حساس يت مخلوط هاي گرم (مانند نوع كف قيري) نسبت به رطوبت به دليل كاهش دماي توليد و تراكم، زياد می باشد. معمولاً جهت رفع اين معضل از افزودني هاي ضدعريان شدگي بهره گیری مي گردد، وليكن انجام تحقيقات در زمينه چگونگي تاثير اين افزودني ها بر روي كاهش حساسيت رطوبتي مخلوط هاي گرم با در نظر داشتن نوين بودن اين مخلوط ها هنوز از موضوعات قابل بررسي می باشد.

در اين تحقيق، سه نوع مخلوط آسفالتي در دستور كار قرار گرفت كه مخلوط نوع اول يك نوع آسفالت داغ متداول به عنوان نمونه شاهد به مقصود كنترل مشخصات مخلوط هاي گرم ؛ مخلوط نوع دوم آسفالت گرم كف قيري با تبديل قير به صورت كف قير و مخلوط نوع سوم آسفالت گرم كف قيري مركب از دو نوع قير ( كف قير و قير خالص) بود. توليد و تراكم مخلوط هاي نوع دوم و سوم در دماهاي پايين تر از مخلوط آسفالتي داغ صورت پذيرفت. افزودني هاي ضد عريان شدگي شامل پودر آهك شكفته و يك افزودني مايع تجاري معتبر نيز بود كه به مقصود كاهش حساسيت رطوبتي مخلوط ها انتخاب و به آنها افزوده گردید.

آزمايش هاي مقاومت كششي غيرمستقيم در شرايط خشك و اشباع (AASHTO T283) بر روی نمونه ها انجام و بررسي حساسيت رطوبتي نمونه ها بر مبناي شاخص TSR انجام پذیرفت. بر اساس نتايج آزمايشات، افزودن مواد ضدعريان شدگي تا حد قابل توجهي مقاومت هر سه نوع مخلوط را در برابر رطوبت بهبود بخشيد. در مورد مخلوط هاي نوع دوم، تفاوت قابل ملاحظه اي بين بهره گیری از دو افزودني مزبور نظاره نشد و هر دو در جهت كاهش حساسيت رطوبتي، عملكرد مناسبي داشتند اما در دماهاي اختلاط و تراكم كمتر، به نظر مي رسد كه افزودني مايع عملكرد بهتري داشته می باشد. در مورد مخلوط هاي نوع سوم، بهره گیری از پودر آهك شكفته در تمام موارد نتايج بهتري به دنبال داشت. مخلوط هاي نوع دوم نسبت به نوع سوم از نظر مقاومت در برابر عريان شدگي شباهت بيشتري به آسفالت داغ مشابه دارند. از ديدگاه مقاومت در برابر عريان شدگي نيز اين مخلوط ها، در دماهاي كمتري (در مقايسه با مخلوط هاي نوع سوم) قابل اختلاط و تراكم بودند.

مقدمه:

مسئله حمل و نقل و احداث راه ها و بزرگراه ها با در نظر داشتن توسعه اقتصادي كشور، بسيار حايز اهميت بوده كه نيازمند صرف ميلياردها ریال هزينه براي دستيابي به اين مهم ، جهت حصول سطحي ايمن و هموار مي باشد. از آن جا كه اكثر روسازي هاي آسفالتي در معرض عوامل جوي مخصوصاً رطوبت و بارهاي ترافيكي قرار مي گيرند، بروز خرابي در آن ها تقريباً اجتناب ناپذير مي گردد. انسجام مخلوط هاي آسفالتي در اثر چسبندگي مصالح و قير معنا پيدا مي كند و لذا مهم ترين عملكرد قير در راهساز ي، چسبندگي آن مي باشد. در مواردي كه نكات فني مصرف قير، مصالح سنگي يا مخلوط آسفالتي رعايت نشود، نه تنها چسبندگي قير و مصالح سنگي از بين مي رود بلكه ايمني و خدمت دهي راه به مخاطره افتاده و سرمايه هنگفت هزينه شده، بجاي سود دهي به سمت زيان پيش مي رود. عريان شدگي نه تنها خود به عنوان يك خرابي مستقل محسوب مي گردد بلكه مي تواند مقدمه اي جهت ايجاد خرابي ها مانند ترك خوردگي، شيار افتادگي، ايجاد چاله ها و… باشد. يكي از پارامترهاي اساسي در جلوگيري از چسبندگي بين قير و مصالح سنگي و در نتيجه وقوع عريان شدگي، رطوبت مي باشد، زیرا با ورود آب به درون روسازي آسفالتي، حايلي بين سنگدانه ها و قير به وجود آمده و باعث اضمحلال روسازي مي گردد. در ساخت راه ها دسترسي به مصالح مرغوب و مقاوم در برابر عريان شدگي اغلب امكان پذير نمي باشد، بنابراين بايد به رفع اين معضل توجه نمود. بدين مقصود، برخي از مواد افزودني مانند آهك هيدراته، افزودني هاي مايع و مواد پليمري مي توانند مورد بهره گیری قرار گيرند.

پديده عريان شدگي در مخلوط هاي گرم كه در درجه حرارت هاي كمتري توليد و متراكم مي شوند بيشتر به وقوع مي پيوندد چرا كه در اين نوع مخلوط ها رطوبت سنگدانه ها به سبب دماي اختلاط و تراكم كمتر از آسفالت داغ متداول، كاملاً تبخير نشده و موجب افزايش حساسيت اين نوع مخلوط ها نسبت به رطوبت مي گردد كه افزودن افزودني هاي ضدعريان شدگي جامد و مايع در ابتداي توليد مخلوط ها مي تواند راهكار مناسبي جهت كاهش حساسيت رطوبتي مخلوط هاي گرم بالاخص از نوع كف قيري، افزايش مقاومت عريان شدگي آسفالت، افزايش كيفيت روسازي، كاهش هزينه هاي هنگفت تعمير و نگهداري روسازي با اتکا به به توجيهات فني – اقتصادي مطلوب و همچنين امكان سنجي كاربرد مخلوط هاي گرم كف قيري به عنوان جايگزين آسفالت داغ متداول همراه با برطرف کردن نقيصه حساسيت رطوبتي باشد.

تعداد صفحه : 149

قیمت : شش هزار تومان

 

***

—-

پشتیبانی سایت :       

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              

———-          serderehi@gmail.com