سیستم های مالتی پلکس نوری (DWDM)

در ادامه مطلب می توانید صفحات ابتدایی این پایان نامه را بخوانید

و در صورت نیاز به متن کامل آن می توانید از لینک پرداخت و دانلود آنی برای خرید این پایان نامه اقدام نمائید.

دانشگاه آزاد اسلامي

واحد تهران جنوب

دانشكده تحصيلات تكميلي

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              

سمينار براي دريافت درجه كارشناسي ارشد“M.Sc” مهندسي برق گرايش الکترونیک

عنوان:

سیستم های مالتی پلکس نوری (DWDM)

برای رعایت حریم خصوصی اسامی استاد راهنما،استاد مشاور و نگارنده درج نمی گردد

تکه هایی از متن به عنوان نمونه :

(ممکن می باشد هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود اما در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل می باشد)

چكيده:

در سیستم های ارتباط امروزی دستیابی به ظرفیت های انتقال بالا جهت پشتیبانی از سرویس های گوناگون از قبیل اینترنت، ویدئو کنفرانس و … ضروری به نظر می رسد. در این بین سیستم های مخابرات نوری به دلیل ویژگی های مطلوبشان به عنوان تکنولوژی اصلی در زیرساخت شبک های مخابراتی مطرح می باشند و به گونه قابل توجهی در مخابرات راه دور و بین شهری مورد بهره گیری قرار گرفته می باشد. دو راهکار جهت افزایش ظرفیت انتقال در شبکه های مخابرات نوری ارائه شده می باشد: راه اول، بهره گیری از کابل های نوری جدید و راه دوم، بهره برداری بیشتر از پهنای باند فیبرهای موجود می باشد.

بهره گیری از فیبرهای جدید اگرچه روشی معمول برای گسترش شبکه ها می باشد، اما هزینه های زیاد دارد که فقط بخش اندکی از این هزینه ها به قیمت خود فیبر اختصاص دارد. بهره گیری  بهینه از پهنای باند فیبرهای موجود به دو روش امکان پذیر می باشد. روش اول افزایش نرخ بیت در مالتی پلکس به روش تقسیم زمانی می باشد. در TDM، نرخ های انتقالی که معمولا بهره گیری می شوند 2/5،10 و 40 گیگا بیت بر  ثانیه اند. ماما مدارات الکترونیکی که چنین نرخ هایی را محقق می کنند، پیچیده و گران هستند. همچنین بعضی مسائل فنی نیز کاربرد این روش را محدود می کند. همچنین قادیر بزرگ تر توان انتقال که برای بیت های بیشتر لازم می باشد، سبب بروز آثار غیر خطی می گردد  که بر کیفیت سیگنال تاثیر می گذارد. روش دوم، انتقال همزمان چندین کانال نوری حاوی اطلاعات با طول موج های مختلف، بر روی یک فیبر نوری در یک جهت می باشد، که تکنیک مالتی پلکس تقسیم طول موج نام دارد. این روش ما را قادر خواهد ساخت که تعداد زیادی کانال های با نرخ بیت 5/2 تا 40 گیگا بیت بر ثانیه را با هم به وسیله یک فیبر انتقال دهیم.

مقدمه:

بهره گیری از سیم ها و کابل های فلزی برای انتقال اطلاعات و به عنوان یک کانال انتقال با نصب اولین مرکز تلفن در سال 1878 میلادی توسعه پیدا نمود و تا سال 1887 که امواج الکترومغناطیس توسط هرتز کشف گردید، این سیستم ها تنها محیط انتقال بودند. اولین سیستم رادیویی در سال 1895 توسط مارکونی ارایه گردید. از بحث مدولاسیون اطلاعات، یاآوری این نکته ضروری می باشد که بیشترین حجم اطلاعات که می توان ارسال نمود بستگی به فرکانس موج حامل دارد. هرچه فرکانس موج حامل بیشتر باشد پهنای باند یا ظرفیت آن بیشتر می باشد. برای افزایش اطلاعات و داشتن سرویس های با کیفیت بالاتر بایستی پهنای باند فرکانسی وسیعی داشته باشیم.

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

تعداد صفحه :112

قیمت : شش هزار تومان

***

—-

پشتیبانی سایت :       

———-          serderehi@gmail.com

دیدگاهتان را بنویسید