دانشکده تحصیلات تکمیلی
“M.Sc” پایان نامه برای دریافت درجه کارشناسی ارشد
مهندسی عمران – حمل و نقل
عنوان:

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              

گسترش مدلی جهت ارزیابی فنی واقتصادی سیستم های حمل و نقل هوشمند شهری

 

چکیده:

از دهه 1980 ، مهندسین حمل و نقل کوشش وادار نمود هاند تا از سیست مهای حمل و نقل هوشمند به عنوان راهکاری مناسب در جهت از میان برداشتن معضلات اساسی مدیریت ترافیک بهره جویند و معضلات آنرا به حداقل برسانند. در صورتی که اجرا و به کارگیری این سیست مها دارای توجیه اقتصادی نیز باشند، بهره گیری از این سیستم ها گسترش بیشتری می یابد. از این رو همواره این سئوال مطرح می باشد که میزان مزایای به کار گیری این سیستم ها چقدر می باشد؟ آیا منافع بهره گیری از این سیستم ها به اندازه ای می باشد که بهره گیری از این سیستم ها دارای توجیه اقتصادی نیز باشد؟ در نتیجه جهت ارزیابی سیستم های حمل و نقل هوشمند نیاز به مدلی جامع می باشد تا بتوان این سیستم ها را به درستی ارزیابی نمود. این پایان نامه به ارائه مدلی به مقصود مقایسه و کمی کردن منافع و هزینه ها پرداخته می باشد. در این مدل منافع این سیستم ها با در نظر داشتن هدف بکارگیری و اجرای آنها کمی میگردد و سپس با بهره گیری از واکاوی منافع-هزینه ها با هزینه بکارگیری این سیستم ها مقایسه می گردد.

مقدمه:

از اساسی ترین پی شنیازهای افزایش سطح رفاه اجتماعی و توسعه صنعت در هر کشور وجود حمل و نقل روان و ایمن می باشد. بنابر این یکی از اولین نمادهای ارزیابی کیفیت زندگی شهروندان یک کشور وضعیت حمل و نقل آن می باشد. هم اکنون در بسیاری ازکشورها، معضلات حمل و نقل و ترافیک به یکی از چالش های مهم اجتماعی و ملی تبدیل و سهم قابل توجهی از تولید ناخالص ملی را تشکیل داده می باشد. به طوری که دستیابی به حمل و نقل ارزان و ایمن و کارا به عنوان یکی از محورهای اصلی سیاس تهای توسعه مورد تاکید می باشد.
طی سال های متمادی، متخصصان حمل و نقل ساخت و ساز را هها و بزرگ راه ها را در کنار دیگر برنامه های رایج نظیر توسعه حمل و نقل عمومی، کاهش تقاضا، تغییر کاربری زمین و… توصیه کردند. اما آنان متوجه شدند که ظرفیت ها و امکانات جدید در مدت کوتاهی توسط مصر فکنندگان بلعیده م یشود و در اثر مسابقه ایجاده شده بین ساخت راه و جاده با تولید اتومبیل های راحت و ارزان، کوشش های عمرانی کم اثر شده و ایمنی راه ها نیز مرتبا” در حال کاهش می باشد. از سوی دیگر پیشرفت فناوری های روز شرایط مناسب و ویژه ای را برای ایجاد ارتباط بی وقفه (On-line) بین کاربران، مسافران، تصمیم گیرندگان، مراکز مدیریت ترافیک فراهم ساخته می باشد. بدین ترتیب امکان ایجاد یک مدیریت هوشمندانه و هدفمند و متناسب به مقصود ارتقاء بهره وری و افزایش کارایی شبکه حمل و نقلی فراهم آمد. پس همراه با پیشرفت های حاصله در تکنولوژی ارتباطات و الکترونیک، توسعه سیستم های هوشمند حمل و نقل به عنوان سیاست کلی در بسیاری از کشورهای پیشرفته در بخش حمل و نقل مطرح گردید. پس بهره گیری از سیستم های حمل و نقل هوشمند جهت کاهش مشکلاتی نظیر آلودگ یهای زیست محیطی، خسارت های مادی و معنوی ناشی از سوانح و تصادفات، اتلاف زمان مسافران و… در اغلب کشورهای جهان مد نظر قرار گرفت. اما این سوال همواره مطرح می باشد که میزان مزایای به کارگیری این سیستم ها و میزان سرمایه گذاری مورد نیاز (هزینه بهره گیری از این سیستم ها) چه میزان می باشد؟آیا سیستم های حمل و نقل هوشمند دارای این پتانسیل هستند که نیاز مدیران شبکه حمل و نقل و منافع سرمایه گذاران و بهره گیری کنندگان از این سیستم ها را برطرف سازند؟ آیا بهره گیری از سیستم های حمل و نقل هوشمند دارای توجیه اقتصادی می باشد؟

فصل اول

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

کلیات

دیدگاهتان را بنویسید