دانلود پایان نامه

عنوان کامل پایان نامه :

 مسئولیت کیفری ناشی از فعالیت رسانه های الکترونیکی در حقوق ایران 

قسمتی از متن پایان نامه :

  

مشخصات و ویژگی­های رسانه­های الکترونیکی

رسانه­های الکترونیک دارای ویژگی­ها و خصایص ممتاز و گاه منحصر به فردی هستند؛ که از میان آنها می­توان به این موارد تصریح نمود[1].

  • بهره گیری از مولتی­مدیا[2]
  • سرعت به­روزرسانی[3]
  • شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              
  • تمرکز زدایی
  • قابلیت دسترسی
  • فقدان محدودیت انتشار[4]
  • فقدان سلسله مراتب
  • داشتن قابلیت تعاملی
  • تازه بودن همیشگی[5]
  • فرا زمانی و فرا مکانی بودن[6]

از همین ویژگی­ها مشخص می­گردد؛ که مواردی همچون تلویزیون، رادیو، سینما، فکس، تلفن، تلکس، ماهواره و… در حیطه رسانه­های الکترونیکی قرار نمی­گیرند، زیرا که هر کدام بعضی از ویژگی­های یادشده را دارا نمی­باشند، به گونه مثال سینما و فکس دارای محدودیت انتشار می­باشند، تلویزیون قابلیت تعاملی ندارد، رادیو فرازمانی و فرامکانی نیست؛ و به همین ترتیب در باقی موارد بعضی از این عناصر جمع نمی­باشند.

در خصوص تعریف رسانه­­ی الکترونیکی قانون­گذار تعاریف مختلفی را در قوانین و مقررات مختلف مورد بهره گیری قرار داده می باشد، به گونه مثال، قانون­گذار در آیین­نامه قانون مطبوعات این چنین به تعریف نشریه الکترونیکی پرداخته می باشد؛ بر این اساس: «نشریه الکترونیکی نشریه­ای می باشد که در محیط دیجیتال با همان صورت شرایط و ظواهر نشریه چاپی و طی فرایند فعالیت مرسوم       روزنامه­نگاری و تحریریه­ای، تولید و به گونه منظم و با نام ثابت و تاریخ و شماره ردیف معینی در یک یا چند زمینه سیاسی، اقتصادی و فرهنگی تولید و منتشر می­گردد.»[7] در ادامه این تعریف مورد اصلاح قرار گرفت؛ به این نحو که: « نشریه الکترونیکی رسانه­ای می باشد که در محیط رقمی دیجیتال، انواع خبر، تحلیل، مصاحبه و گزارش را در قالب نوشتار، صدا و تصویر منتشر می­نماید.»[8] همانگونه که نظاره می­گردد؛ در تعریف آیین­نامه اصلاحی قانون مطبوعات تنها به رسانه­های دیجیتال توجه شده می باشد و حامل­های دیجیتال (مانند لوح فشرده و …) را در برنمی­گیرد. پیش روی در آیین‌نامه ساماندهی و توسعه رسانه‌ها و فعالیت‌های فرهنگی دیجیتال مصوب 1389 در تعریف رسانه دیجیتال اظهار گردیده می باشد: «رسانه دیجیتال: رسانه مبتنی بر فناوری جدید اطلاعات و ارتباطات، شامل گونه‌های زیر:

1- بسته نرم‌افزاری رسانه‌ای[9].

2- حامل دیجیتال حاوی داده.[10]

3- رسانه برخط.[11]»

به نظر می­رسد در آیین­نامه اخیرالذکر تعریف نسبتاً وسیعی از رسانه الکترونیک ارائه گردیده می باشد که مانع ورود بعضی مصادیق غیرمربوط به این عرصه نمی­باشد. در واقع این تعریف موسع شامل مصادیقی می­گردد؛ که از نظر نگارنده در حیطه رسانه­های الکترونیک قرار نمی­گیرند، به گونه مثال با وجود اینکه بلوتوث در انتقال اخبار و اطلاعات تأثیر دارد، اما با تعریفی که از رسانه ارائه گردید نمی­توان آن را رسانه الکترونیک دانست[12].

در عین حال در طرح نظام جامع رسانه­های همگانی، رسانه الکترونیکی را نمونه دیجیتال رسانه­های مسلسل و موردی از جهت محتوا و طراحی که قبل یا بعد از انتشار در فضای مجازی به صورت نشریه چاپ شده منتشر گردیده دانسته می باشد[13]. در عین حال طرح مزبور رسانه های مسلسل و موردی را جزء رسانه­های مکتوب تعریف نموده می باشد[14]. بر این اساس نتیجه­ای که حاصل می­گردد؛ این می باشد که بایستی رسانه­های الکترونیک را نسخه الکترونیک رسانه­های مکتوب بدانیم! امری که با هیچ منطقی سازگار نمی­باشد. نگارنده بر این اعتقاد می باشد که این تعریف بر خلاف ماهیت حقوقی رسانه­های الکترونیک بوده و به نظر می­رسد، قانون­گذار در مقام اظهار رسانه­های همگانی بوده که به صورت الکترونیک منتشر می­شوند و نه تعریف رسانه الکترونیک.

به نظر می­رسد جامع­ترین تعریفی که با در نظر داشتن ویژگی­هایی که یک رسانه الکترونیکی بایستی دارا باشد؛ و در عین حال مانع ورود اغیار باشد، این می باشد که رسانه­های الکترونیکی به رسانه­‌هایی گفته می گردد که بر روی وب منتشر می‌گردند. چنین رسانه­هایی ممکن می باشد در فواصل زمانی خاص مطالب جدیدی به وبگاه خود اضافه نمایند؛ و یا نظم خاصی در انتشار نداشته باشند. در این رسانه­ها تبادل یا انتشار محتوا تنها به کمک ابزارهای مجهز به پردازشگر دیجیتال میسّر می باشد. این رسانه­ها شامل رسانه­های برخط مبتنی بر شبکه (نظیر شبکه جهانی اینترنت) می­باشند.

[1]– ضیایی­پرور، حمید، منبع پیشین، ص 69.

[2]– نجفی، فرزانه، تصویرسازی با صفر و یک (نگاهی به تصویرسازی رایانه­ای)، کتاب ماه کودک و نوجوان، شماره­ی 132، مهر 1387، ص91.

[3]– راستین، شاد مهر، سندسازی در رسانه دیجیتالی، فصلنامه­ی فارابی، شماره­های 59 و 60، بهار و تابستان 1385، ص325.

[4]– این رسانه­ها بر خلاف روزنامه­های چاپی، محدودیتی از نظر فضای چاپ و حجم مطالب ندارند.

[5]– ضیایی­پرور، حمید، منبع پیشین، ص 69.  توضیح بیشتر اینکه متن در روزنامه­نگاری سایبر هیچگاه کهنه نمی­گردد و هر لحظه از شبانه­روز و به صورت پیوسته در حال به­روزرسانی و به اصطلاح آپدیت شدن هست.

[6]– زمان و مکان هر دو در اینترنت نابود شده­اند. کاربر به محض تماس با اینترنت در جهان سایبر قرار می­گیرد. اختلاف ساعت با کشورها برای دسترسی به اطلاعات و همچنین فاصله مکانی با این کشورها هیچ مفهومی ندارد. این امر در مورد رسانه­های الکترونیکی به این معناست که آنها لحظه به لحظه در معرض دید مخاطب قرار دارند و به عبارت بهتر ساعت انتشار برای آنها که معمولا برای رسانه­های نوشتاری پس از چاپ شدن می­باشد هیچ مفهومی ندارد. برای مطالعه در خصوص معایب رسانه­های الکترونیک ر.ش به: عبداللهیان، حمید، شارقی، مرضیه، نشر الکترونیک، چالش­ها و فرصت­ها؛ مطالعه روزنامه­نگاری الکترونیک، دوفصلنامه­ی نامه صادق، شماره 31، بهار و تابستان 1386، ص142.

[7]– تبصره 1 ماده 1 آیین­نامه اجرایی مطبوعات مصوب 1381.

[8]– اصلاحیه تبصره 1 ماده 1 آیین­نامه قانون مطبوعات مصوب 1388.

[9]– بسته نرم‌افزاری كه برای دسترسی، نمایش، پخش، جستجو و یا بازی با محتوای دیجیتال موجود در آن بسته مورد بهره گیری قرار می‌گیرد، از قبیل چندرسانه‌اي‌ها، بازی‌ها و سرگرمی‌های دیجیتال. بند (ذ) همان آیین­نامه.

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

[10]– ابزاری كه داده به مقصود تبادل یا عرضه بدون بهره گیری از شبكه، بر روی آن ذخیره می گردد، نظیر لوح فشرده. بند (ت) همان آیین­نامه.

[11]– رسانه برخط: هر سامانه كه امكان قراردادن محتوای دیجیتال در معرض دسترس عموم یا بیش از یك‌هزار مخاطب مشخص یا نامشخص از طریق بستر شبكه نظیر شبكه گسترده جهانی، شبكه‌های محلی، شبكه‌های مبتنی بر فناوری بلوتوث، شبكه‌های تلفن ثابت و همراه را فراهم می‌آورد. بند «ز» همان آیین­نامه.

[12]– در این خصوص در گفتار دوم از مبحث دوم همین فصل توضیحات کافی ارائه خواهد گردید.

[13]– ماده 4 طرح ­نظام جامع رسانه­های همگانی.

[14]– ماده 1 همان طرح.

سوالات یا اهداف این پایان نامه :

– اهداف پژوهش

1- شناسایی و تمییز میان انواع رسانه­های الکترونیکی در راستای ارائه اطلاعات لازم به نهادهای تدوین­کننده و اجراکننده قانون برای تصویب و اجرای قوانین و مقررات ضروری مربوط به مقابله با جرائم ارتکابی از سوی رسانه­های الکترونیکی.

2- شناخت اشخاص حقیقی و حقوقی مسؤول در رسانه­های الکترونیکی و نوع و میزان مسؤولیت       آنها که در نتیجه، امکان مجازات و کیفر را بر شخص مسؤول و خاطی میسر می­کند.

3- مطالعه انواع مسؤولیت­های کیفری ناشی از انتشار محتوای مجرمانه در رسانه­های الکترونیکی که در نتیجه آن کاربران از میزان و نوع مسؤولیت­های خود آگاه خواهند گردید.

4- مطالعه و تحلیل پاسخ­های اعمال شده توسط نهادهای مسؤول به تخلفات و جرائم رسانه­های الکترونیکی در راستای ارائه راهکارهای درست و سنجیده مربوط به مقابله با این تخلفات و جرایم به نهادهای ذیربط.

3- سؤالات تحقيق

سوال اصلی

انواع مسؤولیت کیفری رسانه­های الکترونیکی و نحوه توزیع آن به چه صورت می باشد؟

سوالات فرعی

-1 پاسخ­ها و اختیارات نهاد­های مسؤول به جرایم رسانه­های الکترونیکی به چه نحو بوده می باشد؟

2- گونه­های رسانه­های الکترونیکی کدام می باشد؟