دانلود پایان نامه

عنوان کامل پایان نامه :

 مسئولیت مدنی ناشی از نقض حق اختراع

قسمتی از متن پایان نامه :

 

: تعریف نقض

از نظر لغوی نقض یک واژة عربی به معنای شکستن می‌باشد. نَقَضَ العهد به معنای پیمان شکنی نمود، قرارداد را لغو نمود[1]، هر چند نقض به معنای عام شامل نقض قانون و مقررات و حتی هنجارهای اجتماعی نیز می‌باشد لکن در معنای خاص، به نقض حقوق مالکیت فکری اطلاق می گردد و احتمال دارد از این بابت به تجاوز به حقوق مالکیت فکری نقض گفته می گردد که اعطای گواهی حق اختراع به یک مخترع و اعطای حقوق انحصاری به او در راستای یک قرارداد بین مخترع و اجتماع باشد که تجاوز یک فرد از اجتماع به حقوق انحصاری مخترع یک نوع شکستن عهد و پیمان تلقی گردد و از این باب صدمه و لطمه به حقوق انحصاری دارنده حق اختراع، نقض حق اختراع تلقی گردد.

تعریف جامع و مانعی از نقض حق اختراع در دست نیست در متون لاتین برای نقض حق اختراع از واژة Infringement بهره گیری می‌کنند واژة مزبور به معنی نقض قانون، تجاوز از حدود، تخلف از حق یا تجاوز به آن می‌باشد.[2]

آقای سیدحسن میرحسینی در کتاب حقوق اختراعات، نقض حق اختراع را چنین تعریف نموده می باشد «به گونه کلی اگر اشخاص بدون اجازه‌ی صاحب ورقة اختراع یا قائم مقام قانونی وی اعمالی را انجام دهند که جزء حقوق انحصاری ورقة اختراع می باشد تحت شرایطی مرتکب نقض حق گردیده‌اند و صاحب ورقه اختراع می‌تواند آنها را مورد تعقیب قرار دهد».[3]

سازمان جهانی مالکیت فکری در کتاب WIPO Hand Book در پارگراف، 90 .2 نقض را چنین تعریف می کند «نقض حقوق گواهی اختراع عبارت می باشد از بهره‌برداری از حق موضوع گواهی بدون مجوز و اذن از صاحب حق توسط یک شخص ثالث».[4]

مادة 60 قانون ثبت اختراعات، علایم تجاری و طرحهای صنعتی مصوب 1386 نقض را چنین تعریف می کند «نقض حقوق مندرج در این قانون عبارت می باشد از معنای انجام هر گونه فعالیتی در ایران که توسط اشخاص غیر از مالک حقوق تحت طرفداری این قانون و بدون موافقت او انجام می‌گیرد» نقض مندرج در ماده فوق در فصل چهارم، مقررات عمومی اظهار شده می باشد و مقصود از حقوق همه مصادیق مالکیت صنعتی مندرج در قانون ثبت اختراعات، طرح‌های صنعتی، علائم تجاری می‌باشد و منحصراً حق اختراع تعریف نشده می باشد.

[1] – جبران، مسعود، ترجمة رضا انزابی نژاد، فرهنگ الفبایی الرائد، نشر آستان قدس رضوی، جلد دوم، چاپ پنجم، 1386، صفحه 1773.

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              

[2] – علی محمدف حق شناس و غیره، فرهنگ معاصر هزاره، جلد اول، چاپ پنجم، نشر فرهنگ معاصر، 1384، تهران، صفحه 824

[3] – سید حسن، میرحسین، حقوق اختراعات، چاپ اول، نشر میزان، 1387، تهران، ص 312 .

[4] – wIpo, wIpo. Intellectual property hand book, wipo publication, Geneve, 2004, ch 2.90

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید