ورودی پیاده

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              

ساختمان سر در در طبقه همکف دارای تعدادی فروشگاه و در زیر آن سالن سینما و اجتماعات ویک سالن ورزشی و در بالای همکف آپارتمان های مسکونی قرار دارند. داخل هر آپارتمان یک اتاق کولر که رختشویخانه هم هست و یک بالکن در نظر گرفته شده می باشد(ibid, 2014).

25 درصد آپارتمان ها یک خوابه و 25 درصد سه خوابه و 58 درصد دو خوابه می باشد.
مساحت واحد های یک خوابه 78_87
مساحت واحد های دو خوابه 96
مساحت واحد های سه خوابه 127_112
دیاگرام فضاهای داخلی آپارتمان ها

.
.

فضای باز

کلیه جداره ها و سقف ها در ارتباط با هوای آزاد هستند و در برابر سرما و گرما مقاوم شده اند.کلیه فضاهای داخلی هر آپارتمان از نور طبیعی و هوای تازه برخوردار می باشد. آن چه آشکارا در این مجموعه جلب نظر می کند توجه ویژه طراح به کوشش درایجاد محیط طبیعی و باغ گونه می باشد.

38 درصد آپارتمان ها برای معلولین در نظر گرفته شده و در دسترسی به فضاهای مختلف معلولین فراموش نشده اند.
سیستم گرمایشی از نوع فن کوئل و سیستم سرمایشی از نوع کولر آبی می باشد. مجموعه مجهز به سیستم اعالم حریق و شوتینگ زباله می باشد. مصالح نما سنگ و در فضای داخل از چوب و سنگ بهره گیری شده می باشد. وجود بالکن در طبقه اول در ارتفاع کم و قابل دسترس، باعث کاهش ایمنی طبقات اول می گردد، و موجب شده تا ساکنان برای ایمنی از نرده و حفاظ بهره گیری کنند که به لحاظ زیبایی به نما ضربه می زند (URL9, 2014).

4-2- شهرک جدید شوشتر
طراح : شرکت D.A.Z

معمار : کامران دیبا
برنده جایزه آقاخان به دلیل طراحی اقلیمی و بهره گیری از مصالح بوم آور
ساکنین شهرک قدیمی شوشتر کارکنان و کارمندان یک شرکت قند و شکر سازی بودند که در این شهر اقامت داشتند. این شرکت تصمیم گرفته بود تا برای فراهم کردن ساختمان های شخصی برای کارمندان خود در کنار شهرک قدیم شهرک جدیدی احداث کند این کار به عهده مهندس کامران دیبا و تیم او در غالب شرکت D.A.Z گذاشته گردید.
شهرک جدید بایستی تمامی امکانات و نیازهای عمومی شهر را برآورده می نمود. به همین دلیل تصمیم گرفته گردید تا یک مرکز خرید، بازار، مسجد و مراکز فرهنگی در این شهر جدید ساخته گردد. تمامی این مراحل بنا بر این بود در پنج مرحله ساخته شوند. همچنین شهر با رشد شرکت توانایی رشد و بزرگ شدن را داشته باشد. این مراحل بنا بر این بود تا سال ۱۹۸۵ کامل شوند .(URL7, 2014)
شروع کار عملیات ساخت در سال ۱۹۷۶ شروع گردید و مرحله اول به ساختن منازل و سکونت گاه ها اختصاص داده گردید و شهرک می توانست تا سال ۱۹۷۷ حدودا ۴۰۰۰ نفر را در خود جای دهد. نا آرامی های سیاسی در سال ۱۹۷۹ در ایران باعث توقف پروژه گردید و این شهر به گونه ناخواسته میزبان بی خانمان ها از تمامی نقاط ایران گردید.در حال حاظر این شهر به دلیل کمبود بودجه در همان مرحله اول متوقف شده و مراحل بعدی در انتظار کامران دیبایی دیگر به سر می برند(ibid, 2014).

هدف شکل گیری شهر جدید شوشتر
در دهه 1970 با افزایش قیمت نفت، حجم بی شماری از فعالیت های اقتصادی در منطقه خلیج فارس و ایران شکل گرفت . شهر جدید شوشتر پروژه ای بود که تحت تأثیر این فرایند و برای اسکان کارگران کارخانه کشت و صنعت کارون در نظر گرفته گردید. پروژه به شرکت مشاورینD.A.Z واگذار گردید. (شایان ذکر می باشد آن لحظه خط مشی واحدی در خصوص شهرهای جدید در ایران وجود نداشت). دیبا پروژه را به شکل ساخت و ساز افقی پرتراکم به اجرا در آورد. از ساخت آپارتمان های چند طبقه پرهیز گردید و شهر هویت شهرهای افقی را گرفت .(URL7, 2014)
دیبا شهر جدید شوشتر را در مجاورت شهر قدیمی آن ساخت و برای برقراری ارتباط بین دو شهر پیشنهاد داد که تعدادی از خانه ها در اختیار ساکنان شهر قدیمی شوشتر قرار بگیرد که پیوند اجتماعی میان شهر جدید و شهر قدیم مستقر گردد.

دیبا درمورد شوشتر می گوید: «خواست ما این بود که شهر دارای قابلیت هایی برای پویایی اجتماعی و توسعه باشد. ما نمی خواستیم شهری شرکتی برجای بگذاریم که شاغلان و کارگران شرکت ناچار باشند روابط و اوضاع کاری شان را به محل زندگی شان منتقل کنند. این به آن معنی می باشد که سرکارگر نه تنها در محیط کارش بلکه در محل زندگی اش هم دارای موقعیت بالاتر می باشد. در شهر شرکتی هیچ گونه تحرک اجتماعی به چشم نمی خورد » .
از دیگر دل مشغولی های دیبا در این پروژه پرهیز از قشر بندی در طراحی شهری بود. او خواهان شهری اصیل بود که فرزند کارگر و مهندس بتوانند کنار یکدیگر در مدرسه بنشینند. «هدف ما ساخت تعدادی خانه نبود، ما یک برنامه کاری اجتماعی در نظر داشتیم ». خواست او این بود که با ترکیب منابع انسانی شوشتر قدیم و جدید شهری زنده بسازد .(URL7, 2014)

معماری دیبا در شوشتر نو
یکی از مشخصه های معماری دیبا بهره گیری از الگوهای معماری ایرانی به شیوه ای اصیل و منحصر به فرد می باشد. در کارها ی او بهره گیری از تاریخ معماری حسی و منطقی می باشد جنبه شیوه گری ندارد. دیبا بیشتر از اصول سازمان دهی و گونه شناسی فضای ایرانی بهره گیری می کند تا از عناصر و تزئینات. تاکید بر محورها که هم در طرح های شهرسازی و هم درساختمان ها ی او به چشم می خورد یکی از این موارد می باشد.(URL7, 2014)
محورها در کارهای دیبا به مسیرهای مهم آیینی تبدیل می شوند ، مسیرهایی که از الگوها ی قدیمی کیهان شناسی پدید آمده اند. الگوی شهر جدید شوشتر و محورهای پیاده آن ، که از مسیرعبور اتومبیل تفکیک شده اند براساس یکی از قدیمی ترین عناصر معماری ایرانی ، چلیپا شکل گرفته می باشد ، که با میدانی در محل تقاطع بازوها و باغ راه های سبز در چهار جهت اصل ی عالم به وجود آمده اند(ibid, 2014).

دسترسی ها
نیمی از خیابان ها “شیرین” و نیم دیگر “فرهاد”نام گرفت.در خیابان ها بعضی فضاهای باز پنهان طراحی شده تا علاوه بر بهره گیری جهت گردهمایی مردم و بازی کودکان منظر شهر را ازیکنواختی دور کند و معماری سرزنده ای به آن ببخشد. با باریک ساختن خیابان های شمالی – جنوبی باد ملایم و سایه و درنهایت معبری خنک برای پیادگان فراهم گردید. برای خیابانها چشم اندازهای متنوع در نظر گرفته گردید. خیابان صرفاً مکانی برای عبور نبود بلکه جایی بود که مردم می توانستند در آن توقف کرده و به تعاملات اجتماعی بپردازند (مکانی برای گرد هم آمدن).گاهی اوقات خیابان ها پهن تر هم می گردید و مکان هایی برای بازی کودکان هم پیش بینی شده بود.(URL7, 2014)

دیبا در محور اصلی شهر معابری را به صورت پیاده رو طراحی نمود ، تا کودکان بتوانند درآنجا بازی کنند.او در طراحی این معابر از الگوی چهار باغ ایرانی الهام گرفته می باشد . قسمت عمده این خیابان باغ ها درجواربازار و مرکز خرید طراحی گردید. هدف اصلی او درطراحی این گونه معابر خلق فضایی جهت گردهمایی مردم و انجام فعالیت های گروهی و درنهایت مستحکم کردن پیوندهای اجتماعی بود.(URL7, 2014)

فضای مسکونی در شوشتر نو
در شهر جدید شوشتر خانه ها ، که از نوع اقتصادی و حداقل هستند ، به گونه ای طراحی شده اند که در آینده ، در صورت بهبود وضع اقتصادی ساکنان ، این امکان وجود داشته باشد که دیوارها ی حائل بین واحد ها را بردارند خانه ها را در هم ادغام کنند تا واحدهای بزرگتری به وجود آیند. دراین شهر تنها سه مدل الگو برا ی خانه ها هست ،برای هر خانه یک فضای سبز در نظر گرفته گردید. از الگوی متعارف آپارتمان های غربی ( تقسیم فضا به اتاق خواب، نشیمن، غذاخوری) پرهیز گردید و اتاق ها بزرگ تر و متناسب با وسایل زندگی ایرانی درنظرگرفته گردید. حیاط مرکزی به مثابه عنصری مستقل یکی دیگر از ویژگی های کارهای دیباست که در خانه های شوشتر نو به کار گرفته شده می باشد(ibid, 2014).

4-3-«ها لا ینوف» hollainhof

پروژه خانه سازی «ها لا ینوف» hollainhof در مرکز گنت، میان خیابان و گردشگاه ساحلی واقع شده می باشد. این مجموعه در بین سالهای 1993تا 1999 توسط دفتر معماری نوتلینگز ریدیک ساخته شده می باشد که شیوه سرمایه گذاری آن یارانه ای می باشد.
دسترسی ها
دسترسی سواره به اکثر آپارتمان ها از حیاط مرکزی و سر سبز می باشد- به استثنای چند واحد در طبقه ی همکف که رو به خیابان می باشد. فضای پارک ماشین ها در گاراژ زیر زمینی با 90 واحد پارک و شیبه ی ورودی مهد کودک می باشد.خیابان های داخلی مجموعه با سنگ فرش آرام سازی شده می باشد تا از سرعت گرفتن ماشین ها جلوگیری گردد. دسترسی پیاده به آپارتمان ها تیز ازحیاط مرکزی می باشد، و همچنین پیاده روهای سر پوشیده در طبقات امکان ارتباط بلوک ها را با هم مستقر می کند (اشنایدر، 1388).

دسترسی سواره
دسترسی پیاده
پارکینگ
ورودی اصلی سواره و پیاده به مجتمع مسکونی

ردیف ها به ترتیب شامل پنج و نه مکعب جدا گانه می باشد که از طریق عناصر دسترسی و یا فضاهای کمکی به یکدیگر متصل شده اند. هر مکعب بر اساس شبکه 4*4 واحدی بنا شده می باشد و هر واحد ، یکی پس از دیگری به اتاق و یا ناحیه ی بهار خواب اختصاص یافته می باشد (اشنایدر، 1388).

اتاق نشیمن معمولا در طرفین دو واحد پهلو به پهلو یا متوالی بسط می یابند. در هم آمیختگی های متعدد این بلوک های ساختمانی به انواع گونه های آپارتمانی منجر شده، برای اجاره نشینان متفاوت مناسب خواهد بود. با بهم پیوستن گونه های مختلف، هر خانه شکلی واحد یافته و کل ردیف، نمود سایه نمایی با نشاط می باشد(همان، 1388).

نمای رو به خیابان، به تنهایی، تصویری یک دست را مجسم می کند که پانل ممتد دیواری با شکاف هلی عمودی، پدید آورنده آن می باشد. این دیوار زیرا حفاظی بصری و صوتی خیابان و پیاده رو های سر پوشیده اقدام می کند.این سکو ها و باغچه های کوچک مقابلشان ، عرصه حایل برای آپارتمان های کوچک و دوبلکس های طبقات دوم و سوم ایجاد می کنند(اشنایدر، 1388).

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

در نمای ساحلی، مکعب ها از خانه های ردیفی با باغچه های اختصاصی و شکل ظاهری پیچیده ی آپارتمان های کوچک و دوبلکس های فوقانی تشکیل شده می باشد که دسترسی به آنها از طریق پله های بیرونی می باشد (همان،1388).

نوع ساختمان: دو ردیف موازی مکعب های ساختمانی متفاوت به ترتیب