دانلود پایان نامه

عنوان کامل پایان نامه :

 مسئولیت مدنی ناشی از نقض حق اختراع

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

قسمتی از متن پایان نامه :

 

: طرفداری از اختراع ثبت نشده با توسل به قواعد عمومی:

نظر به عدم امکان طرفداری از اختراع ثبت نشده تحت قالب نقض بعضی از اساتید حقوق امکان طرفداری از اختراع ثبت نشده را در قالب مسئولیت مدنی یا بهره گیری بلاجهت و رقابت نامشروع پیش‌بینی نموده‌اند که به نحو مستقل هر یک از مطالب عنوان خواهد گردید.

الف) مسئولیت مدنی و طرفداری از اختراع ثبت نشده:

قانون مسئولیت مدنی جهت اجرای ضمانت اجراهای مقرر دو شرط را پیش‌بینی نموده می باشد اولاً حق بودن موضوع طرفداری ثانیاً قانونی بودن آن؛ حق در اصطلاح عبارت می باشد از توانایی که شخص بر چیزی یا برکسی داشته باشد.[1]

حق مالی امتیازی می باشد که حقوق هر کشور، به مقصود تأمین نیازهای مادی اشخاص به آنها می‌دهد هدف از ایجاد حق مالی تنظیم روابطی می باشد که به لحاظ بهره گیری از اشیاء، بین اشخاص هست و موضوع مستقیم آن تأمین طرفداری از نفع مادی و باارزش می باشد.[2]

به معنای خاص حق زمان قانون تعبیر می گردد که توسط قوة مقننه حسب مصوبه تصویب و اعلام گردد و اگر این حق مورد لطمه واقع گردد از طریق قانون مسئولیت مدنی قابل طرفداری خواهد بود.

آیا ممکن می باشد از طریق قانون مسئولیت مدنی از اختراع ثبت نشده طرفداری نمود؟ مطابق قانون مسئولیت مدنی شرط طرفداری از حق، قانونی بودن آن می باشد. مقصود از قانونی بودن حق، شناسایی حق توسط قانون می باشد بعضی از حقوق هر چند در حقیقت موجود می باشد لکن زیرا از طرفداری قانونی برخوردار نیست، لذا امکان طرفداری از آن وجود ندارد و شناسایی حق اختراع نیز تابع تشریفات مقرر در قانون طرفداری از اختراع می‌باشد.

اگر حق اختراع حسب قانون ثبت اختراعات، علایم تجاری و طرحهای صنعتی مصوب 1386 ثبت گردد و مورد شناسایی واقع گردد در مقام طرفداری از حق اختراع اگر قانون ثبت اختراعات، علایم تجاری و طرحهای صنعتی دارای طرفداری کمتری بود می‌توانستیم از قانون مسئولیت مدنی جهت طرفداری بیشتر بهره گیری کنیم.

[1] – محمدجعفر، جعفری لنگرودی، مبسوط در ترمینولوژی حقوق، جلد سوم، کتابخانه گنج دانش، چاپ دوم، 1381، تهران، ص 1669

[2] – ناصر، کاتوزیان، دورة مقدماتی حقوق مدنی، اموال و مالکیت، نشر دادگستر، چاپ دوم ـ 1378، تهران، ص 12.