گرایش : مدیریت ورزشی

عنوان : آزمون مدل مفهومی تاثیر بین انگیزه ورزشی با در نظر داشتن دوپینگ و رفتار دوپینگ در ورزشکاران حرفه ای ورزش های تیمی

دانشگاه آزاد اسلامي

واحد تهران مرکزي

دانشکده تربیت بدنی وعلوم ورزشی

پایان نامه برای دریافت درجه کارشناسی ارشد (M.A )

گرایش : مدیریت ورزشی

عنوان:

آزمون مدل مفهومی تاثیر بین انگیزه ورزشی با در نظر داشتن دوپینگ و رفتار دوپینگ در ورزشکاران حرفه ای ورزش های تیمی

استاد راهنما:

دکتر فرشاد تجاری

استاد مشاور:

محمدرضا اسمعیلی

پایان نامه

بخش هایی از متن پایان نامه :

(ممکن می باشد هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود اما در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل می باشد)

چکیده:

بهره گیری از داروها و روش های افزایش دهنده عملکرد در میان ورزشکاران به مقصود بهبود عملکرد جسمانی قدمتی به اندازه تاریخ ورزش دارد و تاکنون یکی از ویژگی های ورزش رقابتی بوده می باشد. هدف پژوهش حاضر آزمون مدل مفهومی ارتباط بین انگیزه ورزشی با در نظر داشتن دوپینگ و رفتار دوپینگ در ورزشکاران حرفه ای ورزش های تیمی می باشد. با بهره گیری از نمونه گیری تصادفی در دسترس تعداد 200 نفر از ورزشکاران تیمی حرفه ای شامل 114 مرد و 86 زن از رشته های والیبال، بسکتبال، فوتبال، فوتسال و هندبال پرسشنامه ها پرسشنامه های انگیزه ورزشی مالت و همکاران (2007)، مقیاس توجه افزایش دهنده های عملکرد (پتروزی، 2002) و پرسشنامه رفتار دوپینگ (پتروزی،2007) را به صورت داوطلبانه تکمیل نمودند. آزمون مدل سازی معادلات ساختاری برای مطالعه مدل مفهومی بهره گیری گردید و تجزیه وتحلیل داده ها با بهره گیری از نرم افزار لیزرل صورت گرفت. مدل سازی معادلات ساختاری نشان داد در نظر داشتن دوپینگ با رفتار دوپینگ و بی انگیزگی با در نظر داشتن دوپینگ ارتباط معناداری دارند.

فصل اول: مقدمه و معرفی

1-1- مقدمه

احتمالاً واژه دوپینگ از واژه هلندی دوپ[1] که نام یک نوشیدنی الکلی ساخته شده از پوست انگور می باشد که توسط جنگجویان زولو به مقصود افزایش دلاوریشان در جنگ مورد بهره گیری قرار می گرفته مشتق شده می باشد(وادا،2012[2]). و یا به روایتی دیگر واژه دوپینگ از زبان آفریقای جنوبی مشتق شده می باشد و تصریح به یک نوشیدنی الکلی باستانی دارد که به عنوان محرک در مراسم رقص بهره گیری می گردید(جعفری ،1385 به نقل از محمد عاکفیان ،1389).

امروزه واژه ی دوپینگ بطور انحصاری تصریح به بهره گیری روشها و مواد افزایش دهنده عملکرد در رقابت ورزشی چه به مقصود افزایش و چه حفظ عملکرد و همچنین گریز از طریقه نمونه گیری دارد (پتروزی[3]،2002). علیرغم اصطلاحات مرتبط جدید، بهره گیری از کمک دهنده های شیمیایی در وضعیت های ورزشی فاجعه جدیدی نیست. عارضه بهره گیری از مواد ممنوعه در میان ورزشکاران که به قصد ارتقای مصنوعی سطح اجرا می باشد ریشه در دیرباز دارد و در حال حاضر بسیار مشهود می باشد زیرا که از سمت ورزش های حرفه ای تغذیه و طرفداری می گردد و به صورت تجاری روی آن متمرکز شده اند. بهره گیری بعضی از اشکال مواد شیمیایی برای افزایش هوشیاری، استقامت و عملکرد بدنی همواره مورد توجه بوده می باشد(وروکن[4]،1996، هولیهان[5]،1999). ورزشکاران رقابت کننده در المپیک یونان باستان از محرک ها برای افزایش عملکردشان بهره گیری می کردند(آسکن[6]،1998، شنیدر و باتچر[7]،1991). ورزشکاران یونان باستان به بهره گیری از رژیم های غذایی خاص و معجون های محرک برای نیرومند ساختن خودشان مشهورند. گلادیاتورهای رومانیایی و سواره نظام های قرون وسطی به کمک گیری از مواد افزایش دهنده عملکرد جهت قادر بودن به ادامه وضعیت های جنگی علیرغم خستگی و جراحت روی می آوردند(وادینگتون[8]،2000). در ورزش مدرن، دوچرخه سواران، و شناگرهای مسافت های طولانی همواره نخستین مظنون های دوپینگ بوده اند. دوندگان ماراتون قبل از قرن بیستم مظنون های بهره گیری ی استریکنین[9] بوده اند. بوکسورها نیز پیوسته از محرک ها و دیگر داروها مثل کوکائین[10]، هروئین[11] و الکل[12] برای افزایش هوشیاری و/یا تسکین درد بهره گیری می کردند(دونوهویی[13] و جانسون[14]،1986). موارد بیشمار هستند. همچنین مواد افزایش دهنده عملکرد بطور آزادانه و نا محدود برای قرن ها در ورزش بهره گیری شدند. این چنین اعمالی از سال 1960 زمانی که سری های مرگ یا حوادث قریب به مرگ نهایتاً دستگاه های مدیریت ورزش را از خطر اینکه بهره گیری ی مواد در ورزش مشکلی جدی می باشد با خبر نمود، غیر قابل قبول بوده می باشد(وادینگتون ،2000). نگرانی اصلی تعداد ورزشکاران بهره گیری کننده از دارو یا مقدار داروهای بهره گیری شده نیست بلکه خطرات ترکیب داروهای مختلف می باشد. بهره گیری از افزايش‌دهنده های عملکرد يكی ازمهم ترین معضلات ورزش های رقابتی در دهه های متمادی بوده می باشد. ارزیابی توجه ورزشکاران پیش روی مواد افزایش دهنده عملکرد ممنوع شده(اکثراً استروئید های آنابولیک) و دوپینگ تاریخ طولانی در ورزش دارد. در حدود 40 سال قبل، از ورزشکاران درمورد اعتقادشان در مورد نتایج مثبت بهره گیری از مواد نیروزا پرسیده گردید. محققان به یک بصیرت خوب و عقلانی در رفتار افرادی که دوپینگ می کردند رسیده اند(وادا، 2006 ،2009). فشار زیادی برای برنده شدن در سازمانهای ورزشی و ورزشکاران درگیر در رقابتهای ورزشی سطح بالا که در بالاترین سطح خود هستند هست. جوامع می خواهند قهرمانان و نام آوران معروف خود را ببینند و به جهانیان بشناسانند. ملت ها می خواهند به ورزشکاران خود که در بالاترین سطح رقابتی قرار دارند افتخار کنند. جوامع محلی آرزو می کنند که در کانون توجه قرار گیرند، محبوبیت داشته باشند و تصویر مثبتی از قهرمانان خود ارائه دهند. شرکت کنندگان تشنه رکورد شکنان رقابت های ورزشی هستند. همه این موارد بدین معنی می باشد که افراد و سازمانها دائماً در حال توسعه و دست یابی به هر نوع تکنولوژی و وسیله ای هستند که باعث پیشی گرفتن آنها در رقابت گردد و بهره گیری از داروهای افزایش دهنده عملکرد به عنوان یکی از راه های اجرای برتر همواره مد نظر بوده می باشد( پتروزی 2002).

1-2 اظهار مساله

در ورزش دوپینگ به داروهای افزایش دهنده عملکرد و به گونه مشخص آنهایی که توسط سازمانهای کنترل رقابتها ممنوع شده اند گفته می گردد. دوپینگ و عادت های مرتبط با آن اغلب در ورزش هایی که قدرت تأثیر مهمی در توفیق آن دارد ازقبیل(وزنه برداری و پاورلیفتینگ و…) و نیز ورزش هایی که ظرفیت هوازی عامل عمده برتری می باشد مثل(دوچرخه سواری، اسکیت، فوتبال و …) نظاره می گردد(لیپی[15]، فرانچینی[16]، گویدی[17]، 2007، ماروویک 2006). دوپینگ در ورزش های رقابتی شایع می باشد. بسیاری از کشورها کوشش می کنند تا فاکتورهایی که بر عملکرد ورزشکاران در رقابت موثر هستند را شناسایی کنند. آنها امیدوار هستند که با ارزیابی های اثربخش بتوانند یافته هایی را در جهت کمک به ورزشکاران برای پیشرفت در دست یابی به اهدافشان طراحی کنند. مطالعات نشان داده می باشد که وضعیت فیزیکی و ذهنی بیشترین تاثیر را بر عملکرد ورزشکاران دارند( جی لای،1997). محققان به نظر می رسد با اینکه دوپینگ در ورزش نا خوشآمد می باشد موافق باشند. خاطر نشان می گردد دلیل پشت موضوع ممنوعیت دوپینگ آغاز افزایش نگرانی درمورد ی سلامتی ورزشکار بود(تود و تود[18]، 2001). دوپینگ بعد از آن مورد تنها به عنوان کاری غیر اخلاقی پدیدار گردید(پتروزی، 2007). هردوی ادبیات برجسته و وضعیت سازمانی ورزشی جهانی اداری پیشنهاد می کند که توجه های ورزشکاران مسئول رفتار منحرف دوپینگ هستند(آلارانتا و همکاران[19]، 2006، کرون و هیترینگتون[20]، 1989، هوبرمن[21]، 2001).

بیش از حد رقابتی بودن یا پیروزی طلب بودن به عنوان توضیح غیر فنی برای دوپینگ بهره گیری می گردد. اگرچه سطوح متفاوت جنسیت، فرهنگ و رقابت در میان ورزشکاران از دهه 80(گیل و دوالتوسکی[22]، 1988، گیل، کلی، مارتین و کاروسو[23]، 1991) به دقت مطالعه شده می باشد، ارتباط بین این فاکتورها و رفتار دوپینگ به گونه تجربی آزمون نشده می باشد، به استثنای یک پروژه در مطالعه بوسیله لوسیدی، گرانو، لئون، لومباردو و پسی[24](2004). مدل تئوری کلاسیک رفتار برنامه ریزی شده[25](آجزن و مادن[26]، 1986) یک چهارچوب کاری به صورت تئوری برای مطالعه در میان افراد بالغ ایتالیایی فراهم نمود، که در نظر داشتن عنوان قوی ترین پیشگو برای تصمیم رفتاری شناخته گردید. مدل تئوری رفتار برنامه ریزی شده در طول سطوح مختلف جنسیت و درگیری ورزش جای گرفت(پتروزی،2007). مفروضات اصلي توجه پیش روی دوپینگ یکی از مهمترین پیش بینی کننده های رفتارهای احتمالی دوپینگ می باشد، ورزشکارانی که نرمی و ملایمت بیشتر پیش روی دوپینگ نشان دادند، احتمال بیشتری در بهره گیری از داروهای ممنوعه داشتند(پتروزی، آیدمن[27] و نپوز[28]، 2008، پتروزی و آیدمن 2009). مطالعات نشان داد که ورزشکاران تمایل به اتخاذ اهداف اجتنابی در روبرو شدن با فشارهای هنجاری به انجام این کار دارند(کونروی[29]، کای[30] و کوتسورث[31]، 2006)، در حالی که تحقیقات دیگر نشان داد که هر هدف موفقیت با جنبه های مختلف محیط انگیزشی والدین و تیم، با اهداف مهارت که مشخصات مثبت تر نسبت به اهداف عملکرد نشان دادند، پیش بینی شده بود(موریس[32] و کاووسانو[33]، 2008و2009). مطالعات فوق نشان می دهد که هر دوی اهداف موفقیت و انگیزه می توانند طیف وسیعی از رفتارهای مرتبط ورزشی را تحت تاثیر قرار دهد، و اثر عمیقی بر ورزشکاران شناخت مرتبط ورزشی و منش ورزشکاری دارند. فعل و انفعال بین این سه بعد رفتار نیز ممکن می باشد برای درک بهتر بهره گیری از مواد افزایش دهنده عملکرد در ورزش مورد بهره گیری قرار گیرد، در عین حال تحقیقات در این مورد کمیاب بوده می باشد(بارکوکیس[34] و همکاران،2011). در مطالعه حاضر محقق به دنبال پاسخ گویی به این سوال می باشد که آیا انگیزه ورزشی بر رفتار دوپینگ تاثیر دارد؟ همچنین آیا در نظر داشتن دوپینگ بر رفتار دوپینگ تاثیر دارد.

1-3 اهمیت پژوهش

مسئله دوپینگ در بازی های المپیک متوقف نشده می باشد. انجام دوپینگ در نخبه های ورزشی شایع بوده و همچنین بهره گیری ی مواد شیمیایی برای بهبود عملکرد(بعضی مواقع داشتن ظاهری خوب، مخصوصاً در مورد استروئیدهای آنابولیک[35]) در خارج از نخبگان و در ورزشهای دانشگاهی و دبیرستان ها گسترش یافته می باشد(یسالیس و باهرک[36]، 1995). طریقه صعودی بسیار نگران کننده ای در رشد میزان مصرف داروهای نیروزا در جامعه ورزشی جهانی هست. این امر بقدری مسئولین ورزشی جهانی را نگران کرده می باشد که کمیته بین المللی المپیک 2008 پکن تقریبا از تمامی افرادی که برای بازیهای المپیک انتخاب شده بودند حین برگزاری و خارج از مسابقه حداقل یکبار تست دوپینگ گرفت که این خود نشان دهنده اهمیت خطر بسیار جدی ناشی از پدیده مذموم دوپینگ در ورزش می باشد. مجموع آزمایشات انجام شده در این بازی ها 5000 مورد و نتایج مثبت 17 مورد بوده اند(اسکولویک 2009).

کوشش های اخیر برای مقابله، ریشه کن کردن و تعلیم و آموزش منتفی خواهد گردید اگر انگیزش و توجه های افراد در دوپینگ به گونه کامل توضیح داده نشوند. با در نظر داشتن تأثیر دوپینگ و گرایش جوانان و بزرگسالان به سمت این پدیده جهت برتری و پیشی گرفتن در ورزش جهت دستیابی به اهداف و تأثیر روانشناختی چه از بعد درونی و چه از بعد بیرونی و نتایج سوء بهره گیری از مواد افزایش دهنده عملکرد و محرومیت ها و شکست هایی که در پی این پدیده ورزشی که به سرعت و با متد های جدیدی گام برداشته، هست شناخت ورزشکاران از بعد روانشناختی و دانستن انگیزه های روانی و رفتارهای شایع در زمینه دوپینگ دربین ورزشکاران می تواند در پیشگیری از این پدیده مهم ورزشی موثر باشد. برای اینکه این برنامه های پیشگیری موثر باشند، آنها بایستی بر یک مدل مفهومی که رفتار بشر را پیش بینی می کند استوار باشند(دونوان [37]و همکاران، 2002 ، استرلاند [38]و همکاران، 2003). شکاف های بسیاری هنوز هم در ادبیات هست، اطلاعات کمی درمورد توجه گروه های خاص ورزشکاران در موضوع بهره گیری از مواد افزایش دهنده عملکرد درحال حاضر در دسترس می باشد(دیاسین[39] و همکاران، 2003).

4-1- ضرورت پژوهش

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

اگرچه بهره گیری از مواد افزایش دهنده عملکرد توسط آژانس جهانی مبارزه با دوپینگ و بسیاری از انجمن های ورزش حرفه ای در سراسر جهان ممنوع شده می باشد، ورزشکاران همچنان این اقدام را ادامه می دهند. تاکنون کوشش های انجام شده برای جلوگیری از بهره گیری از مواد افزایش دهنده عملکرد بر روی تشخیص و مجازات متمرکز بوده می باشد، در حالی که تحقیقات بر روی عوامل روانی اجتماعی در ارتباط با رفتار دوپینگ تنها به تازگی شروع و توسعه یافته می باشد(بارکوکسیس و همکاران،2011). مطالعات اولیه تأثیر توجه ها را در بهره گیری از استروئیدهای آنابولیک در میان ورزشکاران را مورد مطالعه قرار دادند(آنشل و راسل، 1997). علیرغم اینکه مطالعات مذکور به تأثیر باورها و توجه ها نسبت به بهره گیری از دوپینگ پرداخته اند، متغیر های دیگری زیرا انگیزش و اهداف موفقیت(الیوت[1]، 1997) و جهت گیری منش ورزشکاری(کاووسانو و رابرت،2001؛ والرند و همکاران،1997) به گونه گسترده مورد مطالعه قرار نگرفته می باشد. انگیزش ها در ورزش به عنوان عواملی که ممکن می باشد بر رفتار دوپینگ موثر باشند شناسایی شده اند(دوناهو[2] و همکاران ، 2006).

باتوجه به این موضوع که در داخل کشور مطالعاتی که تأثیر عوامل روانی اجتماعی را در ارتباط با موضوع دوپینگ مطالعه کرده باشند بسیار کم می باشد و همچنین اندک بودن مطالعاتی که در خارج از کشور ارتباط و تاثیر انگیزه ورزشی بر روی رفتار دوپینگ را مورد مطالعه قرار داده باشد این ضرورت احساس گردید که در این مطالعه به مطالعه ارتباط بین انگیزه ورزشی با در نظر داشتن دوپینگ و رفتار دوپینگ پرداخته گردد.

[1] Elliot. A

[2] Donahue . et al

[1] Dope

[2] World Anti Doping Agency ( WADA)

[3] Petroczi

[4] Verroken. M

[5] Houlihan, B.

[6] Asken. M.J

[7] Schneider. A.J & Butcher, R.B.

[8] Waddington. I.

[9] Strychnine

[10] Cocaine

[11] Heroin

[12] Alcohol

[13] Donohoe, T

[14] Johnson, N

1 Lippi, G.

[16] Franchini, M

[17] Guidi, G.

[18] Todd J, Todd T

[19] Alaranta

[20] Crown & Heatherington

[21] Hoberman

[22] Gill & Dzewaltowski

[23] Gill DL, Kelley BC, Martin JJ, Caruso CM

[24] Lucidi F, Grano C, Leone L, Lombardo C, Pesce C

[25] Theory of planned behavior

[26] Ajzen & Madden

[27] Aidman, E. V

[28] Nepusz, T

[29] Conroy

[30] Kaye

[31] Coatsworth

[32] Morris

[33] Kavussanu

[34] Barkoukis

[35] Anabolic Steroids

[36] Yesalis & Bahrke

[37] Donovan . et al

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              

[38] Streland . et al

[39] ِِDiacin et al

تعداد صفحه : 216