با عنوان : ارزیابی و ارتقای قابلیت اطمینان و در دسترس بودن یک واحد صنعتی

در ادامه مطلب می توانید تکه هایی از ابتدای این پایان نامه را بخوانید

و در صورت نیاز به متن کامل آن می توانید از لینک پرداخت و دانلود آنی برای خرید این پایان نامه اقدام نمائید.

دانشگاه آزاد اسلامي

واحد تهران جنوب

دانشكده تحصيلات تكميلي

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

“M.Sc” پايان نامه براي دريافت درجه كارشناسي ارشد

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              

مهندسي شيمي – طراحي فرآيند

عنوان:

ارزيابي و ارتقاي قابليت اطمينان و در دسترس بودن يک واحد صنعتي

برای رعایت حریم خصوصی اسامی استاد راهنما،استاد مشاور و نگارنده درج نمی گردد

تکه هایی از متن به عنوان نمونه : (ممکن می باشد هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود اما در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل می باشد)

چكيده

صنايع نفت، گاز و پتروشيمي ايران تا حد زيادي از اين روشها و كاربردهاي آنها بيبهره هستند. بدين مقصود، روش شبيه سازي اتفاقي  مونت كارلو جهت ارزيابي قابليت اطمينان و در دسترس بودن يك واحد تقويت فشار انتقال گاز پياده سازي گردید. از آنجايي كه طرح جديدي براي آرايش واحدهاي كمپرسور و ساير تجهيزات مربوطه براي احداث در ايستگاه هاي جديد توسط طراحان و سازندگان پيشنهاد گرديده می باشد، لذا جهت ارزيابي اين طرح جديد و مقايسه آن با طرح هاي موجود آرايش ايستگاه، هر دو آرايش با بهره گیری از روش مونت كارلو شبيه سازي گرديدند. نتيجه اي كه به دست آمد اين بود كه طرح آرايش جديد تا حد زيادي به خرابي تجهيزات حساس بوده و همين امر موجب كاهش ظرفيت آن در خرابيهاي كوچك ميگردد. در دسترس بودن اين طرح جديد، تقريباً ۵ درصد كمتر از طرح سنتي و رايج می باشد كه اين امر ميتواند هشداري براي طراحي واحدهاي مشابه با حساسيت بالا گردد.

مقدمه

در هر جامعه مدرن، مهندسان و مديران فني مسؤول برنامه ريزي، طراحي، ساخت و بهره برداري از ساده ترين تا پيچيده ترين سيستم هاي مهندسي هستند. از كار افتادن اين سيستمها موجب وقوع اختلال در سطوح مختلفي ميشود و ميتواند حتي به عنوان تهديدي شديد براي جامعه و محيط زيست نيز تلقي گردد. از اين رو مصرف كنندگان و به گونه كلي مردم جامعه انتظار دارند كه سيستمها پايا، اطمينان بخش و ايمن باشند. بنابراين، به عنوان يك پرسش اساسي چنين مطرح می باشد كه قابليت اطمينان سيستم در طول عمر كاري آينده اش چه ميزاني می باشد و ايمني آن چقدر می باشد؟ اين پرسشي می باشد كه بخش هايي از آن را ميتوان با ارزشيابي و كميت سنجي قابليت اطمينان پاسخ گفت.

شيوه هاي ارزيابي قابليت اطمينان از نظر تاريخچه پيدايش، در آغاز در ارتباط با صنايع هوافضا و كاربردهاي نظامي شكل گرفت، ولي سريعاً توسط ساير صنايع، مانند صنايع هسته اي كه تحت فشار شديدي جهت تضمين ايمني و قابليت اطمينان راكتورهاي هسته اي در تأمين انرژي الكتريكي ميباشند و يا صنايع فرآيندي مانند صنايع فولاد و صنايع شيميايي كه هر ساعت از توقف آنها به علت وقوع معايب، ميتواند موجب تحميل خسارت هاي بزرگ مالي و جاني و آلودگي محيط زيست گردد، مورد توجه و كاربرد قرار گرفت. اگر چه لازم به تذكر می باشد كه در تمام اين زمينه ها شاهد وقوع مسايل و مشكلات شديدي در سال هاي اخير بودهايم. مانند حادثه اي كه در صنايع هوافضا در سال 1986 براي فضاپيماي چلنجر پيش آمد و همچنين حادثه هاي ديگر مربوط به برخي هواپيماهاي تجاري و مسافربري؛ در صنايع هسته اي، حادثه هاي نيروگاه چرنوبيل (1986) و جزاير سه مایلی (1979)، در تأمين انرژي الكتريكي، خاموشي شهر نيويورك (1977)، در صنایع شيميايي، حادثه هاي فيلكسبرو (1974)، سوسو (1976)، بوپال (1984) و بسیاری از حوادث ديگر، كه در تمام اين رخدادها، علاوه بر خسارت هاي سنگين مالي، خسارت هاي چشمگير و شديدي بر سلامتي افراد جامعه و محيط زيست تحميل گردید.

اين رخدادها به ويژه فشار فزايندهاي براي لزوم در نظر داشتن ارزيابي قابليت اطمينان، ايمني و احتمال خطر ايجاد كرده می باشد. در اينجا اساساً دو بحث مطرح می باشد: يكي تحت عنوان مخاطره كه صرفاً از نظر شدت قابل تقسيم بندي ميباشد و ديگري تحت عنوان ريسك كه علاوه بر شدت خطر احتمال وقوع آن را نيز مورد توجه قرار ميدهد. شيوه هاي ارزيابي قابليت اطمينان اصولاً بر محور ارزيابي احتمال خطر استوار می باشد و لذا هر دو جنبه شامل شدت خطر و همچنين احتمال وقوع آن به حساب مي آيند. اين شيوه ها كاربردهاي وسيعي يافته می باشد و در تمام زمينه هاي ديگر كه اثرات اقتصادي و اجتماعي بر نقص عملكرد مترتب می باشد، مورد بهره گیری قرار ميگيرد كه مانند صنايع انرژي، صنايع شيميايي، صنايع فولاد، شيشه، صنايع اتومبيل و نظاير آنها را ميتوان نام برد.

روشن می باشد كه عموم مهندسان بايد از مفاهيم اساسي و بنيادي كاربرد شيوه هاي ارزيابي قابليت اطمينان آگاه باشند؛ زيرا كه قوانين امروز، طراحان، تأمين كنندگان مواد و تجهيزات و نيز پيمانكاران و سازندگان را مسؤول خسارتهاي وارده بر مصرف كنندگان، به سبب بروز معايب ميشناسد. البته لازم به ذكر می باشد كه ارزيابي قابليت اطمينان بحث چندان جديدي نيست، زيرا كه مهندسان همواره به طراحي، ساخت و بهره برداري سيستمهايي كه نسبتاً عاري از اشكالات و معايب باشد، علاقمند بوده اند. سابق بر اين، قابليت اطمينان بر مبناي تحليلهاي كيفي از سوابق و تجربيات در طراحي و بهره برداري حاصل ميشد، ولي اين روش هميشه به عنوان قضاوت مهندسي مورد ترديد و غير قابل اتكا و نامناسب بوده می باشد.

قابليت اطمينان ، يك مشخصه ذاتي از هر سيستم می باشد و لذا يكي از پارامترهاي طراحي محسوب ميشود كه همواره بايد در طي فرآيند طراحي به عنوان يكي از معيارهاي مهم آن مورد توجه قرار گيرد. بنابراين براي حصول اين امر، نياز به كميت سنجي قابليت اطمينان ميباشد. مفاهيم كيفي مانند اين كه “اين سيستم دچار از كار افتادگي نخواهد گردید” و يا “اين سيستم بسيار قابل اطمينان می باشد” و يا اين كه “سيستم (الف) قابل اطمينان تر از سيستم (ب) می باشد”، به هيچ وجه معناي تكنيكيِ قابل ارزيابي را به دست نميدهند. اگر چه از سمت ديگر، اين هم يك اشتباه می باشد كه قضاوتهاي مهندسي را صرفاً با اعداد و ارقام مبينِ قابليت اطمينان جايگزين نمود. زيرا در نهايت، اين قضاوتها هستند كه مبناي انجام عملي را تشكيل ميدهند. علاوه بر اين، توجه گردد كه شاخص هاي عددي قابليت اطمينان براي نشان دادن اين می باشد كه:

1- چگونه يك سيستم از كار مي افتد؟

2- عواقب از كار افتادن سيستم چيست؟

3- ارتباط ميان كيفيت و هزينه سرمايه گذاري و مسايل اقتصادي چگونه می باشد؟

با وجود اين آگاهي ها، ميتوان به طرحهايي كه توجيه اقتصادي بهتري داشته باشند و از نظر مشخصات تكنيكي و بهره برداري مناسب تر هستند، دست يافت. ارزيابي هاي كمي به ويژه در ارتباط با دو هدف ( ۱) و ( ۲) در بالا، ميتواند به كار برود:

– ارزيابي عملكردهاي گذشته

– پيش بيني عملكردهاي آينده

ارزيابي عملكردهاي گذشته، بارها و بارها توسط بسياري از شركت ها و مؤسساتي كه پيش بيني عملكرد آينده در برنامه كارشان نيست هم صورت ميگيرد. محاسن ارزيابي عملكردهاي گذشته عبارتند از:

– شناخت نواحي ضعيفي كه نياز به تقويت و يا اصلاح دارد؛

– شناخت طریقه علمي رخدادها و حوادث؛

– تعيين شاخص براي حالت موجود كه مبنايي براي هدايت به مقادير قابل قبول در آينده قرار گيرد؛

– فراهم شدن شرايط، براي تحليل حساسيت پارامترهاي طراحي.

پيش بيني عملكرد آينده، نياز به ارزيابي عملكردهاي گذشته می باشد و لذا ضرورتاً اطلاعات آماري مورد نياز ميباشد. پيش بيني مشخصات عملكرد يك سيستم، محاسن ذيل را در بردارد:

– چگونگي عملكرد انتظاري مشخص ميشود؛

– منافع انتخاب طرح هاي مختلف تعيين ميشود؛

– تأثير سياست هاي نگهداري و كاربري معلوم ميشود.

تعداد صفحه : 107

قیمت : شش هزار تومان

 

***

—-

پشتیبانی سایت :        ———-        serderehi@gmail.com