سرمایه انسانی و توسعه منابع انسانی از موضوعات کلیدی عصر حاضر تلقی می­شوند. در راه حفظ و نگهداری بلند مدت این سرمایه لازم می باشد که مطالعات عمیق و کوشش های موثری صورت پذیرد. پس از مطالعات گسترده صورت گرفته، مدیران به این نتیجه دست یافتند که دستیابی به اهداف سازمانی زمانی امکان پذیر خواهد بود که نیروی انسانی دارای انگیزه بالایی باشند، عوامل بسیاری بر کاهش انگیزه کارکنان تاثیرگذارند که مانند آن می توان به استرس شغلی و بی تفاوتی سازمانی تصریح نمود. پژوهش حاضر به مطالعه تاثیر استرس شغلی و بی تفاوتی سازمانی بر عملکرد کارکنان می پردازد. در این پژوهش، که یک پژوهش توصیفی_پیمایشی می باشد؛ جامعه آماری شامل کارکنان کلیه شعب بانک سپه خراسان شمالی بوده که از میان آنان به روش نمونه گیری تصادفی ساده 104 نفر انتخاب شدند. به مقصود جمع آوری داده­ها از روش کتابخانه­ای و از پرسشنامه در گردآوری داده ها بهره گیری و به مقصود تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون تحلیل عاملی تاییدی و مدل­یابی معادلات ساختاری بهره گیری گردید. همچنین ، برای سهولت توصیف و تجزیه و تحلیل داده ها ، نرم افزار pls مورد بهره گیری قرار گرفت.یافته ها و نتایج مبین آن می باشد استرس شغلی بر عملکرد کارکنان تاثیر منفی و معناداری دارد، بی تفاوتی سازمانی بر عملکرد کارکنان تاثیر منفی و معناداری دارد، استرس شغلی بر بی تفاوتی سازمانی تاثیر مثبت و معناداری دارد و بی تفاوتی سازمانی تاثیر، استرس شغلی بر عملکرد کارکنان را تعدیل می کند.

فصل اول: کلیات پژوهش

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              

مقدمه:

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

تغییرات ساختاری و چالش­هایی که جوامع به دلیل تحولات جهانی با آن مواجه هستند، مدیریت منابع انسانی را ناگریز به یافتن روش­های جدیدی برای مدیریت این تغییرات می­نماید. لذا سازمان­ها به گونه دائم بایستی کارکرد و کیفیت کارشان را ارزیابی و تعدیل نمایند. پس یکی از اهداف مستمر هر سازمان بهبود بهره وری می باشد و این امر تابعی از بهسازی عملکرد کارکنان می باشد، در این ارتباط ارزیابی عملکرد کارکنان تأثیر برجسته­ای پیدا می­کند زیرا اگر نظام ارزیابی به گونه­ای اثربخش ، طراحی گردد باعث می­گردد که ارزیابی برای اهداف و مقاصد ارزیابی موثر واقع گردد.

در ارزیابی­های متعدد بعمل آمده مشخص شده می باشد که بسیاری از کارکنان تحت تاثیر عوامل شغلی و تنش­های شغلی (استرس شغلی) قرار می گیرند، که خود باعث کاهش عملکرد و بهره وری در سازمان می­گردد. همچنین یکی دیگر از مسائلی که امروزه در سازمان ها فراوان به چشم می­خورد، شکل گیری حالت بی­تفاوتی در کارکنان سازمان­هاست. بی تفاوتی به تدریج در افراد ظاهر می­گردد، کارکنان بی­تفاوت نسبت به موفقیت­های سازمان بی­توجه هستند و سطح کاری آن­ها در حدی می باشد که مانع از اخراج آن­ها از سازمان گردد. بروز این پدیده در سازمان، اثر مستقیمی بر دست­یابی به اهداف سازمان برجای خواهد گذاشت.

در فصل اول به کلیات موضوع و نحوه شکل­گیری طرح مسئله در باب تاثیر استرس شغلی و بی تفاوتی سازمانی بر عملکرد کارکنان پرداخته شده می باشد. پس از اظهار مسئله و تشریح ابعاد موضوع به اظهار اهداف پژوهش و فرضیه ها پرداخته شده می باشد و در انتها نیز با تعاریف مفاهیم و واژگان تخصصی، فصل اول به اتمام می­رسد.

1-1- اظهار مسئله

در جهان رقابتی امروز تنها سازمان هایی می توانند در این شرایط پرتلاطم باقی بمانند که به بهترین نحو از منابع خود بهره گیری نمایند.یکی از منابع مهم سازمان ، نیروی انسانی می باشد. از آنجا که سازمان برای رفع و جبران کاستی ها ، ارتقاء بهره وری و اثربخشی و همچنین کشف توانایی های کارکنان خود، به سنجش عملکرد آنان نیاز دارد، ارزیابی عملکرد نیروی انسانی فرایندی بسیار مهم در توسعه کارکنان و سازمان می باشد(بهبهانی ،1391؛97). نتایج بسیاری از پژوهش ها بر این نکته تمرکز دارد که هیچ جامعه ای توسعه نیافته می باشد مگر آن که به توسعه منابع انسانی خود پرداخته باشد.از این رو،جهت حصول اطمینان از توسعه و بهبود عملکرد و اثربخشی و بهره وری منابع انسانی در نظر داشتن مقوله ارزیابی عملکرد یکی از دغدغه های جدی مدیران سازمان هاست. ارزیابی عملکرد کارکنان فرایندی بسیار مهم و از حساس ترین مسائلی می باشد که مسئولان سازمان با آن رو به رو هستند. مقصود از ارزیابی عملکرد، فرایندی می باشد که به وسیله آن کارکنان در فواصلی معین و به گونه رسمی، مورد سنجش قرار می گیرد (احمدی ،1391؛ 36).

در ایران تحقیقات زیادی در خصوص ارزیابی عملکرد کارکنان انجام گرفته و ادبیات این موضوع کاملا غنی می باشد. در عین حال فراوانی یافته ها و حجم زیاد داده ها ممکن می باشد مدیرانی را که قصد بهره گیری از نتایج را در سازمان خود دارند،با مشکل طبقه بندی و قضاوت رو به رو سازد (هداوند ،2005). ارزیابی عملکرد یکی زیربخش های مدیریت عملکرد می باشد و مدیریت عملکرد عبارت می باشد از:اجرای یک سلسله نظامها و روشهایی که اهداف مدیریت استراتژیک را در قالب عملکردهای مشخص از طریق مدیریت منابع انسانی دنبال می کند. مدیریت عملکرد بخشی از مدیریت منابع انسانی می باشد که وظیفه آن ایجاد ارتباط بین مدیریت و کارکنان بوده و در فرایند ارزیابی عملکرد، ابتکارات و خلاقیتهای افراد را نیز در نظر دارد (موسی خانی، 1384؛2). در ارزیابی های متعدد بعمل آمده مشخص شده می باشد که بسیاری از کارکنان تحت تاثیر عوامل شغلی و تنشهای شغلی(استرس شغلی) قرار می گیرند.گرچه استرس بیشتر در قرون اخیر مورد بهره گیری قرار گرفته با این تفاصیل ماهیت استرس همواره در زندگی بشر وجود داشته به اظهار دیگر، استرس هم پا با بشر وجود داشته و او در اعصار مختلف به شکل ها و روش های متفاوت با آن روبرو بوده می باشد. استرس، مجموع واکنش های جسمانی؛روانی؛ ذهنی و رفتاری می باشد که ارگانیسم بشر در برابر محرک های درونی یا بیرونی بر هم زننده ی ثبات و تعادل طبیعی و درونی بدن نشان می دهد(قاسمی،1388؛656). عوامل استرس زا شامل استرس زاهای درون شخصی ، استرس زاهای بین شخصی،استرس­زاهای سازمانی و استرس­زاهای فراسازمانی می­باشند(قلی پور،1391 ؛270). همچنین یکی دیگر ازدغدغه­های اصلی مدیران ، برانگیختن کارکنان به عنوان سرمایه­های استراتژیک سازمان می باشد. کندکاری کارکنان سازمان­ها در ایران گریبانگیر تعدادی از سازمان­های دولتی و بعضی از سازمان­های خصوصی و غیردولتی شده می باشد. سکوت و دلسردی کارکنان به سرنوشت و برنامه­های سازمان و درک و تفاهم موثر بین کارکنان و مدیریت زنگ خطری برای کاهش عملکرد سازمانی می باشد که در سطح کلان­تر به کل جامعه آسیب می­رساند. یکی از علت های کندکاری بی­تفاوتی می باشد. در واقع ، روح بی­تفاوتی در رفتار کارکنان ، انگیزه­ی کار و کوشش را از آن­ها می­گیرد و در پی کارکنان بی­تفاوت ،سازمان بی­تفاوت شکل می­گیرد(دانایی فرد ، 1389؛2-3).حالتی را که وقوع یا عدم وقوع پدیده­های پیرامونی و مشخصا تحقق یا عدم تحقق اهداف سازمان و یا موفقیت و شکست سازمان برای یک یا گروهی از اعضا تفاوت نکند را بی­تفاوتی سازمانی نامیده­اند(زواره ،1374؛ 3-4).