تکه ای از متن پایان نامه :

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     
 مطلق،398،19:1366) مهمترین نکاتی که بارخواه بایستی در حضور پادشاه رعایت کند این بود که در جلوی پادشاه به رسم زمین بوسی خود را به خاک  افکند، از مرز معینی به پادشاه می پیدا نمود.(اشپولر،135،2:1369) درواقع این رفتار پراغماض پادشاه با بارخواه ، آخرین امید مردم بود که با بار یافتن به حضور پادشاه بتوانند همه بی عدالتی ها و کارشکنی های ماموران دولتی و درباریان را که در حق آنها شده بود را جبران کنند. به سخن دیگر بار دادن مترادف «داد دادن» و بارخواهی و باریابی مترادف «دادخواهی و دادیابی » بود. از این رو یکی از معیارهای

مهم داد دوستی پادشاه در چشم مردم این بود که پادشاه زود به زود به بار بنشیند. چنانکه خواجه نظام الملک در سیاست نامه می گوید: «چاره نیست پادشاه را از آنکه هرهفته ای دو روز به مظالم بنشیند و داد از بیدادگران بستاند و انصاف بدهد و سخن رعیت به گوش خویش بشنود بی واسطه».(نظام الملک،12:1364)

در ایران باستان ، بارشاهی بخش مهمی از نظام حکومتی بود و باردادن از پادشاهان جدا نبود. چنانکه با موقوف ماندن بار، پادشاهی نیز موقوف می ماند.(فردوسی،722:1374)

به همین جهت آموزش قواعد مراسم باردادن بخشی از تعلیم و تربیت شاهزادگان بود. (جاحظ،96:1386) و به دلیل اهمیت این تشریفات بود که پرده دار از یکی از اسواران انتخاب می گردید و او را«خرم باش» می گفتند.(مسعودی،241،2:1347) اسواران در واقع به مانند همان افسران لشکر ساسانی بودند.(کریستنسن،79:1384) اهمیت این منصب در دوره ساسانی به قدری می باشد که  راوندی به نقل از اقدام اردشیر بن بابک ساسانی مینویسد؛ «و آیین جهانداری و رسوم شهریاری ظاهر نمود؛ اردشیر بابک گفت پاذشاه بایذ که وزیری را بدست آرذ و حاجبی را بگمارذ و ندیمی را بدارذ و دبیری را بیارذ که وزیر قوام مملکت بوذ و ندیم نشان عقل شوذ و دبیر زیان دانش او باشذ و حاجب سیاست افزایذ».(راوندی،97:1385) همچنین مسعودی می گوید؛ «خواص اردشیر سه طبقه بودند، نخست اسواران و شاهزادگان  بودند و جایِ این طبقه  طرف راست  پادشاه بود و ده ذراع با او فاصله داشتند و اینان نزدیکان  و ندیمان و مصاحبان  شاه بودند و همه از اشراف و دانشوران بودند. طبقه دوم ده ذراع از طبقه اول  جای داشت و اینان  مرزبانان و شاهان ولایات  مقیم دربار بودند و سپهداران بودند. جای طبقه سوم نیز ده ذراع دورتر از جایِ  طبقه دوم بود و اینان دلقکان و بذله گویان بودند اما در این طبقه  سوم  پست نژاد و فرومایه  وجود نداشت».(مسعودی،239،2:1347)

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              

گویا مقام اسواری مقامی موروثی بوده می باشد و زیرا یکی از آنان می مرد یک اسوار زاده دیگر را که تربیت یافته بود به 

 

 

 دانلود  رایگان فایل دموی این پایان نامه

 ( فقط حاوی صفحات فرد و حداکثر فقط 50 صفحه  با فرمت ورد ) :

پایان نامه بار و آیین های درباری در ایران اسلامی با تکیه بر دوره صفویه

دانلود  رایگان فایل دموی این پایان نامه

 ( فقط حاوی صفحات فرد و حداکثر فقط 50 صفحه  با    فرمتPDF ) :

پایان نامه بار و آیین های درباری در ایران اسلامی با تکیه بر دوره صفویه