تکه هایی از متن پایان نامه به عنوان نمونه :

چكيده :

هدف از انجام اين پژوهش مقايسه تاثير الگوي مبتني بر روش مشاركتي و الگوي مبتني بر روش يادگيري انفرادي بر ميزان يادگيري و ياد داري در درس علوم دانش آموزان دختر پايه‌ي پنجم منطقه 5 تهران بوده می باشد .

دراين پژوهش فرضيه‌ها به اين نكته تصریح دارند كه بين دو الگوي مشاركتي و انفرادي تفاوت هست .

جامعه آماري را كليه دانش آمزان دختري كه در منطقه 5 درسال تحصيلي 87- 86 در شهر تهران به تحصيل مشغول بوده را شامل شده می باشد .

جهت نمونه‌گيري از روش نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌اي بهره گیری شده به اين صورت كه 40 نفر به صورت كاملاً تصادفي انتخاب گردید و در دو گروه 20 نفري آزمايش و گواه تقسيم شده‌اند .

ابزار جمع آوري اطلاعات آزمون محقق ساخته بود كه قبل و بعد از اعمال متغيرهاي مستقل بر روي دانش آموزان اجرا گردید بعد از 20 روز از اجراي متغيرها نيز آزمون يادداري اجرا گرديد كه اين آزمون موازي آزمون يادگيري بوده . براي محاسبه معني‌داري نتايج در بين گروهها از آزمون T مستقل بهره گیری گردید .

نتايج اين پژوهش به اين توضیح می باشد :

الگوي مبتني بر روش يادگيري مشاركتي نسبت به الگوي مبتني بر روش يادگيري انفرادي در يادگيري و يادداري تفاوت معني داري را نتشان مي دهد .

 

فصل اول


مقدمه

درگذشته اعتقاد بر اين بود در كلاسها يادگيري واقعي صورت مي‌گيرد كه دانش آموزان ساكت و آرام در گوشه‌اي نشسته و به صحبتهاي معلم گوش فرا دهد . امروزه با در نظر داشتن تغييرات روز افزون فناوري از معلمان نيز خواسته مي‌گردد از روشها و برنامه‌هايي بهره گیری كنند كه دانش آموزان را به فعاليت وادار كند .

تغيير در شيوه‌هاي ياددهي – يادگيري و استراتژيهاي تدريس و ابداع و نوآوري فراوان و مستمر در اين زمينه ، راهبردهاي ياددهي – يادگيري جديد كاربردي و اثر بخش را فراروي معلمان قرار داده كه در صورت آموزش آنها توسط معلمان امكان آموزشي خوبي در اختيار آنها قرار مي گيرد كه مي‌تواند به فراخور شرايط ، ويژگيها و مشكلات هر يك از كلاسهاي خود از آنها كه بالاترين بهره و بهره گیری را ببرند . به عنوان مثال راهبردهايي همچون ،‌حل مسئله ،‌شبيه سازي ، ايفاي تأثیر و بارش مغزي كه هم اكنون در كشورهاي توسعه يافته به عنوان راهبردهاي مشاركتي و تعاملي در امر ياددهي – يادگيري فراگيران كاربرد فراواني يافته می باشد ولي در حال حاضر در نزد اكثر معلمان مهجور و ناشناخته مانده می باشد كاربرد اين روشها درحين تدريس توسط معلمان ، در تعميق يادگيري فراگيران و نهادينه شدن اطلاعات و كاربردي شدن آنها تأثیر بسزايي دارد و در واقع با اين روشها ،‌مي‌توان به جاي انتقال صرف مفاهيم ، در نزد دانش آموزان مفهوم سازي كرد ( فضلي خاني ، 1380)

يكي از اهداف عمده آموزش و پرورش ، توانايي حل مسئله ، آفرينندگي ، خلاقيت و ابتكار در دانش آموزان می باشد . با اين توانائيها دانش آموزان مي‌توانند با شرايط گوناگون زندگي و موقعيتهاي جديد سازگار شوند و رشد اين توانائيها از طريق روشهاي تدريس فعال ميسر مي‌باشد .

ترديدي نيست كه پرورش استعدادها و توانائيهاي بالقوه دانش آموزان به عنوان يك ضرورت و مسئوليت اجتماعي از اهم وظايف وظايف كارگزاران جامعه ودست اندركاران نظام آموزشي به ويژه معلمان می باشد ، بنابراين در نظام آموزشي هر كشور معلمان بيشترين وبرترين تأثیر را بر عهده دارند و مي‌توانند با به كارگيري روشهاي تدريس فعال چهره آموزش را دگرگون كرده و فضاي مدرسه را به فضاي محبت ، ،‌رشد و بالندگي مبدل نمايند . وجود منابع لازم و داشتن استقلال‌هاي كافي در محيط آموزشي باعث مي‌گردد كه دانش آموزان بتوانند ابتكار اقدام به خرج دهند و با ديدي تازه موقعيتها را درك كنند و به موضوعات اطراف علاقه نشان دهند .(‌ قاضي ، 1383)

متخصصين تعليم وتربيت ، در کوشش براي ارائه روشهاي مناسب و مفيد جهت بهره گیری از فرصت ها و امكانات آموزشي در راستاي يادگيري بهتر ، عميق‌تر و سريع‌تر ، ضمن مخالفت با تعاريف قبلي تدريس كه آنرا انتقال معلومات مي دانستند ، تدريس را كمك به يادگيرنده براي تفهيم و درك مطالب مي دانند .

(‌سيف ، 1374) عنوان مي دارد : همان گونه كه در روان درماني ، ران شناس صرفاً به بيمار كمك مي‌كند تا مشكلات خودش را بشناسد و به چگونگي رفع آن مشكل بپردازد . در تدريس نيز دانش آموز خودش مطالب را فرا گيرد ومعلم فقط به او كمك مي‌كند تا به هدفهاي آموزش نزديك گرديده و آنها را فراگيرد .

همانطور كه روش مناسب تدريس مهم می باشد مشاركت دانش آموزان در كلاس نيز امري مهم تلقي شده . مشاركت دانش آموزان در فرايند يادگيري آنقدر مهم می باشد كه بعضي از متخصصين تعليم و تربيت آن را ملاكي براي ارزيابي معلمين مطرح نموده‌اند .

شعاري نژاد ( 1366) مي‌گويد : اگر بخواهيم معلم يا كلاس خوب را با يك عبارت معرفي و توصيف كنيم بايد گفت : معلمي خوب می باشد كه دانش آموزان را به كنجكاوي و پرسش بيشتر برانگيزد .

بنجامين بلوم نيز پس از مطالعات و تحقيقات گسترده در اين زمينه ، به اين نتيجه رسيده می باشد كه ميزان مشاركت دانش آموزان در كلاس روشنترين شاخص اثر بخشي آموزش می باشد ( سيف 1374)

همانطور كه در گزارش كميسيون بين‌المللي درمورد يادگيري و راهبردهاي آموزشي آن براي قرن بيست و يكم با عنوان يادگيري : گنج درون[1]( دلورز ، 1996) تشريح شده می باشد .

يادگيري ، حيات بشر را در بر ميگيرد و مي تواند بر اين چهار بعد استوار باشد . يادگيري براي داشتن – يادگيري براي بجای آوردن – يادگيري براي بودن – يادگيري براي با هم زيستن و همزيستي مسالمت آميز – در اين گزارش تاكيد بر اين می باشد كه يادگيري براي با هم زيستن و هم زيستي مسالمت آميز بايد از طريق راهبردهاي يادگيري مبتني بر تعامل و همكاري به وسيله دونهاد خانواده و مدرسه آموزش داده مي‌گردد ( مشايخ ، 1381، ص .1) .

علاوه بر اهميت به كار گيري راهبردهاي ياددهي و يادگيري مشاركتي به مقصود افزايش تعامل و همكاري ميان دانش آموزان و تحقق هدف همزيستي مسالمت آميز اين راهبردها بايد به دانشجويان و دانش آموزان بياموزند كه به جاي انباشت حقايقي علمي در ذهن ، چگونه بينديشند ، تصميم بگيرند و درمورد امور به درستي قضاوت كنند ( ماتيوز[2] ، 1994، به نقل از شعباني ، 1383 ص 17) آنها بايد ياد بگيرند كه چگونه فرايند يادگيري خود را هدايت و كنترل كرده و مسئوليت يادگيري خود را به عهده بگيرند . در واقع آنها بايد ياد بگيرند كه چگونه ياد بگيرند و اساتيد نيز باشد به اين باور برسند كه موقعيت تفكر و فرصيت خلاقيت را نمي‌توان با دستور دادن ، موعظه كردن ،‌القا و ترغيب به تقليد و اطاعت از ديگران به وجود آورد ، زيرا محدود ساختن فرآيند آموزش و يادگيري به انتقال و حفظ حقايق علمي ، رشد طبيعي انديشه را محدود خواهد ساخت .( شعباني ،‌ 1383)

الگوي يادگيري مشاركتي در طول دو دهه‌ي اخير با بهره گیری از يافته‌هاي تحقيقات مختلف و درجهت بهبود و توسعه ، دستخوش تغييراتي گرديده و به شعب مختلفي كه هر كدام در خصوص ويژه‌اي كاربرد دارند تقسيم شده می باشد . درالگوي مشاركتي معلم به جاي اينكه مطالب درسي را به دانش آموزان ارائه دهد ،‌صرفاً به عنوان يك منبع تسهيل كننده مي‌باشد و در فرآيند يادگيري و آموزش با دانش آموزان همكاري مي كند و هر دانش آموز به جاي اينكه به صورت منفعل به معلم به عنوان يك منبع مركزي انساني وابسته باشد ، مجبور می باشد كه يك مشاركت فعال داشته و نسبت به آن چیز که ياد مي‌گيرد مسئول باشد يادگيري از طريق همياري راهبردي می باشد كه دانش آموزان را در غالب گروههاي منسجم و پايدار براي كار و تعامل با يكديگر بر مي‌انگيزد . يادگيري از طريق همياري مسئوليت پذيري شخصي را در ميان تعاملات گروهي پرورش مي‌دهد دانش آموزان اگر چه به صورت گروهي با يكديگر اقدام مي كنند ولي پيشرفت آنان در يادگيري بصورت انفرادي سنجيده مي‌گردد . در اين صورت بين مسئوليت شخصي و گروهي يادگيرندگان ايجاد توازن مي‌كند .( آقا زاده ، 1384 ، ص 90 تا 91 )

 

بيان مسئله

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              

عوامل مختلفي باعث مي گردند برنامه‌هاي درسي مقبوليت خود را بتدريج از دست بدهند. براي جلوگيري از اين زوال برنامه ، لازم می باشد عناصر آن به گونه مرتب مورد ارزيابي قرار گيرد و عوامل تهديد كننده آن شناخته گردید و برنامه اصلاح گردد .( ملكي ، 1382)

در پروژه ملي آموزش علوم تجربي دوره ابتدايي نياز می باشد اهداف ،‌محتوا ، روش‌هاي تدريس ، و روشهاي ارزيابي آن مورد پژوهش قرار گيرند تا نارسائيهاي آن شناخته و به اصلاح آن پرداخته گردد . گر چه پيشرفت تحصيلي تحت تاثير عواملي از قبيل هوش ، انگيزه ، نحوه ارزشيابي و خانواده قرار مي‌گيرد ، از جهت ديگر يادگيري دانش آموزان و شيوه تدريس مهم می باشد .

در اكثر مدارس روش سخنراني و انفرادي مورد بهره گیری قرار مي‌گيرد و كمتر به روشهاي فعال و گروهي توجه مي گردد . نظريه‌هاي جديد يادگيري عنوان مي دارند كه يادگيري وقتي موثر می باشد كه يادگيرنده تأثیر اصلي را داشته باشد . معلم بايد راهنما و جهت دهنده باشد و کوشش نمايد تا به طرق مختلف دانش آموزان را هر چه بيشتر در فعاليت‌هاي كلاسي مشاركت دهد . در روشهاي سنتي و انفرادي كه امروزه از آنها به عنوان روشهاي غير فعال ياد مي گردد. معلم تأثیر فعالي در جريان تدريس داشته مطالب را به گونه شفاهي در كلاس بيان نمود و دانش آموزان فقط به صحبتهاي او گوش داده و مطالب مورد نظر را حفظ مي نمايند .

در چنين شرايطي زمينه‌هاي لازم براي رشد اجتماعي شاگردان فراهم نمي‌گردد و حتي پيشرفت تحصيلي و رشد فكري شاگردان نيز از تاثيرات نامطلوب اين شرايط بي‌نصيب نمي‌ماند . به همين دليل امروزه موضوع روشهاي آموزشي فعال ،‌ يادگيري فعال و يادگيرنده فعال جايگاه ويژه‌اي در مباحث تربيتي پيدا كرده می باشد . البته عوامل متعددي مانند رشد اجتماعي و يادگيري و پيشرفت تحصيلي دانش آموزان مي‌گردد كه روشهاي آموزشي غير فعالي يكي از اين عوامل می باشد . اين روشها و راهبرد ياددهي سنتي در عصر حاضر جوابگوي نياز جامعه نبوده و هر ساله تعداد قابل توجهي از دانش آموزان و دانشجويان كشور به دليل ارائه شيوه‌هاي نامناسب‌ تدريس با افت تحصيلي مواجه شده و خسارت‌هاي زيادي بر جامعه تحميل مي‌‌گردد . با در نظر داشتن اين كه روشهاي تدريس سنتي ( انفرادي ) به شيوه غير فعال ارائه مي‌شوند ،‌معلمان با تكيه بر اين روشها و به ويژه روش سخنراني دانش آموزان را به حفظ و تكرار مفاهيم علمي ترغيب مي كنند و علي رقم اينكه در محافل علمي و تربيتي ، از فعال بودن شاگرد ،‌رشد فكري و آزاد انديشي وي صحبت مي گردد ، اما عملاً چنين ديدگاههايي از حد حرف و شعار خارج شده می باشد (‌ علي عسگري ، 1384 ، ص 3)

نامطلوب‌ بودن اين روشها به حدي می باشد كه بسياري از صاحبنظران تربيتي عقیده دارند فقر تفكر دانش آموزان نتيجه حاكميت روشهاي سنتي در مدارس می باشد ( گودلد و سراتنيك [3]، 1983، ترجمه شعباني ، 1382 ، ص 12) .

فلاول[4]( 1976) مي‌‌‌گويد : امروزه يكي از مشكلات دانش آموزان ما اين می باشد كه نمي‌دانند يك حقيقت را ياد گرفته‌اند يا نه ؟ نمي‌دانند كه آيا يك مهارت را كسب كرده‌اند يا فاقد آن مهارت هستند . دانش آموزان به آغازگر و مبتكر فرايند يادگيري نيستند و روشهاي سنتي به گونه‌اي آنها پرورش داده می باشد كه فاقد اين توانايي‌ هستند كه در فرآيند يادگيري قسمت اعظم مسئوليت يادگيري را براي دستاوردهايشان به عهده بگيرند .

در بين روشهاي مختلف آموزش و يادگيري كه توسط متخصصين پيشنهاد گرديده روش يادگيري مشاركتي كه در نيم قرن اخير مطرح شده موثر تر از ساير روشها به نظر مي‌رسد و از حمايت تحقيقاتي بالايي برخوردار می باشد . (‌ اسلاوين ) ، يادگيري مشاركتي را به عنوان وسيله‌اي براي تقويت مهارتهاي فكري و ارتقاء سطح يادگيري ، وسيله‌اي براي بهبود روابط دانش آموزان نژادهاي مختلف و آماده كردن آنها براي ايفاي تأثیر در فعاليت‌هاي گروهي ياد مي كند .

در روش يادگيري مشاركتي ، وابستگي بين فردي ، تعامل چهره به چهره دانش آموزان و مسئوليت انفرادي هست و اين تكليف را به عهده‌ي تمامي اعضاء مي‌گذارد كه مراقب يادگيري يكديگر باشند تا گروه موفق گردد ( تجربه كار ، 1380)

جانسون و جانسون ( 1981) و اسلاوين ( 1990) به نقل از سيف ( 1370) مي‌گويند وقتي كه موفقيت دانش آموزان به كمك و مشاركت ساير اعضاي گروه وابسته می باشد بيشتر به صورت مشاركتي فعاليت مي ‌كنند . براي اين مقصود مي‌توان مواد آموزشي را ميان اعضاي گروه تقسيم كرد و از هر يك از آنان خواست تا مطالب مهم خود را بياموزد و آن را به ديگران آموزش دهد . همكاري در گروه ، دانش آموزان را تشويق مي‌كند كه به نظريات افراد ديگر گوش فرا دهند . در مورد مسائل و موضوعات گوناگون با يكديگر بحث كنند .

ياد بگيرند كه درمورد پديده‌هاي اطراف خود قضاوت كنند و سرانجام مسئوليتي را به عهده بگيرند .

غالباً در تمامي مدارس كشور هنوز آموزش به شكل سنتي می باشد ، يعني به جاي دانش آموز محوري ،‌معلم محوري می باشد و اين معلم می باشد كه بايد تمامي اطلاعات را به دانش آموزان ارائه دهد در اين روش دانش آموزان به صورت منفعلانه اقدام مي كنند .

اين رويكرد درست مخالف روش يادگيري مشاركتي می باشد و يادگيري مشاركتي يكي از الگوهاي نوين يادگيري و ياددهي می باشد كه مي‌تواند محيط آموزشي را به گونه‌اي سازمان دهد كه هم بر توانش شناختي و هم بر ويژگيهاي عاطفي فراگيران تاثيرات مثبت و سازنده‌اي بر جاي بگذارد .

اسلاوين ( 1991) به شواهدي تصریح كرده می باشد كه نشان مي‌دهد روش يادگيري مشاركتي روابط بين دانش آموزان نژادهاي مختلف را در كلاسهاي مختلف بهبود مي‌بخشد . همچنين اين روش موجب بالا رفتن سطح عزت نفس و ساير ويژگي‌هاي عاطفي مثبت در دانش آموزان مي‌گردد .( سيف ، 1380)

حال با در نظر داشتن تأثیر موثر يادگيري مشاركتي در فرايند ياددهي – يادگيري و همچنين درس علوم ، در اينكه چه روشي باعث يادگيري بهتر دانش آموزان مي گردد و آنها را وادار به فكر كردن مي كند ، اين مساله براي ما مطرح مي‌شودكه به بررسي و مقايسه دو الگوي تدريس مشاركتي و انفرادي به مقصود بهره گیری از راهكارهاي مناسب در جهت بهبود فرايند ياددهي و يادگيري و افزايش مشاركت در بين دانش آموزان بپردازيم .

اهميت و ضرورت تحقيق

با در نظر داشتن اينكه هر ساله وقت و هزينه‌هاي زيادي توسط وزارت آموزش و پرورش وخانواده‌ها در جهت يادگيري دانش آموزان صرف مي‌گردد ولي نظاره شده كه يادگيري ضعيف در نتيجه افت تحصيلي در دروس متفاوت و مقاطع مختلف هست .

اين موضوع به عنوان يك مشكل توجه متخصصين تعليم و تربيت و والدين و برنامه ريزان آموزشي جامعه را به خود معطوف داشته و نظرات گوناگوني در ارتباط با علل آن هست .

بعضي‌ها فقدان انگيزه ،‌بعضي ديگر روشهاي تدريس ، سهل انگاري خانواده‌ها و .. را از علل اصلي اين مشكل مي دانند و كمتر به روش يادگيري دانش آموزان توجه مي‌گردد و تقريباً در بيشتر مدارس روش يادگيري انفرادي در تمام دروس و مقاطع تحصيلي مورد بهره گیری قرار مي‌گيرد .( هر چند كه به ظاهر ارزشهاي گروهي بهره گیری مي گردد ) و كمتر به روشهاي يادگيري گروهي مانند روش يادگيري مشاركتي توجه مي‌گردد .

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

ركود و انفعالي كه برمحيط‌هاي آموزشي و مدارس كشور ما حكمفرماست نياز به تجديد نظر در روش‌ها و رويكردهاي اداره كلاس را مطرح مي ‌كند . مشاركت با فراهم كردن تنوعي كه نياز هر موقعيت آموزشي می باشد . قابليت آن را دارد كه مشكل موجود را حل كند .

يكي از ضروري‌ترين تحولات در نظامهاي آموزشي ، تحول در توجه و تدريس معلمان ومديران اجرايي نظام آموزشي می باشد . براي دست يابي به چنين تحولي معلمان بايد دانش و بينشي صحيح از نظريه‌ها وراهبردهاي مختلف آموزشي داشته باشند زيرا نظريه‌ها و ريكردهاي تحول آفرين در فرايند اجرا ، با بهره گیری درست از راهبردهاي ياددهي – يادگيري هويت مي‌يابند و كارايي و مفيد بودنشان مشخص مي ‌گردد . مسئولان و مجريان نظامهاي آموزشي بايد باور كنند كه نظريه‌ها و اجراي برنامه‌هاي درسي عناصري انفكاك ناپذير هستند و تاثير متقابل بريكديگر دارند ،‌نظريه‌ها اقدام را هدايت مي‌كنند و بالعكس داده‌هاي حاصل از اقدام موجب اصلاح ، رشد و تكامل نظريه‌ها مي‌شوند . نظريه‌هاي تدريس و يادگيري جهت دهنده فكر و توجه معلمان هستند و چهارچوب عملي آنان را در فرآيند اجرا شكل مي دهند . نظريه‌ها بدون اقدام تفكري می باشد ايستا ، و اقدام بدون مباني نظري ، حركتي كوركورانه می باشد .( شعباني ، 1382، ص1) .

امروزه تأثیر تعليم و تربيت نسبت به گذشته دگرگون شده می باشد . ديگر برخلاف گذشته تأثیر آموزش و پرورش فقط تعليم صرف نيست بلكه به همان نسبت كه بودجه‌هاي كلان به آموزش و پرورش اختصاص داده مي‌گردد انتظارات و توقعات از اين نهاد نيز افزايش يافته می باشد . مدرسه علاوه بر فراهم آوردن فرصتهاي يادگيري بايد به فكر رشد همه جانبه دانش آموزان باشد رشد ذهني ، رشد جسمي ، رشد اجتماعي ، رشد عاطفي و … همه بايد مدنظر قرار بگيرند . بايد به تأثیر يادگيري در دانش آموزان بيشتر توجه گردد .

زیرا وظيفه اصلي و اساسي معلم در تدريس راهنمايي دانش آموزان براي يادگيري می باشد . لذا او بايد با بهره گیری از شيوه‌هاي گوناگون در موقعيت‌هاي مختلف ، دانش آموزان را فعالانه با مطالب مورد مطالعه و موقعيت‌هاي يادگيري درگير نمايد . مشاركت دانش آموزان در فرايند يادگيري آنقدر مهم می باشد كه بعضي از متخصصين تعليم و تربيت ميزان مشاركت دانش آموزان در فعاليتهاي يادگيري را به عنوان ملاكي براي ارزيابي معلمين مطرح نموده‌اند .

در تدريس ، معلم با تأثیر راهنمائي كه دارد فراگيران را به سوي برنامه‌هاي درسي فرا مي‌خواند و بين فراگيران و محتواي برنامه‌هاي درسي تعامل به وجود مي آيد ، از نگاه ديگري كه به امر تدريس مي‌كنيم بعد ديگر فعاليتهاي متقابل معلم و فراگير هستند كه معلم تأثیر برانگيزاننده فراگير به سوي تجربه و اقدام و يا تفكر براي درك مطالب درسي را به عهده دارد .( اديب نيا ، 1385)

در كشور ما در دهه‌ي اخير نقاط ضعف آموزش سنتي بيش از پيش نمايان شده و اين امر باعث شده كه متخصصين تعليم و تربيت روش آموزش گروهي ومشاركتي را پيشنهاد دهند . مانند علي شريعتمداري ( 1375) با انتقاد از نحوه‌ي تاليف كتب درسي ، به دليل عدم ايجاد سوالات اساسي در ذهن دانش آموزان براي رسيدن به نوآوري علمي ، عنوان داشت : دگرگوني شيوه آموزشي در مدارس كشور براي بالا بردن سطح علمي جامعه ضروري می باشد . ايشان عنوان مي دارند : شيوه آموزش بايد به گونه‌اي باشد كه دانش آموزان پس ا ز طي دوره آموزشي در مدارس كشور براي دادن طرح و ايده‌هاي نوين علمي آماده باشد . معلمان امروز بايد نگرشي باز داشته باشند .

يعني آماده باشند تا رويكردهاي مختلف را بيازمايند و پذيراي اطلاعات تازه درمورد يادگيري و يادگيرندگان باشند آنها همچنين بايد روشهاي مختلف را بكار گيرند تا اينكه كشف كنند كداميك به نحو بهينه منجر به يادگيري دانش آموزان مي‌گردد ، معلمان آينده بايد از حالت سنتي تغيير يافته به چيزي بدل شوند كه كارل راجرز[5]« تسهيل كننده يادگيري » وكلر[6]« مهندس آموزشي[7] » يا « مدير اقتضايي [8]» مي‌نامند ش( سيف ، 1380)

روشهاي مختلفي براي تدريس هست يكي از الگوهاي تدريس كه در سالهاي اخير مطرح شده الگوي مبتني بر روش همياري می باشد . به نظر آلسون كنگ( آقا زاده 1383، ص 93 – 91) در يادگيري از طريق همياري تأثیر معلم از « داناي صحنه كلاس به راهنماي اقدام » تغيير مي‌يابد . دانش آموزان بصورت گروهي به يادگيري اقدام مي‌كنند .

ولي پيشرفت آنان در يادگيري بصورت انفرادي سنجيده مي‌گردد يادگيري از طريق همياري داراي نظم و ساختار می باشد و تمركز اساسي‌اش بر اطمينان يافتن از رخ دادن يادگيري می باشد .

يادگيري از طريق همياري ،‌مهارتهاي برقراري ارتباط دانش آموزان را مي‌طلبد و آنها را ارتقاء مي‌دهد موفقيت گروه به ميزان اثر گذاري تعاملات ميان اعضاء گروه بستگي دارد . پيش از آنكه يادگيري از طريق همياري آغاز گردد . دانش آموزان بايد برخي مهارتهاي مورد نياز براي تعامل موفق گروهي را بياموزند ، مهارتهايي نظير : تعبير و تفسير واژگان و جملات براي درك و فهم بهتر و ارائه و دريافت بازخورد – خودداري از مجبور كردن گروه به پذيرش نظرات – ايجاد فرصت براي بيان ايده‌ها ( آقا زاده ، 1383 ، ص 92)

هرگاه صحبت از روشهاي تدريس مي‌گردد عموماً نحوه تعامل معلم با دانش آموزان مطرح مي‌گردد اما كمتر به نحوه تعامل دانش آموزان با يكديگر توجه مي گردد در ارتباط با تعامل دانش آموزان در كلاس درس سه رويكرد هست : رقابتي – انفرادي – مشاركتي .

در رويكرد اول آنها مي‌توانند با هم در رقابت باشند تا ببينند چه كسي بهترين می باشد .

در رويكرد دوم دانش آموزان مي توانند بطور انفرادي كار كنند ، در اين رويكرد معلم مرجع اصلي می باشد ،‌و اين مهمترين تأثیر يادگيري انفرادي می باشد ، در رويكرد سوم دانش آموزان به گونه مشاركتي با هم كار مي‌كنند و در قبال يادگيري يكديگر احساس مسئوليت مي‌كنند . زماني كه همكلاسانشان نياز به كمك داشته باشند به كمك آنها مي‌شتابند و موفقيت ديگران ،‌موفقيـت آنها و شكست ديگران ، شكست آنها محسوب مي گردد ، اين رويكرد كه يادگيري مشاركتي ناميده شده ، موجب يادگيري عميق‌تر و خلاقيت و نوآوري بيشتر در دانش آموزان مي‌گردد .( شافر[9] ، 2002، به نقل از كرامتي 1384)

در روش يادگيري مشاركتي برخلاف آموزش سنتي و انفرادي معلم صرفاً يك منبع تسهيل كننده می باشد و دانش آموزان وادار به مشاركت فعال در فرآيند يادگيري مي‌شوند ، لذا چنين مشاركت فعالي منجر به يادگيري بهتر و عميق‌تر مطالب مي‌گردد . تحقيقات بسياري امتيازات و برتري‌هاي روش يادگيري مشاركتي را بر آموزش انفرادي آشكار ساخته‌اند . يكي از اين امتيازات تاثيرمثبت آن بر پيشرفت تحصيلي می باشد كه جانسون و همكاران 1981 واسلاوين 1983 به آن پرداخته‌اند .

با در نظر داشتن نتيجه تحقيقات مبني بر اينكه روش يادگيري مشاركتي در مقايسه با روش يادگيري انفرادي سبب پيشرفت تحصيلي و يادگيري بهتري در يادگيرندگان مي‌گردد ، اماهنوز مدارس ما به گونه جدي به اين امر نپرداخته‌اند و پياده كردن روش يادگيري مشاركتي را وقت گير مي‌دانند ، بنابراین نیاز می باشد كه پژوهشها و تحقيقات بيشتري در اين زمينه انجام گردد ، تحقيق حاضر و پژوهش‌هاي ديگر در اين زمينه مي‌تواند محركي براي جلب توجه متخصصان و برنامه ريزان تعليم و تربيت كشور در راستاي نگاهي تازه به شيوه‌هاي تدريس باشد ، بنابراين انجام اين تحقيق در اين زمينه مي‌تواند مفيد باشد و در جاي خود به تحقيقات بيشتر درمورد شيوه‌هاي تدريس بينجامد.

[1] . Delors

[2] . Mathews

[3] . Good Lad & Sirotnik

[4] .Flavell

[5] . Carl Rogers

[6] . Keller

[7] .Educational Engineer

[8] . Contingency manager

[9] .Shafer

(ممکن می باشد هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود اما در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل می باشد)

تعداد صفحه : 177

قیمت : 14700تومان

بلافاصله پس از پرداخت لینک دانلود فایل در اختیار شما قرار می گیرد

و در ضمن فایل خریداری شده به ایمیل شما ارسال می گردد.

پشتیبانی سایت :               [email protected]

در صورتی که مشکلی با پرداخت آنلاین دارید می توانید مبلغ مورد نظر برای هر فایل را کارت به کارت کرده و فایل درخواستی و اطلاعات واریز را به ایمیل ما ارسال کنید تا فایل را از طریق ایمیل دریافت کنید.

***  *** ***