تکه ای از متن پایان نامه :

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

مالکیت پدیدآورنده می گردد و منتقل الیه به عنوان قائم مقام دارنده قبلی، حق هرگونه تصمیم گیری در ارتباط با حق آفرینۀ را خواهد داشت لیکن با صدور مجوز، مالکیت طراح و مخترع یا دارنده قبلی با حقوق ناشی از ثبت آفرینه قطع نمی گردد و دارندۀ مجوز ممکن می باشد حق بهره برداری در موردی خاص مثل تولید، فروش یا واردات را به دست آورد، لذا پدیدآورنده می تواند مجوز تولید را به آقای الف و مجوز واردات را به آقای ب بدهد، زیرا این حقوق در انحصار طراح و مخترع می باشد و استفادۀ بدون مجوز منجر به نقض اثر و ایجاد مسوولیت مدنی و کیفری می گردد.[1]

اعطای مجوز بهره برداری ممکن می باشد به دو صورت انحصاری یا غیرانحصاری باشد این موضوع را با در نظر داشتن مواد 27 و 28 قانون طرح های صنعتی ژاپن می توان استخراج نمود، مجوزانحصاری فقط به دارنده آن حق بهره گیری از حقوق اعطاء شده در قرارداد بهره برداری را می دهد به عنوان مثال اگر در قرارداد بهره برداری فقط حق تولید به آقای الف داده شده باشد وی دارندۀ حقوق انحصاری اختراع و طرح در این زمینه به شمار می رود و هر کس دیگری که قصد تولید داشته باشد بایستی از وی مجوز بگیرد؛ لیکن حقوق مربوطه به فروش و واردات همچنان در انحصار طراح و مخترع باقی می ماند و وی می تواند آن را به دیگری منتقل کند بدون آنکه ملزم به کسب مجوز از آقای الف باشد. پیش روی مجوز غیرانحصاری همانطور که از نامش پیداست دارای محدودۀ مشخص نمی باشد، لذا در بند 2 ماده 28 قانون طرح های صنعتی ژاپن به دارندۀ آن حق بهره برداری از حقوق احصاء شده در قانون یا قرارداد اعطاء شده می باشد، به بیانی دیگر دارندۀ آن می تواند از حقوق مختلفی که در نتیجۀ ثبت اثر حاصل می گردد بهره برداری کند بدون آنکه انحصاری در بهره گیری به وی تعلق گیرد.[2]

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              

به نظر می رسد اعطای مجوز به شکل انحصاری آن رواج بیشتری داشته باشد، زیرا از یک سو مخترع و طراح تمایلی به اعطای تمام حقوق خود به دیگری ندارد و از سوی دیگر دارندۀ مجوز تمایل ندارد که اشخاص دیگری موازی با وی حق بهره گیری از طرح و اختراع را در ابعاد مختلف آن داشته باشند این دو هدف با اعطای مجوز انحصاری برآورده می گردد. در حقوق انگلیس اعطای مجوز بهره برداری ممکن می باشد به صورت کتبی، شفاهی، صریح یا ضمنی باشد.[3] ماده 39 قانون ثبت علائم و اختراعات نیز اظهار می دارد: «دارنده ورقه اختراع می تواند مالکیت یا حق بهره گیری از موضوع اختراع خود را کلاً یا جزئاً به هر طریقی که کشورهای مختلف در ارتباط با طرفداری از طرح های صنعتی و اختراع حق انجام واردات را مختص به طراح و مخترع می دانند مانند : بند 1 ماده 1308 قانون حق مؤلف آمریکا و قانون 1310 ایران در این خصوص ساکت می باشد لکن در ماده 15 قانون جدیدالتصویب، این حق مورد پذیرش قانونگذار قرار گرفته می باشد.

در انتها اظهار می داریم که کنوانسیون پاریس در طرفداری از حقوق مالکیت صنعتی در این زمینه حکمی ندارد؛ لیکن ماده 28 موافقت نامه تریپس حق انحصاری واردات را مورد تصریح قرار داده می باشد.

هحق انتقال

این حق هم در حوزۀ مالکیت ادبی و هنری و هم مالکیت صنعتی به پدیدآورنده تعلق دارد. یکی از مهمترین ویژگی های حق مالی و اقتصادی دارنده حق اختراع و تألیف در قابلیت نقل و انتقال آن می باشد که به دو صورت ارادی و قهری قابل تحقق می باشد.

[1] –  نورالدین، امامی، پیشین، ص 147. باقری، کامران و همکاران؛ فروش تکنولوزی و فروش امتیاز بهره برداری از تکنولوژی، سال اول، مجله سیاست علم و فناوری، شماره صفر، مهر 1388، ص 8.

[2] – همان، ص 293- 294.

[3] – شیوا، حکیم شفائی، پیشین، ص 108.

دانلود  رایگان فایل دموی این پایان نامه

(فقط حاوی صفحات فرد و حداکثر فقط 50 صفحه با فرمت ورد):

اشاعه در مالکیت فکری

(فقط حاوی صفحات فرد و حداکثر فقط 50 صفحه با فرمت pdf):

اشاعه در مالکیت فکری

از لینک پایین صفحه ، خرید و دانلود آنی فایل متن کامل با فرمت ورد می توانید به لینک پایین صفحه مراجعه نمایید:

 دانلود از لینک پایین صفحه