با عنوان : ارتباط بین بازدهی پورتفوی سهام و نسبت­های مالی آن در بورس اوراق بهادار تهران

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              

در ادامه مطلب می توانید تکه هایی از ابتدای این پایان نامه را بخوانید

و در صورت نیاز به متن کامل آن می توانید از لینک پرداخت و دانلود آنی برای خرید این پایان نامه اقدام نمائید.

دانشگاه آزاد اسلامي

واحد اراک

دانشکده مدیریت گروه حسابداری

پایان نامه برای دریافت درجه کارشناسی ارشد

گرايش: حسابداری

 عنوان:

ارتباط بین بازدهی پورتفوی سهام و نسبت­های مالی آن در بورس اوراق بهادار تهران بین سالهای 1378 تا 1387

برای رعایت حریم خصوصی اسامی استاد راهنما،استاد مشاور و نگارنده درج نمی گردد

تکه هایی از متن به عنوان نمونه :

(ممکن می باشد هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود اما در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل می باشد)

متن کامل را می توانید دانلود نمائید

زیرا فقط تکه هایی از متن پایان نامه در این صفحه درج شده (به گونه نمونه)

اما در فایل دانلودی متن کامل پایان نامه

 با فرمت ورد word که قابل ویرایش و کپی کردن می باشند

موجود می باشد

 مقدمه

امروزه رسيدن به اهداف اقتصادي هر کشوري بدون مشارکت عمومي افراد آن کشور امري امکان ناپذير می باشد. يکي از راه هاي مشارکت افراد در توسعه اقتصادي، سرمايه گذاري در بازار سرمايه و بورس اوراق بهادار مي باشد، زیرا که از اين طريق پس اندازهاي کوچک و سرگردان به سمت فعاليت هاي مولد و توليدي راه پيدا کرده، چرخ توليد و اقتصاد به حرکت در مي آيد.

يكي از مباحث مهمي كه تصميمات سرمايه­گذاران را تحت تأثير قرار مي­دهد، بازده سهام می باشد؛ زيرا اهميت زيادي در افزايش ثروت سهامداران دارد. به همين دليل محققان و دانشمندان مالي در پي يافتن متغيرهايي هستند كه از طريق آنها، بازده سهام را در دوره­هاي آتي پيش­بيني كنند. نسبت­هاي بازار گروهي از اين متغيرها مي­باشند که براي پيش­بيني بازده سهام و پورتفوي سهام در بازارهاي سرمايه کاربرد دارند. در اين راستا اين پژوهش سعي بر آن دارد که به بررسي ارتباط بين نسبت­هاي بازار پورتفوي سهام (نسبت­­هاي قيمت به سود، قيمت به فروش، قيمت به جريان نقدي، قيمت به ارزش دفتري پورتفوي سهام و سه نسبت مالي حاصل از تجزيه نسبت قيمت به فروش) و بازدهي آن پورتفوي بپردازد.

در فصل اول اين پژوهش کوشش شده می باشد که کليات تحقيق شامل مسأله، هدف، فرضيه­ها و روش تحقيق، جامعه آماري و واژگان کليدي پژوهش ارايه گردد.

  • توضیح و بيان مساله پژوهشي

يکي از اهداف و آرمان­هاي بازارهاي سرمايه تخصيص بهينه و درست منابع مالي می باشد؛ بدين معني که منابع مالي متوجه مناسب­ترين و پربازده­ترين بخش­هاي بازار گردد. با در نظر داشتن اين امر و همچنين علاقه و نياز سرمايه­گذاران به دستيابي به معيارهايي مناسب براي ارزيابي سهام­هاي پربازده و سرمايه­گذاري در شرکت­هايي که از آينده­ي مالي بهتري برخوردار باشند؛ بهره گیری از نسبت­هاي مالي و به خصوص بهره گیری از نسبت­هاي بازار در بازارهاي سرمايه­ي کشورهاي مختلف رواج گسترده­اي دارد. آشنايي با اين نسبت­ها و ميزان ارتباط آن­ها با بازدهي آينده­ي شرکت­ها و سهام آن­ها براي سرمايه­گذاران امري ضروري می باشد ( بريگام و همکاران[1]، 1999).

هدف از محاسبه نسبت­هاي مالي اين می باشد که بتوان به آن وسيله درمورد يک صورت مالي قضاوت نمود. نسبت­هاي بازار که گروهي از نسبت­هاي مالي هستند؛ به نسبتهايي گفته مي­گردد که از ارتباط بين يک قيمت بازاري (مانند قيمت يک سهم و يا ارزش کل شرکت) و يک محرک ارزشي شرکت (مانند درآمد، سود و غيره) به­ دست مي­آيند. بنابراين نسبت­هاي مذکور، يک مقياس ترکيبي هستند که اطلاعات کلي درمورد ارزش شرکت را در مقايسه با شرکت­هاي رقيب فراهم     مي­کنند (پنمن، 2005).

پژوهش­هاي گسترده­اي در زمينه تشريح رفتار بازده سهام عادي صورت گرفته می باشد که حاصل اين تحقيقات ارائه مدل­هايي می باشد که دستخوش انتقادها و حمايتهاي مختلفي بوده می باشد. يکي از معروفترين اين مدل­ها، مدل قيمت­گذاري دارايي­هاي سرمايه­اي (CAPM)[2] می باشد. نتايج پژوهش­هاي گذشته در امريکا، ژاپن و ساير کشورهاي پيشرفته حاکي از اين می باشد که اين مدل توانايي لازم براي پيش­بيني بازده سهام را ندارد و بايد علاوه بر بتا متغيرهاي ديگر را نيز در نظر گرفت. نتايج پژوهش­ها نشان مي­دهد که متغيرهايي مانند اندازه، نسبت سود به قيمت سهام، نسبت ارزش دفتري به ارزش بازار، نسبت جريان نقدي به قيمت سهام و غيره؛ بازده سهام را بهتر از مدل CAPM پيش­بيني مي­کند (سليمي، 1383)

توضيحات گوناگوني در زمينه­ي قدرت پيش­بيني کنندگي اين متغيرها براي پيش­بيني بازدهي سهام ارائه شده می باشد. به عنوان مثال فاما و فرنچ[3] (1993) معتقد هستند که صرف ريسکي که به کمک مدل قيمت­گذاري دارايي­هاي سرمايه­اي شارپ و لينتنر4 به عنوان پاداش منطقي ريسک در نظر گرفته مي­گردد به گونه کامل قابل توضيح نيست و ارتباطي که بين متغيرهاي بنيادي و بازدهي سهام هست، نشانگر پاداش تحمل ريسک می باشد. بهره گیری از نسبت­هاي بازار براي پيش­بيني بازدهي سهام رواج زيادي دارد که مي­تواند بنابر دلايل زير باشد( داموداران[4]، 2006):

– براي محاسبه­ي آن به زمان کمتر و منابع کمتري نسبت به تنزيل جريان­هاي نقدي نياز می باشد.

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

– کاربرد آنها آسانتر می باشد.

– دفاع از آن آسانتر می باشد.

– وضعيت حال حاضر بازار را منعکس مي­کند.

پژوهش­هاي زيادي در مورد بررسي توانايي نسبت­هاي مالي و بازار در ارزيابي وضع مالي شرکت­ها و پيش­بيني آينده­ي مالي آن­ها در بازارهاي پيشرفته مالي دنيا صورت گرفته می باشد. ارتباط معني­داري که بين متغيرهاي بازار و بازدهي سهام هست؛ دلالت بر اين دارد که کاربرد اين متغيرها براي پيش­بيني بازدهي آينده سودمند می باشد. از طرف ديگر تفاوتي که بين قدرت پيش­بيني کنندگي اين متغيرها هست حاکي از آن می باشد که برخي از اين متغيرها براي پيش­بيني بازدهي آينده سهام نسبت به ساير متغيرها از اهميت نسبي بيشتري برخوردار هستند. اما پژوهش­هايي که در زمينه­ي ضرايب بازار در ايران صورت گرفته بسيار اندک و ناچيز بوده و کاربرد بسياري از اين نسبت­ها در بازار سرمايه ايران هنوز ناشناخته می باشد.

از آن­جايي­که بسياري از سرمايه­گذاران در بازار سرمايه ايران با اين نسبت­ها آشنايي ندارند و با دانستن اين موضوع که اهميت مديريت پورتفوي سهام[5] نسبت به تجزيه و تحليل تک تک سهام، با ظهور سازمان­هاي مالي و صندوق­هاي سرمايه­گذاري در بازار سرمايه­ ايران روز به روز بيشتر مي­گردد، هدف از اين تحقيق بررسي ارتباط بين نسبت­هاي بازاري و بازدهي پورتفوي سهام می باشد.

  • اهميت و ارزش تحقيق:

تأثیر بازارهاي مالي و سرمايه­اي جذب نقدينگي بخش خصوصي در قالب پس­اندازهاي اندک و يا عمده و هدايت آن­ها به درون بخش‌هاي توليدي می باشد. رسالت بازار سرمايه به عنوان بخشي از بازار مالي، انتقال وجوه از عرضه­کنندگان (وام دهندگان- پس­اندازکنندگان) به متقاضيان (موسسه­هاي توليدي) می باشد. روش هاي سرمايه­گذاري از تنوع زيادي برخوردار هستند، صرف نظر از نوع و روش سرمايه­گذاري، دو عامل” پيش­بيني سرمايه­گذار در مورد عوايد قابل بازيافت از سرمايه گذاري” و ” منافع واقعي حاصل از سرمايه گذاري” از مهم­ترين ابعاد تصميم گيري مالي محسوب مي­شوند (جعفري صميمي و همکاران، 1383). در هر نوع سرمايه­گذاري، سرمايه­گذار به دنبال کسب بازده از سرمايه گذاري می باشد. سرمايه­گذار سعي دارد که از مقدار آتي بازده سهام شرکت­ها اطلاعاتي کسب کند. از طرفي يکي از متداول­ترين روش هاي تجزيه و تحليل اطلاعات مالي، تهيه نسبت هاي مالي می باشد. نسبت هاي مالي در حقيقت چکيده گزارش هاي مالي شرکت­ها مي­باشند که محتواي اطلاعات زيادي از وضعيت دروني شرکت را ارايه مي­دهند. در بازارهاي سرمايه کشورهاي توسعه يافته، سرمايه­گذاران از نسبت­هاي بازار که بخشي از نسبت­هاي مالي هستند، بهره گیری زيادي مي­کنند. اما بکارگيري اين نسبت­ها در بازار سرمايه ايران در مقايسه با ­بازارهاي پيشرفته­ي مالي اروپا و امريکا کمتر می باشد و گر چه از بعضي از اين نسبت­ها در بازار بورس ايران بهره گیری مي­گردد اما تعدادي از اين نسبت­ها تا حدودي ناشناخته مانده­اند. اين پژوهش کوشش دارد؛ ارتباط بين بازدهي پورتفوي سهام و نسبت­هاي بازار آن را مورد بررسي قرار دهد و بدين طريق راه را براي انتخاب سهام­هاي برتر باز کند. اميد می باشد با بهره گیری از نتايج اين پژوهش؛ سرمايه­گذاران در بازار سرمايه ايران بتوانند سهام شرکت­هاي برتر را انتخاب کرده و بدين طريق به کارايي بيشتر بازار سرمايه و تخصيص بهينه­ي سرمايه در ايران کمک گردد.

تعداد صفحه :116

قیمت : شش هزار تومان

***

—-

پشتیبانی سایت :        ———-        serderehi@gmail.com

در صورتی که مشکلی با پرداخت آنلاین دارید می توانید مبلغ مورد نظر برای هر فایل را کارت به کارت کرده و فایل درخواستی و اطلاعات واریز را به ایمیل ما ارسال کنید تا فایل را از طریق ایمیل دریافت کنید.

***  ***

دیدگاهتان را بنویسید