دانلود پژوهش: دانلود پروژه رشته زیست شناسی درمورد دِفنسينها -قسمت دوم

دانلود پایان نامه

-3-7- مكانيزمهاي اقدام دفنسينها
همان گونه كه در قسمتهاي قبل گفته گردید دفنسينها فعاليتهاي ضد باكتريايي، ضد قارچي و ضد ويروسي گسترده اي را در برابر گونه وسيعي از ميكروارگانها از خود نشان مي دهند. اين عملكرد از مكانيزمهاي متعددي تبعيت مي كند كه تاكنون برخي از آنها شناخته شده اند. در زير به مكانيزم اقدام دفنسينها در مقابله با پاتوژنها مي پردازيم. فعاليت ضد ميكروبي دفنسينها عموماً به اثرشان روي غشاء ميكروبي مربوط می باشد و با در نظر داشتن مثبت بودن بار الکتریکی دفنسینها آنها می توانند بر روی غشاهای میکروبی که شامل LPS ( باکتری گرم منفی) و فسفولیپیدها( فسفوتیدیل گلیسرول) می باشد اثر بگذارند. این اقدام در دو فاز انجام می شود.

نکته مهم : برای بهره گیری از متن کامل پژوهش یا مقاله می توانید فایل ارجینال آن را از پایین صفحه دانلود کنید. سایت ما حاوی تعداد بسیار زیادی مقاله و پژوهش دانشگاهی در رشته های مختلف می باشد که می توانید آن ها را به رایگان دانلود کنید
فاز اول: دفنسین با بهره گیری از کاتیونسیتی خود و انرژی متابولیکی سلول، بار الکتریکی غشاء باکتری را در جهت افزایش نفوذ پیر تغییر می دهد. در فاز دوم: دفنسین پس از ورود به سلول باعث مرگ می گردد که این اقدام خود از روشهای مختلفی تبعیت می کند.
در باکتریهای گرم منفی پس از ورود دفنسین به سلول، کاتیونهای دو ظرفیتی Mg و Ca که تأثیر پل را در بین مولکولهای LPS دارند برای برقراری تعادل کاتیونی از سلول خارج می شوند که بر اثر ان مرگ سلولی واقع می گردد. در بعضی دیگر از سلولها پس از ورود دفنسین به داخل سیتوپلاسم غشاء سیتوپلاسمیک دپلاریزه شده و تنفس سلولی و به تبع آن تولید ATP مختل می گردد.
اتصال دفنسین ها به DNA و مختل کردن فعالیت طبیعی آن روش متداول دیگری می باشد که گزارشات متعددی در مورد آن هست.
خاطر نشان می گردد سویه های متفاوتی نظیر سالمونلا تیفوموریم و استافیلوکوکوس اورئوس بعلت داشتن ساختار غشایی تغییریافته شامل LPS و تیکوئیک اسید، شارژ الکتروستاتیکی غشائشان خنثی شده و کمتر تحت تأثیر دفنسین ها قرار می گیرند، اما اشرشیاکولی ها به شدت تحت تأثیر دفنسین ها قرار می گیرند(38،48،64).
2-3-8- دفنسینها اجزاء کلیدی ایمنی ذاتی و اختصاصی
مانند نقشهای دفنسینها در ایمنی طبیعی می توان به موارد زیر تصریح نمود.
– پپتیدهای دفنسین اولین خط دفاعی را در برابر کلونیزه شدن پاتوژنها در اپتیلیال بافت های مختلف ایجاد می کنند.
– موکوئیدوپزوموناس آئروژینوس، فاکتورنکروزیس تومور و IL-IB اظهار بتا – دفنسینها را در اپتلیال تنفسی تحریک می کنند.
– دفنسینها بصورت بالقوه پاسخهای التهابی را بوسیله تولید کموکین و اظهار مولکول چسبان بین سلولی تکمیل می کنند و آلفا – دفنسینهای انسانی قدرت فاگوسیتوز را بوسیله ماکروفاژها افزایش می دهند.
– دفنسینهای انسانی به مقصود افزایش پاسخهای التهابی موضعی میزان فاکتورهای پیش التهابی( نظیر: IL-1 و TNF ، هیستامین و ) را افزایش می دهند و به تبع آنها سرعت فراخوانی نوتروفیلها به محل التهاب افزایش می‌یابد.
– ممانعت از واسطه گرهای ضد التهابی و تنظیم فعالیت کامپلیمنت از دیگر نقشهای دفنسینها در سیستم ایمنی طبیعی می باشد.
مطالعات متعدد نشان می دهند دفنسینها نقشهای کلیدی مختلفی نیز در تقویت و بالا بردن پاسخ ایمنی اختصاصی بر عهده دارند که به مواردی از آن در زیر تصریح می گردد.
– آلفا- دفنسینهای انسانی برای منوسیتها، سلولهای دندریتیک و سلولهای T کیموتاکتیک هستند.
– بتا- دفنسینهای انسانی برای سلولهای دندرتیک و حافظه سلولهای T با واسطه گیرنده CCR6 کیموکین کیموتاکتیک هستند.
– دفنسینهای توتروفیلهای انسانی بوسیله افزایش سطوح IgG و IgM در سرم پاسخ ایمنی اختصاصی را افزایش داده اند(64، 85).
2-3-9- عملکردهای تنظیمی اضافی
آلفا- دفنسین های انسانی فرآیند فیبرینولیز را بواسطه اتصال فعال کننده پلاسیموژن تیپ بافتی به فیبرین و سلولهای آندوتلیال تحریک می کنند. همچنین بررسیهای آزمایشگاهی نشان داده می باشد که دفنسینهای نوتروفیل با گیرنده های ACTH و بازدارهنده های آن اثر متقابل دارند که بر اثر آن تولید کورتیکوستروئیدها از آدرنال کاهش می یابد. در نتیجه این فعالیت غیر سیتوتوکسیک آزادسازی ایمینیوساپروکورتیزول در طی استرس ناشی از عفونت کند شده و تنظیم التهابات بافتی و ترمیم زخمها افزایش می یابد علاوه بر آن تولید استروئیدها را تحریک می کنند همچنین سلولهای مادری را وادرا به ترشح هیستامین می نمایند. آنها همچنین ترشح بازدارنده های پروتئاز را از لکوسیتها و آزادسازی کلافین از سلولهای اپتلیال برونش را تحریک می کنند. این نشان دهنده تأثیر آنها در تنظیم دینامیکی ترشح آنتی پروتئاز در ریه و در محل التهاب می باشد و دفنسینها همچنین تکثیر سلولهای اپتلیال را افزایش می دهند که در ترمیم جراحات بافتی مؤثر می باشد(38، 64).
2-3-10- نتیجه گیری
با در نظر داشتن ویژگی های ضد میکروبی گسترده دفنسینها، مقاومت شیمیایی و فقدان استعداد تولید پادتن بوسیله آنها و از طرفی سنتز و ترشح این پپتیدها توسط اپتلیال بافت پستانی مشخص می گردد که این پپتیدها می توانند به عنوان داروهای سیستمیک یا موضعی برای پیشگیری و درمان عفونتها بکار طریقه(38) بر این اساس میزان حضور این پپتیدها در پستان می تواند به عنوان شاخص مقاومت به بیماری ورم پستان مطرح باشد. حال با عنایت به اینکه ژنهای کد کننده آنها بر روی کروموزوم 27 گاو شناسائی شده اند. از آنها می توان بعنوان مارکرهای مناسبی در مطالعه روی تعیین میزان مقاومت یا حساسیت غده پستانی از لحاظ ژنتیکی بهره گیری نمود(72)…
2-3-11- تحقیقات انجام شده در مورد بتا- دفنسینها
تاکنون تحقیقات وسیعی در مورد عملکرد ژنهای بتا- دفنسین در بشر انجام شده می باشد. اما در مورد سایر پستانداران و بویژه گاو این تحقیقات بسیار محدود و ناچیز می باشد. علیهذا از آنجائی که همولوژی بالایی بین ژنهای بتا- دفنسین در بشر و سایر پستانداران هست(45). ممکنست تحقیقات انجام شده در مورد بشر برای سایر مهره داران م قابل تعمیم باشد .از اینرو در زیر به گوشه ای از تحقیقات انجام شده بر روی این ژنها در بشر و سایر مهره داران تصریح می گردد.
سال 1993: پس از شناسایی و تعیین توالی پپتیدهای بتا- دفنسین در این سال Tang Y و همکاران محل قرارگیری موتیفهای دی سولفید را در پپتیدهای بتا- دفنسین نوتروفیل گاو مشخص کردند(78)
سال 1994: در این سال Halwing و همکاران بتا- دفنسینی بنام گالینا سینین را از لوکوسیتهای جوجه استخراج کردند. این پپتیدها دارای 39-36 اسید آمینه بودند و در سلولهای اپتلیال دستگاه تنفس شناسائی شده اند. در ساختار پپتیدها 6 سیستین، 2 گلاسین و 1 پرولین هست(40).
سال 1995: در این سال Gallagher D.J و همکاران ژنهای بتا- دفنسین را با بهره گیری از روش ترسیم نقشه سلولهای بدنی برای گروههای سینتنی گاو بر روی کروموزوم 27 تعیین جایگاه کردند(37) . در همین سال فعالیت ضد میکروبی پپتیدهای هتروفیل پرندگان در جوجه و بوقلمون توسط Ellen و Evans گزارش گردید(33). همچنین در همین سال ژن بتا- دفنسین انسانی تیپ یک کشف گردید.
سال 1996: در این سال Iannuzzil و همکاران با بهره گیری از روش FISH جایگاه ژن بتا- دفنسین را بر روی کروموزوم 24 بوفالو و 26 گوسفند مشخص کردند(47).

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

علاوه بر آن توسط Zhaoc و همکاران حضور دفنسینها در غدد ترشحی و سلولهای اپتلیال قسمتهای مختلف بدن با بکارگیری روش RT.PCR تعیین شده و مشخص گردید HNP-1-3 در بافتهای مغز استخوان، لوکوسیتهای خون، طحال و تیموس فراوانند و آلفا- دفنسینها تنها در روده کوچک و به میزان کمتر در سلولهای بافت هست(92). همچنین در این سال Yarus و همکاران توانستند با اظهار ژن مربوط به پپتیدهای بتا- دفنسین نای گاو در بافت پستانی موش شیر حاوی این پپتیدها را تولید کنند که می تواند تأثیر مؤثری را در تولید داروهای آنتی بیوتیک مصرفی در دامپزشکی و پزشکی داشته باشد(86).
سال 1997: توسط Brockus C و همکاران 4 توالی CDNA با بهره گیری از بتا- دفنسینهای مغز استخوان جوجه و بوقلمون سنتز گردید. پپتیدهای مربوطه نیز به شکل پری پروپپتید و بصورت کامل از گرانولهای کلوسیتها استخراج شده می باشد(24).
در همین سال Kenneth ژنی را در موش گزارش نمود که با بتا- دفنسین انسانی تیپ یک مشابه بود و در سیستم تنفسی، شیار روده ای و دستگاه تولید مثلی اظهار می گردید(54). علاوه بر آن تیپ دو بتا – دفنسین بشر در این سال شناسائی گردید. همچنین گزارشات متعددی مبنی بر تأثیر بتا- دفنسین در ایمنی طبیعی چاپ گردیده بود(49).
سال 1998: در این سال Dork T و Sruhrmann با بهره گیری از روش PCR-RFLP در ژن بتا – دفنسین بشر تیپ یک چهار پلی مرفیسم نشان دادند(32). علاوه بر آنها Huttner k M و همکاران دو نوع پپتید بتا- دفنسین را که به صورت همشکل در روده کوچک گوسفند اظهار شده اند را گزارش کردند(45). همچنین Schnapp D و همکاران گزارش کردند، دفنسینهائی که در کلیه و پانکراس جنین و بزرگسالان اظهار می شوند علاوه بر تأثیر دفاعی احتمالاً دارای تأثیر فیزیولوژیکی نیز در این اعضاء می باشند. در همین سال توسط Ryanlk و همکاران اظهار چهاربتا- دفنسین در ماکروفاژهای آلوئولهای گاو نشان داده گردید(71).
سال 1999: در این سال اظهار متفاوتی از بتا- دفنسینها در بافتهای دستگاه گوارش و تنفس توسط ZhaoC و همکاران گزارش گردید. آنها نشان دادند که اغلب پریپرو بتا- دفنسین های تیپ 2 در بافتهای روده ای اظهار می شوند(91).
Mathews و همکاران نشان دادند. بتا- دفنسینهای 1 و2 در غدد بزاقی معده باشد و ترشحات بزاق وجود دارند و بوسیله با افزایش کل سلولهای دفاعی به ویژه نوتروفیلها و لمفوسیتها مرتبط می باشد و می تواند به عنوان یک مارکر مهم در التهابات ریوی مورد توجه باشد(43).
همچنین jia HP و همکاران یک بتا- دفنسین جدید را گزارش کردد که در زبان، مری نای مورین اظهار شده بود(50) و vattas و همکاران 96 گونه جدید از را در بشر نشان دادند(82). علاوه بر آنها گزارشات زیادی مبنی بر تحریک و ترشح این پپتیدها بوسیله پلی ساکاریدها و لیپوپلی ساکاریدهای دیواره باکتریها گزارش شده می باشد(67).
سال 2001: Jia HP و همکاران نشان دادند نوع یک بتا – دفنسین انسانی در بافت پستانی سنتز و ترشح می گردد و غلظتی در حدود 10-4 میکروگرم بر میلی لیتر را در شیر ایجاد می کند(51). علاوه بر آن Ashitani و همکاران اثر این پپتیدها ضد میکروبی را بر روی عفونتهای مایکوباکتریوم نشان دادند. یافته های آنها تأیید می‌کنند، حضور آلفا و بتا- دفنسین ها را در شیار تنفسی بیماران مبتلا به مایکوباکتریوم گوسفندی و می تواند مارکر مفیدی برای نشا دادن فعالیت بیماری در بیماران مبتلا به مایکوباکتریوم تنفسی باشد(19، 20) . در همین سال Zao C و همکاران نشان دادند غلظت دفنسینهای گالینسین 3 در نای و بورس فابرسیوس جوجه و بوقلمون بالا می باشد(90).

در این سال Hong P و همکاران اثر این پپتیدها ضد میکروبی را بر روی عفونتهای مایکوباکتریوم نشان دادند. یافته های آنها تأیید می کنند، حضور آلفا و بتا- دفنسین ها را در شیار تنفسی بیماران مبتلا به مایکوباکتریوم گوسفندی و می تواند مارکر مفیدی برای نشان دادن فعالیت بیماری در بیماران مبتلا به مایکوباکتریوم تنفسی باشد(19، 20). در همین سال Zao C و همکاران نشان دادند غلظت دفنسینهای گالینسین 3 در نای و بورس فابریسیوس جوجه و بوقلمون بالا می باشد(90).
در این سال Hong P و همکاران با بهره گیری از PCR-seqensing وRT-PCR، بتا- دفنسینهای جدیدی را در بشر شناسایی کردند(42). همچنین گزارشات متعددی ارتباط اظهار بتا – دفنسین ها را با کیموکین ها و تأثیر آنها را در ایمنی ذای تشریح می کنند (11، 21، 23، 25، 28).
سال 2002: در این سال توسط Delpero و همکاران گزارش گردید. ژن بتا- دفنسین 1 در میان پستانداران غیر از بشر کاملاً تغییرپذیر می باشد. بعنوان مثال در میمونها توالی های نوکئوتیدی کاملاً بلند و بسیار کوچکی از آن بدست آمده می باشد(30).
همچنین Matsushita I نشان داد بتا- دفنسین 1 انسانی با بیماریهای تنفسی مزمن ارتباط کاملاً معنادرای دارد(61). Lehmann و همکاران با بهره گیری از RT-PCR ساختمان ژن HBD-1 و اظهار آنرا تعیین کردند. آنها با مطالعه بافت کلیوی در حالت طبیعی و در حالت عفونت نشان دادند HBD-2 در زمان وجود عفونت در کلیه ها بروز می کند و در حالت طبیعی وجود ندارد(55). Heidari و همکاران نشان دادند پپتیدهای ضد میکروب می توانند پاستورلا همولیتکا را در شش گوسفندان بزرگ از بین ببرند(41).

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              

سال 2003: Rodrigues و همکاران مجموعه ای از ژنهای HBD را بر روی کروموزوم 20 گزارش کردند. آنها با بهره گیری از روش Real-time quantative RT-PCR اظهار این ژنها را در اپیدیدیم دستگاه تولید مثل را نشان دادند. آنها گزارش کردند این پپتیدهای جدید علاوه بر تأثیر بازدارندگی از رشد باکتریها، از لحاظ فیزیولوژیکی نیز در دستگاه تناسلی نر مؤثرند(70). در این سال Boniotto گزارش نمود بتا- دفنسینهای 1 و2 در انسانها و میمونهای بزرگ به میزان 80-40 درصد توالی مشترکی دارند(22). همچنین Sorensen و همکاران گزارش کردند هورمون رشد، فاکتور رشد شبه انسولین I و اظهار پپتیدها و پلی پپتیدهای ضد میکروب انسانی و بویژه بتا- دفنسین 3 را تحریک می کنند. و به این طریق هورمون رشد بر ترمیم بافتها مؤثر می باشد (77).
Yudin AI و همکاران گزارش کردند بتا- دفنسین از اپتلیال اپیدیدیم ترشح می شوند. و نشان دادند این پپتیدها در ظرفیت یافتن اسپرم، بعنوان واسطه درگیرنده های سطح اسپرم به مقصود حضور در زمان مناسب باروری نیز تأثیر دارند(89). Midorikawa و همکاران با بهره گیری زا PCR کمی اظهار mRNA های vh را در بافتهای کراتینی بشر نشان دادند. آنها پیشنهاد کردند بافتهای کراتینی بوسیله استافیلوکوکوسی به شدت تحریک می شوند که بر اثر این تحریک ها سنتز و ترشح ، و افزایش می یابد (62).
گزارشات متعددی دیگر تأثیر پپتیدهای بتا- دفنسین را در از بین بردن، عفونتهای مزمن دستگاه گوارش ناشی از هلیکوباکتر پیلوری و همچنین ویروس HIV-1 و معضلات آندومتریم و عدم باروری نشان می دهند(31، 34،43،84، 87)

این نوشته در زیست شناسی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

پاسخی بگذارید