جدید: پایان نامه ارشد مهندسی نساجی: بهینه سازی فرآیند تکمیل پارچه های پنبه و پلی استر

دانلود پایان نامه

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

با عنوان : بهینه سازی فرآیند تکمیل پارچه های پنبه و پلی استر از طریق به کارگیری روش های آماری

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              

در ادامه مطلب می توانید تکه هایی از ابتدای این پایان نامه را بخوانید

و در صورت نیاز به متن کامل آن می توانید از لینک پرداخت و دانلود آنی برای خرید این پایان نامه اقدام نمائید.

دانشگاه آزاد اسلامی

واحد تهران جنوب

دانشکده تحصیلات تکمیلی

پایان نامه برای دریافت درجه کارشناسی ارشد

مهندسی نساجی – شیمی و علوم الیاف

عنوان:

بهینه سازی فرآیند تکمیل پارچه های پنبه – پلی استر از طریق به کارگیری روش های آماری

برای رعایت حریم خصوصی اسامی استاد راهنما،استاد مشاور و نگارنده درج نمی گردد

تکه هایی از متن به عنوان نمونه :

(ممکن می باشد هنگام انتقال از فایل اصلی به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود اما در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل می باشد)

چکیده

هدف اصلی بهینه سازی سامانه ها در سازمان های تولیدی که از آن تحت عناوین بهبود بهره وری، تضمین کیفیت، بهبود کیفیت، کنترل کیفیت، مهندسی کیفیت و… ممکن می باشد نام برده گردد، کاهش بهینه هزینه کل یا ضررهای اجتماعی محصول می باشد، که دارای دو مولفه عمده می باشد. یکی هزینه های قبل از فروش محصول به مشتری می باشد که به صورت قیمت به مشتری انتقال داده می گردد و دیگری هزینه های بعد از فروش محصول به مشتری می باشد که به هزینه های عملیاتی یا به کارگیری و یا ضررهای کیفی محصول معروف می باشد. در این راستا بایستی به این موضوع نیز اذعان داشت که راهبردهای متعددی برای بهینه سازی هزینه های مذکور هست که بسته به وضعیت بازار و سیاست هر شرکت، یکی از آنها انتخاب می گردد. اغلب راهبردهایی که ممکن می باشد یک سازمان برای ادامه حیات رقابتی خود انتخاب کند تا به عنوان یک تامین کننده مطلوب شناخته گردد کاهش بهینه یک یا هر دو مولفه هزینه کل محصول می باشد. یکی از معضلات اساسی مربوط به بهینه سازی در شرکت های نساجی در ایران، عدم آگاهی این شرکت ها از وجود و اعمال اقتصادی فنی ای می باشد که می تواند فرایندها را تحت شرایط تولیدی حاکم بر سازمان آنها نسبت به اغتشاشات موجود در محیط ساخت و یا حتی محیط به کارگیری غیر حساس کند. مراحل روش بهینه سازی قبل از ساخت، باعث بهینه شدن هزینه های واحد ساخت و یا به کارگیری می گردد. در حالی که روش های بهینه سازی حین ساخت که در مرحله تولید به کار گرفته می گردد، یعنی جایی که محصول با کیفیت طراحی شده و هزینه واحد ساخت مشخص ساخته می گردد، اکثرا باعث حفظ دستاوردهای ناشی از فعالیت های مراحل قبل می گردد.

از این روش برای سفیدگری پارچه پنبه – پلی استر توسط ماده سفید کننده آب اکسیژنه به کار گرفته گردید، تا توانمندی این روش در بهینه سازی سفیدی پارچه پنبه – پلی استر، درصد جذب آب، نفوذپذیری، سرعت جذب آب و گرم بر متر مربع پارچه که بدون هیچ گونه هزینه اضافه ای صورت گرفت عیان گردد.

مقدمه

تنها راه افزایش کیفیت محصولات و خدمات، بهره گیری از تکنولوژی برتر، مواد اولیه مرغوب تر و گرانتر و نیروی انسانی با تخصص بالا نیست.

در این راستا، یک روش موثر و کارا برای از عهده برآمدن این مهم (کیفیت)، روش جدید طراحی بهینه برای عملکرد، کیفیت و هزینه می باشد. این روش، طرح استوار نامیده می گردد که شامل ویژگی های زیر می باشد:

1) غیر حساس کردن عملکرد محصول به تغییرپذیری مواد اولیه، که نتیجه آن، بکارگیری مواد و قطعات با مرغوبیت پایین تر و هزینه کمتر، در اغلب موارد می باشد.

2) استوار کردن طراحی ها پیش روی تغییرپذیری ساخت (تولید) که نتیجه آن، کاهش هزینه نیروی انسانی و کاهش دوباره کاری و ضایعات می باشد.

3) به کارگیری طرح هایی با حداقل حساسیت پیش روی تغییرپذیری محیط، که نتیجه آن، کاهش هزینه های عملیاتی (بکارگیری) می باشد.

4) بکارگیری یک فرآیند توسعه یافته جدید، به گونه ای که از فعالیت های مهندسی، به صورت موثرتری بهره گیری می گردد.

روش طرح استوار یک متدلوژی مهندسی برای بهبود کارآیی در فاز پژوهش و توسعه می باشد. به طوری که محصولات با کیفیت بالا و هزینه پایین می توان تولید نمود. بهره گیری از این روش می تواند در سطح بالایی، توانایی سازمان ها را در جهت راهیابی به بازارهای جهانی و پایین نگه داشتن هزینه های تولید و توسعه و تحویل محصولات با کیفیت بالاتر را، بهبود ببخشد. مبتکر طرح استوار پروفسور تاگوچی می باشد که از دو منظر فلسفی و روش شناسی به موضوع نگریسته می باشد. اساس فلسفه او بر این استوار می باشد که هرگونه بهبود در کیفیت محصولات و فرایندهای ساخت بایستی با تحلیلی از طراحی های مربوطه آغاز گردد.

روش شناسی او برای بهینه کردن پارامترهای طراحی محصولات و فرایندهای ساخت که در ارتباط با مشخصه های اصلی طراحی انجام می شود به سه مرحله جداگانه به نام های:

1) طراحی سامانه

2) طراحی پارامتری

3) طراحی رواداری (تولرانس)

تفکیک می گردد.

در طراحی سامانه، کاربرد دانش علمی و مهندسی به مقصود تولید یک طرح اولیه ای از محصول یا فرایند ساخت که بتواند نیازهای اساسی را در ارتباط با عملکرد را برآورد سازد می باشد. در ضمن مشخصات فنی ای که برای این طرح اولیه تعریف می گردد نقاط شروع بهبود مشخصه های طراحی به حساب می آید.

اصل اساسی طراحی اثر زدا (طرح استوار) عبارتست از: بهبود کیفیت یک محصول با حداقل کردن اثر علت های تغییر بدون حذف علت ها. این کار به معنی بهینه کردن طراحی فرآیند و محصول برای حداقل کردن حساسیت عملکرد پیش روی علل مختلف تغییرات می باشد این روش طراحی پارامتری نامیده می گردد.

طراحی رواداری به روشی می پردازد که در آن از طریق تعدیل در هزینه و کیفیت، حدود تغییرپذیری مقادیر بهینه ای که در طراحی پارامتری مشخص شده اند تعیین می شوند.

اغلب شرکت های موفق و مطرح در کشورهای صنعتی، کار صحیح کاهش تغییرپذیری عملکرد محصول را نسبت به منابع اغتشاش برای فن آوری مورد نظر، از طریق بکارگیری روش طرح استوار (طراحی پارامتری) انجام می دهند که نتیجه آن ساخت محصولاتی با کیفیت بالا و هزینه های پایین می باشد اما شرکت هایی که از روش طرح استوار بی اطلاع هستند در مراحل طراحی به گونه چشمگیری به طراحی روادارای و طراحی سامانه متکی هستند. اتکا به طراحی رواداری، محصولات را برای ساخت، گران تر می سازد و اتکا به طراحی سامانه مستلزم به دست آوردن فناوری و ابتکارات در فن آوری می باشد که برنامه ریزی آن بسیار مشکل بوده و منجر به یک سرمایه گذاری بالا و زمان توسعه طولانی تر می گردد.

تعداد صفحه : 170

قیمت : 14700 تومان

 

***

—-

پشتیبانی سایت :        ———-        [email protected]

این نوشته در مهندسی نساجی ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

پاسخی بگذارید