متن کامل: پایان نامه بررسی تاثیر آموزش بر اثربخشی سازمانی با توجه به نقش تعدیلگر فرآیند مدیریت دانش

دانلود پایان نامه

بنا به نتایج بدست آمده از بسیاری از تحقیقـات و همچنین مشاهدۀ سیر فعـالیت سازمان ها و شرکتها؛  می توان دریافت که در محیط به شدت رقابتی امروز، فشار شدیدی برای بهبود بهره وری هست. و اثربخشی سازمانی نیز، قسمتی از بهره وری می باشد. از طرفی ثابت شده می باشد که توفیق یک سازمان در گرو برخورداری از یک نظام آموزش منسجم و پویاست؛ تنها با داشتن چنین نظامی، سازمان می تواند با تحولات و پیشرفت های اجتماعی و صنعتی، همگام بوده و در میان سازمان های دیگر از جایگاه شایسته ای برخوردار گردد.

هدف اصلی پژوهش حاضر، مطالعۀ سطح اثربخشی سازمانی شرکت برق منطقه ای تهران با در نظر داشتن آموزش و مدیریت دانش می باشد تا به این سئوال کلیدی پاسخ دهد که آیا آموزش می تواند بر اثربخشی سازمانی تاثیر بگذارد. این پژوهش از نظر هدف، یک پژوهش کاربردی و از لحاظ روش، توصیفی با تأکید بر روابط بین متغیرها می باشد. جامعه آماری پژوهش حاضر، نیروهای ستادی شرکت برق منطقه ای تهران به تعداد 750 نفر می باشد که با بهره گیری از نمونه گیری غیر احتمالی هدفدار، تعداد 109 نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب گردید. اطلاعات مورد نیاز از طریق پرسشنـامه استاندارد جمع آوری گردید. تجزیه و تحلیل داده ها به مقصود کسب یافته های توصیفی و استنباطی با بهره گیری از نرم افزار اس پی اس اس 20 انجام گردید.

نتایج نشان می دهد آموزش بر اثربخشی سازمانی شرکت برق منطقه ای تهران تاثیر مثبت گذاشته و همچنین فرآیند های مدیریت دانش توانسته می باشد ارتباط آموزش بر اثربخشی سازمانی را تحت تاثیر قرار دهد.

واژگان کلیدی: آموزش، اثربخشی سازمانی، فرآیند های مدیریت دانش، شرکت برق منطقه ای تهران

فصل اوّل

مقدمه:

این فصل آغاز به اظهار مساله پژوهش پیش رو می پردازد، سپس اهمیت و ضرورت پژوهش را اظهار می دارد، و بعد از ذکر اهداف پژوهش وارد بحث چارچوب نظری پژوهش و مدل مفهومی پژوهش می گردد. در ادامه با اظهار فرضیات این پژوهش و تعریف متغیرهای آن دنبال شده و در انتها نیز قلمرو پژوهش از لحاظ موضوعی، مکانی و زمانی ذکر می گردد.

  • اظهار مساله پژوهش: (امیدی, تندنویس, & احمدمظفری, 1391) (صادقی & محتشمی, 1389).

تأثیر سازمانها در فرایند توسعه جوامع بر همگان روشن می باشد و این سؤال همواره مطرح می باشد که چرا بعضی سازمانها در ایفای وظایف خود موفق و بعضی ناموفق اند. پاسخ به چنین سؤال هایی، مستلزم انجام مطالعات و تحقیقات وسیع در زمینه عوامل مرتبط با اثربخشی سازمانها می باشد. محققان با پژوهش در باب سازمانهای مختلف، به عوامل کلیدی و مشترکی پی برده اند که تمرکز اصلی تحقیقات آتی را شکل داد(امیدی و همکاران  1391). بنا به نتایج بدست آمده از بسیاری از تحقیقات و همچنین نظاره ی سیر فعالیت سازمان ها و شرکتها می توان دریافت که در محیط به شدت رقابتی امروز، فشار شدیدی برای بهبود بهره وری هست(Moghareh Abed & Haghighi, 2009) و اثربخشی سازمانی نیز، قسمتی از بهره وری می باشد. از طرفی ثابت شده می باشد که توفیق یک سازمان در گرو برخورداری از یک نظام آموزش منسجم و پویاست؛ تنها با داشتن چنین نظامی، سازمانی می تواند با تحولات و پیشرفت های اجتماعی و صنعتی، همگام بوده و در میان سازمان های دیگر از جایگاه شایسته ای برخوردار گردد(صادقی و محتشمی، 1389). اثربخشی سازمانی به عنوان مهّم ترین هدف هر سازمان، مقصدی می باشد که تمام کوشش های سازمانی در راستای رسیدن به آن انجام می شود(محرابی و همکاران، 1391).(محرابی et al., 1391).

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید                     

عوامل متعددی بر اثربخشی سازمانی تاثیر گذار می باشد اما در پژوهش حاضر محقق در نظر دارد تاثیر آموزش بر اثربخشی سازمانی را با تأثیر تعدیلگر فرآیند مدیریت دانش در شرکت برق منطقه تهران مورد مطالعه قرار دهد. خاطر نشان می گردد اکثر سازمان های دولتی برای آموزش کاربردی، برنامه های متعددی دارند و به این امر توجه می نمـایند. از طرفی مدیریت دانـش، نیز ابزار اصلـی افزایش اثربخشی در سـازمان ها می باشد. شرکت برق منطقه ای تهران با در نظر داشتن حساسیت حوزه فعالیت و همچنین با اعلام اهداف و آرمان های خود تحت عنوان ” توجه بیشتر به آموزشهای درون سازمانی با هدف ایجاد فرهنگ یادگیری سازمانی” و ” تأکید بر بهره وری منابع انسانی در تمامی سطوح” ؛ همچنین با داشتن 3000 نفر پرسنل و تحت پوشش قرار دادن 8  میلیون مشترک در استان قم و البرز و تهران، جامعه آماری مناسبی برای اجرای پژوهش حاضر شناسایی گردید.

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را در شماره بندی انتهای صفحه بخوانید              

جهان امروز، جهان تغییر و تحول می باشد. به ندرت روزی بدون نوآوری و تغییر در تولید یا وضعیت خدمات می گذرد. در چنین شرایطی بیشتر سازمان ها به دنبال راه حلی برای تطبیق با این شرایط هستند. راه حلی که توسط بیشتر صاحب نظران یاد شده، آموزش و بهسازی منابع انسانی می باشد. با در نظر داشتن این مطلب، بیشتر سازمان ها بیش از پیش توجه خود را به دوره های آموزشی به مقصود بهسازی منابع انسانی، معطوف داشته اند. از این رو، تأثیر آموزش و بازآموزی در سازمان ها مهم می باشد؛ بگونه ای که امر آموزش یکی از مهم ترین دل مشغولی های مدیران و سیاست گذاران سازمان های اثربخش را تشکیل می دهد(صادقی و محتشمی، 1389).(صادقی & محتشمی, 1389).

آموزش یکی از پیچیده ترین وظایف در هر سازمانی می باشد که منجر به توانمندی نیروی انسانی موجود می گردد؛ آموزش، ضمن تضمین موفقیت نیروی انسانی، نیل به اهداف سازمانی با اثربخشی بیشتر را نیز موجب می گردد. پس یکی از عواملی که تاثیر زیادی بر اثربخشی سازمانی دارد و می تواند در بهبود آن تأثیر مهمی را اعمال نماید، آموزش نیروی انسانی می باشد (همان منبع).(صادقی & محتشمی, 1389).

این نوشته در پایان نامه های ارشد ارسال شده است. افزودن پیوند یکتا به علاقه‌مندی‌ها.

پاسخی بگذارید